Shloka 11
Hari’s Special Mercy, Śiva’s Quick Boons, and the Deliverance from Vṛkāsura
अतो मां सुदुराराध्यं हित्वान्यान् भजते जन: । ततस्त आशुतोषेभ्यो लब्धराज्यश्रियोद्धता: । मत्ता: प्रमत्ता वरदान् विस्मयन्त्यवजानते ॥ ११ ॥
ato māṁ su-durārādhyaṁ hitvānyān bhajate janaḥ tatas ta āśu-toṣebhyo labdha-rājya-śriyoddhatāḥ mattāḥ pramattā vara-dān vismayanty avajānate
അതുകൊണ്ട് എന്നെ ആരാധിക്കുന്നത് അത്യന്തം ദുഷ്കരമാണെന്ന് കരുതി ജനങ്ങൾ എന്നെ വിട്ട് വേഗം തൃപ്തരാകുന്ന മറ്റ് ദേവന്മാരെ ഭജിക്കുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് രാജസമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും ലഭിച്ചാൽ അവർ അഹങ്കാരമത്തരും അശ്രദ്ധരുമായി, വരം നൽകിയ ദേവന്മാരെയ്ക്കും അവമാനം ചെയ്യുന്നു।
FAQs
This verse explains that people often turn to easily-pleased deities for quick material results, but the resulting opulence can make them proud and spiritually careless.
Krishna indicates that pure devotion requires sincerity and inner transformation, not merely ritual or the desire for quick rewards—so many abandon that path for easier, boon-oriented worship.
When success comes, practice gratitude and humility—remember those who helped you and stay steady in spiritual priorities rather than becoming arrogant or forgetful.