Shloka 12
ता आशिष: प्रयुञ्जानाश्चिरं पाहीति बालके । हरिद्राचूर्णतैलाद्भि: सिञ्चन्त्योऽजनमुज्जगु: ॥ १२ ॥
tā āśiṣaḥ prayuñjānāś ciraṁ pāhīti bālake haridrā-cūrṇa-tailādbhiḥ siñcantyo ’janam ujjaguḥ
അവർ ശിശുവിനെ ആശീർവദിച്ച്, “ഓ ബാലകാ, ദീർഘകാലം കാത്തുരക്ഷിക്കണമേ; വ്രജത്തിന്റെ രാജാവായി എല്ലാവരെയും പോഷിക്കണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ മഞ്ഞൾപ്പൊടി, എണ്ണ, വെള്ളം എന്നിവ ചേർത്ത മിശ്രിതം ജന്മരഹിതനായ പരമഹരിയിലേയ്ക്ക് തളിച്ച് പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിച്ചു।
FAQs
This verse describes the Vraja women blessing the newborn Kṛṣṇa, performing auspicious sprinkling with turmeric-oil and other substances, and singing joyful songs—showing Janma-utsava as devotion expressed through loving care and celebration.
In the narrative of Kṛṣṇa’s birth celebrations at Nanda’s home, the women naturally express maternal affection and invoke protection for the baby, performing traditional auspicious rites while unknowingly serving the Supreme Lord in intimate Vraja-bhakti.
It encourages devotees to express bhakti through sincere blessings, kīrtana, and sanctifying home rituals—making spiritual celebration and loving service central to family and community life.