Shloka 10
Uddhava Sent to Vraja: Consolation to Nanda-Yaśodā and the Gopīs’ Separation
वासितार्थेऽभियुध्यद्भिर्नादितं शुश्मिभिर्वृषै: । धावन्तीभिश्च वास्राभिरुधोभारै: स्ववत्सकान् ॥ ९ ॥ इतस्ततो विलङ्घद्भिर्गोवत्सैर्मण्डितं सितै: । गोदोहशब्दाभिरवं वेणूनां नि:स्वनेन च ॥ १० ॥ गायन्तीभिश्च कर्माणि शुभानि बलकृष्णयो: । स्वलङ्कृताभिर्गोपीभिर्गोपैश्च सुविराजितम् ॥ ११ ॥ अग्न्यर्कातिथिगोविप्रपितृदेवार्चनान्वितै: । धूपदीपैश्च माल्यैश्च गोपावासैर्मनोरमम् ॥ १२ ॥ सर्वत: पुष्पितवनं द्विजालिकुलनादितम् । हंसकारण्डवाकीर्णै: पद्मषण्डैश्च मण्डितम् ॥ १३ ॥
vāsitārthe ’bhiyudhyadbhir nāditaṁ śuśmibhir vṛṣaiḥ dhāvantībhiś ca vāsrābhir udho-bhāraiḥ sva-vatsakān
ഗോകുലം എല്ലാടവും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു—ഫലപ്രദമായ പശുക്കൾക്കായി ഉന്മത്ത കാളകൾ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്ന ഗർജ്ജനത്തോടെ; ഭാരമേറിയ അകിടുകളുമായി കിടാക്കളെ തേടി ഓടി മുഴക്കുന്ന പശുക്കളുടെ ശബ്ദത്തോടെ; പാലുകറക്കുന്ന ശബ്ദവും ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും ചാടുന്ന വെളുത്ത കിടാക്കളുടെ കലകലവും; വേണുനാദത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനിയും; കൂടാതെ അലങ്കരിച്ച ഗോപന്മാരും ഗോപികമാരും ബലരാമന്റെയും ശ്രീകൃഷ്ണന്റെയും മംഗളകർമ്മങ്ങൾ പാടുന്ന ഗാനവും।
Although Gokula was merged in grief because of separation from Lord Kṛṣṇa, the Lord expanded His internal potency to cover that particular manifestation of Vraja and allow Uddhava to see the normal bustle and joy of Vraja at sunset.