Shloka 24
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
स एकदा महाराज विचरन् मृगयां वने । वृत: कतिपयामात्यैरश्वमारुह्य सैन्धवम् ॥ २३ ॥ प्रगृह्य रुचिरं चापं शरांश्च परमाद्भुतान् । दंशितोऽनुमृगं वीरो जगाम दिशमुत्तराम् ॥ २४ ॥
sa ekadā mahārāja vicaran mṛgayāṁ vane vṛtaḥ katipayāmātyair aśvam āruhya saindhavam
ഹേ രാജാ പരീക്ഷിത്! ആ വീരൻ സുദ്യുമ്നൻ ഒരിക്കൽ കുറച്ച് മന്ത്രിമാരും സഹചാരികളും കൂടെ സിന്ധുപ്രദേശത്തിൽ നിന്നുള്ള കുതിരമേറി വനത്തിൽ മൃഗയയ്ക്കായി പോയി. കവചം ധരിച്ചു, മനോഹരമായ വില്ലും അത്ഭുതകരമായ അമ്പുകളും കൈവശം വെച്ച്, മൃഗങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് വേട്ടയാടി വനത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് എത്തി।
FAQs
This verse depicts a king going to the forest for hunting with ministers, showing a royal practice of the time; the Bhāgavatam often uses such scenes to set up later moral and spiritual consequences that arise from intense pursuit and worldly eagerness.
Śukadeva Gosvāmī is narrating these events to Mahārāja Parīkṣit.
It warns how strong eagerness in pursuit (even of a harmless goal) can carry one off course; a devotee applies restraint, mindfulness, and higher purpose so that desire does not dictate direction.