Shloka 17
Nārada Sees Lord Kṛṣṇa’s Yoga-māyā in the Palaces of the Queens
Dvāra-kā-līlā
श्रीनारद उवाच नैवाद्भुतं त्वयि विभोऽखिललोकनाथे मैत्री जनेषु सकलेषु दम: खलानाम् । नि:श्रेयसाय हि जगत्स्थितिरक्षणाभ्यां स्वैरावतार उरुगाय विदाम सुष्ठु ॥ १७ ॥
śrī-nārada uvāca naivādbhutaṁ tvayi vibho ’khila-loka-nāthe maitrī janeṣu sakaleṣu damaḥ khalānām niḥśreyasāya hi jagat-sthiti-rakṣaṇābhyāṁ svairāvatāra urugāya vidāma suṣṭhu
ശ്രീ നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഹേ വിഭോ, അഖിലലോകനാഥാ! നിങ്ങൾ എല്ലാവരോടും മൈത്രി കാണിക്കുകയും ദുഷ്ടരെ ദമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അത്ഭുതമല്ല. ലോകത്തിന്റെ പരമ ശ്രേയസ്സിനായി നിങ്ങൾ സ്വേച്ഛയാൽ അവതരിച്ചു സ്ഥിതി-രക്ഷകളാൽ ജഗത്തിനെ നിലനിർത്തുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ നന്നായി അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ മഹിമകൾ വ്യാപകമായി പാടപ്പെടുന്നു।
As pointed out by Śrīla Viśvanātha Cakravartī, all living beings are in fact servants of the Lord. The ācārya quotes the following verse from the Padma Purāṇa to elucidate:
FAQs
This verse states that the Lord descends by His own will to maintain and protect the universe, thereby establishing niḥśreyasa—the highest good, liberation—for all beings.
In the Dvārakā context, Nārada recognizes that Kṛṣṇa’s universal benevolence and His power to restrain the wicked are natural for the Supreme Lord who governs and safeguards all creation.
Practice impartial goodwill, compassion, and non-sectarian respect toward all, while also supporting rightful restraint of harmful behavior—reflecting the Lord’s balance of kindness and protection.