Shloka 15
Pūtanā-mokṣa — The Witch Pūtanā’s Attempt and Kṛṣṇa’s Deliverance
ईषामात्रोग्रदंष्ट्रास्यं गिरिकन्दरनासिकम् । गण्डशैलस्तनं रौद्रं प्रकीर्णारुणमूर्धजम् ॥ १५ ॥ अन्धकूपगभीराक्षं पुलिनारोहभीषणम् । बद्धसेतुभुजोर्वङ्घ्रि शून्यतोयह्रदोदरम् ॥ १६ ॥ सन्तत्रसु: स्म तद्वीक्ष्य गोपा गोप्य: कलेवरम् । पूर्वं तु तन्नि:स्वनितभिन्नहृत्कर्णमस्तका: ॥ १७ ॥
īṣā-mātrogra-daṁṣṭrāsyaṁ giri-kandara-nāsikam gaṇḍa-śaila-stanaṁ raudraṁ prakīrṇāruṇa-mūrdhajam
ആ രാക്ഷസിയുടെ വായ് ഉഴവുപലകയുടെ അഗ്രംപോലെയുള്ള ഭീകരദന്തങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു; മൂക്കുതുളകൾ പർവതഗുഹകളെപ്പോലെ ആഴമായിരുന്നു; മുലകൾ കുന്നിൽ നിന്ന് വീണ വലിയ പാറത്തട്ടുകളെപ്പോലെ തോന്നി. ചിതറിയ മുടി ചെമ്പുനിറം കലർന്ന ചുവപ്പായിരുന്നു. കണ്ണുകുഴികൾ അന്ധകിണറുകളെപ്പോലെ ആഴം; ഭയങ്കരമായ തുടകൾ നദീതീരങ്ങളെപ്പോലെ; കൈകൾ, കാലുകൾ, പാദങ്ങൾ വലിയ പാലങ്ങളെപ്പോലെ; വയറ് വെള്ളം വറ്റിയ തടാകത്തെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു. അവളുടെ നിലവിളി തന്നെ മുമ്പേ ഗോപന്മാരുടെയും ഗോപികമാരുടെയും ഹൃദയം, ചെവി, തല എന്നിവയെ നടുക്കിയിരുന്നു; ആ ഉഗ്രവും അത്ഭുതകരവുമായ കായം കണ്ടപ്പോൾ അവർ കൂടുതൽ ഭീതരായി.
FAQs
This verse portrays her corpse as gigantic and terrifying—cave-like nostrils, dreadful fangs, and hill-like features—emphasizing the enormity of the danger from which Kṛṣṇa protected Vraja.
Śukadeva Gosvāmī narrates these details to Mahārāja Parīkṣit while describing Kṛṣṇa’s childhood pastimes in Vṛndāvana.
Even when danger appears overwhelming, devotion and taking shelter of Kṛṣṇa bring protection; the verse highlights how fearsome threats can be neutralized by divine grace.