Shloka 1
Hari’s Special Mercy, Śiva’s Quick Boons, and the Deliverance from Vṛkāsura
श्रीराजोवाच देवासुरमनुष्येषु ये भजन्त्यशिवं शिवम् । प्रायस्ते धनिनो भोजा न तु लक्ष्म्या: पतिं हरिम् ॥ १ ॥
śrī-rājovāca devāsura-manuṣyesu ye bhajanty aśivaṁ śivam prāyas te dhanino bhojā na tu lakṣmyāḥ patiṁ harim
ശ്രീരാജാ പരീക്ഷിത് പറഞ്ഞു—ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും തപസ്സിയായ ശിവനെ ഭജിക്കുന്നവർ സാധാരണയായി ധനവും ഭോഗവും അനുഭവിക്കുന്നു; എന്നാൽ ലക്ഷ്മീപതിയായ ഭഗവാൻ ഹരിയെ ഭജിക്കുന്നവർ അങ്ങനെ അല്ല।
FAQs
This verse notes that across devas, asuras, and humans, many worship Śiva primarily for worldly prosperity and enjoyment rather than for the supreme spiritual goal.
In the context of Canto 10, Parīkṣit is probing the deeper purpose of different forms of worship, highlighting that devotion aimed at Hari (the Lord of Lakṣmī) leads beyond material gain.
Examine your spiritual goals: if practice is mainly for success, status, or comfort, redirect intention toward devotion that purifies the heart and seeks lasting liberation through Hari.