Shloka 11
Gopī-gīta Aftermath: Kṛṣṇa Returns and Explains Divine Non-Reciprocation
Rāsa-līlā Dialogue
ता: समादाय कालिन्द्या निर्विश्य पुलिनं विभु: । विकसत्कुन्दमन्दारसुरभ्यनिलषट्पदम् ॥ ११ ॥ शरच्चन्द्रांशुसन्दोहध्वस्तदोषातम: शिवम् । कृष्णाया हस्ततरलाचितकोमलवालुकम् ॥ १२ ॥
tāḥ samādāya kālindyā nirviśya pulinaṁ vibhuḥ vikasat-kunda-mandāra surabhy-anila-ṣaṭpadam
അപ്പോൾ സർവ്വശക്തനായ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഗോപിമാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് കാലിന്ദി (യമുന)യുടെ തീരപ്പുലിനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. തിരമാലകളുടെ കൈകൾ തീരത്ത് മൃദുവായ മണൽക്കൂമ്പാരങ്ങൾ പകര്ന്നിരുന്നു; വിരിഞ്ഞ കുന്ദ‑മന്ദാര പുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധം വഹിച്ച കാറ്റ് തേനീച്ചകളെ ആകർഷിച്ചു; ശരദ്ചന്ദ്രന്റെ സമൃദ്ധ കിരണങ്ങൾ രാത്രിയുടെ അന്ധകാരം നീക്കി ആ സ്ഥലത്തെ മംഗളമാക്കി।
FAQs
It describes Kṛṣṇa bringing the gopīs to the Yamunā’s sandy bank, a sacred and beautiful setting fragrant with flowers and alive with bees—an atmosphere suited for intimate devotional pastimes.
The natural imagery highlights the purity and sweetness of Vraja, showing how all of nature seems to participate in Kṛṣṇa’s līlā and reflect the gopīs’ heightened devotion.
Cultivate a supportive devotional environment—association, sacred places, and uplifting practices—so the mind naturally turns toward remembrance of Kṛṣṇa.