Shloka 17
Balarāma Slays Balvala and Visits Sacred Tīrthas; He Attempts to Stop Bhīma–Duryodhana
तत्रायुतमदाद् धेनूर्ब्राह्मणेभ्यो हलायुध: । कृतमालां ताम्रपर्णीं मलयं च कुलाचलम् ॥ १६ ॥ तत्रागस्त्यं समासीनं नमस्कृत्याभिवाद्य च । योजितस्तेन चाशीर्भिरनुज्ञातो गतोऽर्णवम् । दक्षिणं तत्र कन्याख्यां दुर्गां देवीं ददर्श स: ॥ १७ ॥
tatrāyutam adād dhenūr brāhmaṇebhyo halāyudhaḥ kṛtamālāṁ tāmraparṇīṁ malayaṁ ca kulācalam
സേതുബന്ധത്തിൽ (രാമേശ്വരം) ഭഗവാൻ ഹലായുധൻ ബലരാമൻ ബ്രാഹ്മണർക്കു ദാനമായി പതിനായിരം പശുക്കൾ നൽകി. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം കൃതമാലാ, താമ്രപർണി നദികളും മഹത്തായ മലയം പർവ്വതനിരയും സന്ദർശിച്ചു. മലയം പർവ്വതത്തിൽ ധ്യാനാസീനനായ അഗസ്ത്യ ഋഷിയെ നമസ്കരിച്ചു സ്തുതിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശീർവാദത്തോടെ അനുവാദം നേടി വിടപറഞ്ഞു. പിന്നെ ദക്ഷിണ സമുദ്രതീരത്ത് ചെന്നു കന്യാകുമാരി രൂപിണിയായ ദുർഗാദേവിയെ ദർശിച്ചു.
FAQs
This verse presents Balarāma’s dhārmic conduct during pilgrimage—honoring brāhmaṇas and supporting sacred learning through generous cow charity, a traditional act of piety and devotion.
Agastya is a revered Vedic sage associated with the South; Balarāma offers respects to him as part of honoring saintly authority, receiving blessings and permission before proceeding further on his tīrtha-yātrā.
It teaches respectful humility toward saints, purposeful pilgrimage (or spiritual discipline), and generosity—especially supporting genuine spiritual education and service-minded communities.