Shloka 5
The Syamantaka Jewel: Accusation, Recovery, and Kṛṣṇa’s Marriage to Satyabhāmā
तं विलोक्य जना दूरात्तेजसा मुष्टदृष्टय: । दीव्यतेऽक्षैर्भगवते शशंसु: सूर्यशङ्किता: ॥ ५ ॥
taṁ vilokya janā dūrāt tejasā muṣṭa-dṛṣṭayaḥ dīvyate ’kṣair bhagavate śaśaṁsuḥ sūrya-śaṅkitāḥ
ദൂരത്ത് നിന്ന് അവനെ കണ്ട ജനങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ തേജസ്സാൽ മങ്ങിപ്പോയി. അവർ അവനെ സൂര്യദേവനെന്ന് കരുതി, അപ്പോൾ പാശക്രീഡയിൽ ആയിരുന്ന ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് ചെന്നു അറിയിച്ചു.
FAQs
Because they saw a figure from far away whose intense brilliance dazzled their eyes, so they assumed it must be Sūrya (the Sun-god) and reported it to Lord Kṛṣṇa.
Śukadeva Gosvāmī narrates this verse while recounting the events of Canto 10, Chapter 56 (the Syamantaka jewel episode) to King Parīkṣit.
Don’t jump to conclusions based on partial perception—distance, glare, and assumptions can distort reality; seek clarity and confirm facts before spreading reports.