Shloka 25
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
राजन्येषु निवृत्तेषु भग्नमानेषु मानिषु । भगवान् धनुरादाय सज्यं कृत्वाथ लीलया ॥ २५ ॥ तस्मिन् सन्धाय विशिखं मत्स्यं वीक्ष्य सकृज्जले । छित्त्वेषुणापातयत्तं सूर्ये चाभिजिति स्थिते ॥ २६ ॥
rājanyeṣu nivṛtteṣu bhagna-māneṣu māniṣu bhagavān dhanur ādāya sajyaṁ kṛtvātha līlayā
അഹങ്കാരമുള്ള രാജാക്കന്മാർ പിന്മാറി അവരുടെ ഗർവ്വം തകർന്നപ്പോൾ, ഭഗവാൻ ധനുസ്സ് എടുത്ത് ലീലായായി എളുപ്പത്തിൽ നാരിഴ വലിച്ച് അമ്പ് ഘടിപ്പിച്ചു. സൂര്യൻ അഭിജിത് നക്ഷത്രത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം വെള്ളത്തിലെ മീനെ ഒരിക്കൽ മാത്രം നോക്കി അമ്പുകൊണ്ട് തുളച്ച് നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തി.
Each day the sun passes once through the lunar constellation Abhijit, marking the period most auspicious for victory. As pointed out by Śrīla Viśvanātha Cakravartī, on this particular day the muhūrta of Abhijit coincided with high noon, further emphasizing Lord Kṛṣṇa’s greatness by making the target all the more difficult to see.
FAQs
This verse shows that when arrogant rulers become humbled, the Lord effortlessly demonstrates His supremacy—turning their pride into an occasion for recognizing divine authority.
Because for Bhagavān, acts that overwhelm worldly heroes are mere līlā—He reveals unlimited power without strain, emphasizing His transcendence.
Cultivate humility: achievements and status can inflate ego, but remembering the Lord’s supremacy helps one act responsibly without pride.