Shloka 4
तं विलोक्य बृहत्कायं भिन्नाञ्जनचयोपमम् । तप्तताम्रशिखाश्मश्रुं दंष्ट्रोग्रभ्रुकुटीमुखम् ॥ ३ ॥ सस्मार मूषलं राम: परसैन्यविदारणम् । हलं च दैत्यदमनं ते तूर्णमुपतस्थतु: ॥ ४ ॥
taṁ vilokya bṛhat-kāyaṁ bhinnāñjana-cayopamam tapta-tāmra-śikhā-śmaśruṁ daṁṣṭrogra-bhru-kuṭī-mukham
ആ ഭീമാകാരനായ അസുരൻ കറുത്ത കാർബൺ കൂമ്പാരം പോലെ കാണപ്പെട്ടു. അവന്റെ മുടിയും താടിയും ഉരുകിയ ചെമ്പ് പോലെയായിരുന്നു, അവന്റെ മുഖം ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളും ചുളിച്ച പുരികങ്ങളും ഉള്ളതായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭഗവാൻ ബലരാമൻ ശത്രുക്കളുടെ സൈന്യത്തെ കീറിമുറിക്കുന്ന തന്റെ മുസലത്തെയും അസുരന്മാരെ ശിക്ഷിക്കുന്ന കലപ്പയെയും സ്മരിച്ചു. അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ട് ആയുധങ്ങളും ഉടൻ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
FAQs
In this verse, Śukadeva describes that when danger appeared, Balarāma simply remembered His divine club (mūsala) and plow (hala), and they immediately manifested—showing His supreme, effortless power and readiness to protect dharma.
Because the figure before Him was fearsome and hostile in appearance; as the divine protector, Balarāma prepared to destroy the enemy’s strength by summoning His characteristic weapons that subdue demons and shatter opposing armies.
When confronted with fear or opposition, one can remember the Lord with faith and steadiness—taking refuge in divine protection rather than panic—while doing one’s duty with courage and clarity.