Shloka 40
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
एवं स विप्रो भगवत्सुहृत्तदा दृष्ट्वा स्वभृत्यैरजितं पराजितम् । तद्ध्यानवेगोद्ग्रथितात्मबन्धन- स्तद्धाम लेभेऽचिरत: सतां गतिम् ॥ ४० ॥
evaṁ sa vipro bhagavat-suhṛt tadā dṛṣṭvā sva-bhṛtyair ajitaṁ parājitam tad-dhyāna-vegodgrathitātma-bandhanas tad-dhāma lebhe ’cirataḥ satāṁ gatim
ഇങ്ങനെ ജയിക്കാനാകാത്ത പരമേശ്വരൻ പോലും തന്റെ സേവകരാൽ ജയിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ട ആ വിപ്രൻ, പ്രഭുധ്യാനത്തിന്റെ പ്രബലവേഗത്തിൽ ഹൃദയത്തിലെ ശേഷിച്ച ആസക്തിഗ്രന്ഥികൾ മുറിഞ്ഞുപോകുന്നതു അനുഭവിച്ചു. അല്പകാലത്തിനകം സന്മാർഗ്ഗികളുടെ ഗതിയായ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പരമധാമം അവൻ പ്രാപിച്ചു.
Sudāmā’s earthly fortune has been described, and now Śukadeva Gosvāmī describes the treasure the brāhmaṇa enjoyed in the next world. Śrī Jīva Gosvāmī mentions that Sudāmā’s last trace of illusion lay in the subtle pride of being a renounced brāhmaṇa. This trace was also destroyed by his contemplating the Supreme Lord’s submission to His devotees.
FAQs
This verse says Ajita (the unconquerable Lord) is ‘defeated’ by His own servants—meaning He becomes controlled by devotees’ pure love, not by force.
Remembering Kṛṣṇa with intense meditation, Sudāmā’s inner bondage was cut, and he soon attained the Lord’s abode, the supreme goal of the saintly.
Cultivate steady remembrance of God—through prayer, mantra, and gratitude—because sincere devotion transforms the heart and frees one from inner attachments.