Shloka 23
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
इति तच्चिन्तयन्नन्त: प्राप्तो निजगृहान्तिकम् । सूर्यानलेन्दुसङ्काशैर्विमानै: सर्वतो वृतम् ॥ २१ ॥ विचित्रोपवनोद्यानै: कूजद्द्विजकुलाकुलै: । प्रोत्फुल्लकमुदाम्भोजकह्लारोत्पलवारिभि: ॥ २२ ॥ जुष्टं स्वलङ्कृतै: पुम्भि: स्त्रीभिश्च हरिणाक्षिभि: । किमिदं कस्य वा स्थानं कथं तदिदमित्यभूत् ॥ २३ ॥
iti tac cintayann antaḥ prāpto niya-gṛhāntikam sūryānalendu-saṅkāśair vimānaiḥ sarvato vṛtam
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് സുദാമൻ തന്റെ വീട്ടിനടുത്തെത്തി. എന്നാൽ ആ സ്ഥലം ചുറ്റുമെല്ലാം സൂര്യ‑അഗ്നി‑ചന്ദ്രന്മാരുടെ സംയുക്ത ദീപ്തിയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഉയർന്ന ദിവ്യ പ്രാസാദങ്ങളും വിമാനങ്ങളും നിറഞ്ഞിരുന്നു. വിചിത്ര ഉപവന‑ഉദ്യാനങ്ങൾ, കൂജിക്കുന്ന പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾ, കൂടാതെ കുളങ്ങളിൽ കുമുദം, അംബോജം, കഹ്ലാരം, ഉത്പലം എന്നീ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നു. ഭംഗിയായി അലങ്കരിച്ച പുരുഷന്മാരും മാൻകണ്ണുള്ള സ്ത്രീകളും സേവയ്ക്കായി നിന്നു. സുദാമൻ അത്ഭുതത്തോടെ— “ഇതെന്ത്? ആരുടെ സ്ഥലം? ഇതെങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ആയി?” എന്നു വിചാരിച്ചു.
Śrīla Śrīdhara Svāmī gives the sequence of the brāhmaṇa’s thoughts: First, seeing a great, unfamiliar effulgence, he thought, “What is this?” Then, noting the palaces, he asked himself, “Whose place is this?” And recognizing it as his own, he wondered, “How has it become so transformed?”
FAQs
He reaches his home and finds it miraculously transformed into a magnificent, heavenly residence with gardens, birds, lotus-filled waters, and richly adorned attendants—revealing Kṛṣṇa’s grace.
Because the poverty he left behind has become extraordinary opulence; he cannot recognize the place and wonders how his former condition has changed so completely.
Sincere devotion and humility are never wasted—divine grace can change one’s situation in unexpected ways, while keeping the heart focused on gratitude rather than entitlement.