Shloka 21
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
लब्ध्वाङ्गसङ्गं प्रणतं कृताञ्जलिं मां वक्ष्यतेऽक्रूर ततेत्युरुश्रवा: । तदा वयं जन्मभृतो महीयसा नैवादृतो यो धिगमुष्य जन्म तत् ॥ २१ ॥
labdhvāṅga-saṅgam praṇatam kṛtāñjaliṁ māṁ vakṣyate ’krūra tatety uruśravāḥ tadā vayaṁ janma-bhṛto mahīyasā naivādṛto yo dhig amuṣya janma tat
സർവപ്രസിദ്ധനായ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ആലിംഗനം ലഭിച്ച ശേഷം ഞാൻ തലകുനിച്ച് കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ അവന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കും. അപ്പോൾ അവൻ “പ്രിയ അക്രൂരാ” എന്നു വിളിക്കും. അതേ നിമിഷം എന്റെ ജന്മലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാകും; പരമേശ്വരൻ അംഗീകരിക്കാത്ത ജീവിതം തീർച്ചയായും ദയനീയമാണ്।
FAQs
This verse teaches that meeting and honoring a great devotee like Akrūra makes one’s life successful, and that failing to respect such a mahātmā makes one’s birth shameful.
Akrūra is portrayed as a great devotee coming to Vṛndāvana; Kṛṣṇa emphasizes the spiritual value of a devotee’s association and the duty to receive him with honor.
Seek saintly association, receive sincere devotees with respect, and cultivate humility—treating devotion and devotees as sacred rather than ordinary social contacts.