Shloka 9
Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
नाहं बिभर्मि त्वां दुष्टामसतीं परवेश्मगाम् । स्त्रैणो हि बिभृयात् सीतां रामो नाहं भजे पुन: ॥ ९ ॥
nāhaṁ bibharmi tvāṁ duṣṭām asatīṁ para-veśma-gām straiṇo hi bibhṛyāt sītāṁ rāmo nāhaṁ bhaje punaḥ
[ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ദുഷ്ചരിത്ര ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു] നീ മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ പോകുന്നു; അതുകൊണ്ട് നീ അസതിയും അശുദ്ധയും ആണ്. ഇനി ഞാൻ നിന്നെ പോഷിക്കില്ല. ഭാര്യാവശനായവൻ മാത്രമേ സീതയെപ്പോലൊരു ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കൂ—രാമൻ സ്വീകരിച്ചു; പക്ഷേ ഞാൻ അവനെപ്പോലെ സ്ത്രൈണനല്ല, അതിനാൽ നിന്നെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കില്ല.
FAQs
This verse portrays Rama speaking from the standpoint of strict royal dharma and public propriety, showing the Bhagavatam’s depiction of Rama as one who upholds social and kingly standards.
In the narrative context, Rama’s words reflect concern for the perception of purity and the expectations placed upon a ruler; the statement is framed as adherence to rajadharma rather than personal hatred.
It highlights the seriousness of personal integrity and social responsibility—especially for leaders—while also encouraging readers to study dharma with context, nuance, and compassion.