Shloka 19
Kṛṣṇa Arrives at Kuṇḍina and Abducts Rukmiṇī
Rukmiṇī-haraṇa Prelude
कृष्णरामद्विषो यत्ता: कन्यां चैद्याय साधितुम् । यद्यागत्य हरेत् कृष्णो रामाद्यैर्यदुभिर्वृत: ॥ १८ ॥ योत्स्याम: संहतास्तेन इति निश्चितमानसा: । आजग्मुर्भूभुज: सर्वे समग्रबलवाहना: ॥ १९ ॥
kṛṣṇa-rāma-dviṣo yattāḥ kanyāṁ caidyāya sādhitum yady āgatya haret kṛṣno rāmādyair yadubhir vṛtaḥ
കൃഷ്ണനെയും ബലരാമനെയും ദ്വേഷിച്ച രാജാക്കന്മാർ ശിശുപാലനുവേണ്ടി വധുവിനെ ഉറപ്പാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. “ബലരാമനും മറ്റു യാദവരും കൂടെ കൃഷ്ണൻ വന്ന് കന്യയെ അപഹരിച്ചാൽ, നാം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് അവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യും” എന്ന് ഉറച്ച മനസ്സോടെ അവർ മുഴുവൻ സൈന്യവും എല്ലാ യുദ്ധവാഹനങ്ങളുമായി വിവാഹത്തിലേക്ക് എത്തി.
The word saṁhatāḥ, which normally means “bound tightly together,” may also mean “thoroughly struck down” or “killed.” Thus although Kṛṣṇa’s enemies thought they were unified and strong — saṁhatāḥ in the former sense — they could not successfully oppose the Personality of Godhead, and consequently they would be struck down and killed — saṁhatāḥ in the latter sense.
FAQs
It describes them as enemies of Kṛṣṇa and Balarāma who actively tried to arrange Rukmiṇī’s marriage to Śiśupāla and prepared to resist Kṛṣṇa if He came to take her.
The anti-Kṛṣṇa faction among the rulers sought to secure the princess for Śiśupāla, aligning politically and opposing Kṛṣṇa’s influence.
Even when opposition organizes itself through power and planning, devotion relies on the Lord’s protection—so a seeker should stay steady and not be intimidated by worldly pressure.