Shloka 14
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
tasya kāśī-patir mitraṁ pārṣṇi-grāho ’nvayān nṛpa akṣauhiṇībhis tisṛbhir apaśyat pauṇḍrakaṁ hariḥ
പൗണ്ഡ്രകന്റെ സുഹൃത്തായ കാശീപതി, ഹേ രാജാവേ, മൂന്ന് അക്ഷൗഹിണി സേനകളോടെ പിന്നണി കാവൽ (പാർഷ്ണിഗ്രാഹൻ) ആയി പിന്തുടർന്നു. ഭഗവാൻ ഹരി കണ്ടത്: പൗണ്ഡ്രകൻ ശംഖം, ചക്രം, ഖഡ്ഗം, ഗദ തുടങ്ങിയ തന്റെ തന്നെ ചിഹ്നങ്ങളും, കൃത്രിമ ശാർങ്ഗധനുസും ശ്രീവത്സചിഹ്നവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ കൃത്രിമ കൗസ്തുഭമണി, വനമാല, പീത കൗശേയവസ്ത്രങ്ങൾ, ഗരുഡധ്വജം, അമൂല്യ കിരീടം, മിനുങ്ങുന്ന മകരകുണ്ഡലങ്ങൾ എന്നിവയും അണിഞ്ഞിരുന്നു।
Śrīla Prabhupāda comments in Kṛṣṇa: “When the two kings came before Lord Kṛṣṇa to oppose Him, Kṛṣṇa saw Pauṇḍraka face to face for the first time.”
FAQs
This verse highlights divine identifiers—yellow silk garments, the Garuḍa emblem, and extraordinary, priceless ornaments—used in the narrative to contrast genuine divinity with Pauṇḍraka’s imitation.
The Garuḍa emblem is a classic Vaiṣṇava royal and divine sign associated with the Supreme Lord’s sovereignty and protection, helping devotees and readers identify the Lord’s authentic insignia in the scripture’s narratives.
It teaches discernment: don’t be misled by external display or claims—evaluate authenticity by consistent, verifiable qualities and higher character, just as the Bhagavatam contrasts true divinity with imitation.