Akrūra in Hastināpura: Kuntī’s Lament and Dhṛtarāṣṭra’s Moral Instruction
श्रीशुक उवाच स गत्वा हास्तिनपुरं पौरवेन्द्रयशोऽङ्कितम् । ददर्श तत्राम्बिकेयं सभीष्मं विदुरं पृथाम् ॥ १ ॥ सहपुत्रं च बाह्लीकं भारद्वाजं सगौतमम् । कर्णं सुयोधनं द्रौणिं पाण्डवान् सुहृदोऽपरान् ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca sa gatvā hāstinapuraṁ pauravendra-yaśo-’ṅkitam dadarśa tatrāmbikeyaṁ sa-bhīṣmaṁ viduraṁ pṛthām
ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു—അക്രൂരൻ പൗരവരാജാക്കന്മാരുടെ മഹിമകൊണ്ട് പ്രശസ്തമായ ഹസ്തിനാപുരത്തിലേക്കു പോയി. അവിടെ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ഭീഷ്മൻ, വിദുരൻ, പൃഥാ (കുന്തി) എന്നിവരെ കണ്ടു; കൂടാതെ ബാഹ്ലികനെയും അവന്റെ പുത്രൻ സോമദത്തനെയും കണ്ടു. ദ്രോണാചാര്യൻ, കൃപാചാര്യൻ, കർണൻ, സുയോധനൻ, ദ്രൗണി (അശ്വത്ഥാമ), പാണ്ഡവർ എന്നിവരെയും മറ്റു സുഹൃത്തുകളെയും കൂടി കണ്ടു.
Āmbikeya refers to Dhṛtarāṣṭra, called so because he is the son of Ambikā.
The verse situates the narrative in the Kuru royal assembly at Hastināpura, indicating the presence of key elders and devotees connected to the Mahābhārata line.
It highlights the importance of saintly and wise association—seeking guidance from principled elders and devotees when navigating complex family or social duty.