Shloka 21
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
इति तच्चिन्तयन्नन्त: प्राप्तो निजगृहान्तिकम् । सूर्यानलेन्दुसङ्काशैर्विमानै: सर्वतो वृतम् ॥ २१ ॥ विचित्रोपवनोद्यानै: कूजद्द्विजकुलाकुलै: । प्रोत्फुल्लकमुदाम्भोजकह्लारोत्पलवारिभि: ॥ २२ ॥ जुष्टं स्वलङ्कृतै: पुम्भि: स्त्रीभिश्च हरिणाक्षिभि: । किमिदं कस्य वा स्थानं कथं तदिदमित्यभूत् ॥ २३ ॥
iti tac cintayann antaḥ prāpto niya-gṛhāntikam sūryānalendu-saṅkāśair vimānaiḥ sarvato vṛtam
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് സുദാമൻ തന്റെ വീട്ടിനടുത്തെത്തി. എന്നാൽ ആ സ്ഥലം ചുറ്റും സൂര്യൻ, അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയുടെ സംയുക്ത ദീപ്തിയെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഉയർന്ന ദിവ്യവിമാന-പ്രാസാദങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. വിചിത്ര ഉപവന-ഉദ്യാനങ്ങളിൽ കൂജിക്കുന്ന പക്ഷിക്കൂട്ടങ്ങൾ; കുളങ്ങളിൽ കുമുദം, അംബോജം, കഹ്ലാരം, ഉത്പലം എന്നീ താമരകൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നു. അലങ്കരിച്ച പുരുഷന്മാരും മാൻകണ്ണുള്ള സ്ത്രീകളും സേവയിൽ നിന്നു. സുദാമൻ വിസ്മയിച്ച്—“ഇതെന്ത്? ആരുടേതാണ് ഈ സ്ഥലം? ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?” എന്നു വിചാരിച്ചു।
Śrīla Śrīdhara Svāmī gives the sequence of the brāhmaṇa’s thoughts: First, seeing a great, unfamiliar effulgence, he thought, “What is this?” Then, noting the palaces, he asked himself, “Whose place is this?” And recognizing it as his own, he wondered, “How has it become so transformed?”
FAQs
This verse shows Sudāmā finding his humble home transformed and surrounded by radiant vimānas—an outward sign of Śrī Kṛṣṇa’s extraordinary mercy upon pure, selfless devotion.
Because the place near his house appeared completely changed—encircled by brilliant celestial vehicles—indicating that Kṛṣṇa had blessed him beyond his expectations.
Serve with sincerity without bargaining for results; divine grace may manifest in unexpected ways, transforming one’s life beyond one’s limited calculations.