Shloka 5
Kṛṣṇa and Balarāma’s Forest Games and the Slaying of Pralamba
सरित्सर:प्रस्रवणोर्मिवायुना कह्लारकुञ्जोत्पलरेणुहारिणा । न विद्यते यत्र वनौकसां दवो निदाघवह्न्यर्कभवोऽतिशाद्वले ॥ ५ ॥
sarit-saraḥ-prasravaṇormi-vāyunā kahlāra-kañjotpala-reṇu-hāriṇā na vidyate yatra vanaukasāṁ davo nidāgha-vahny-arka-bhavo ’ti-śādvale
നദികളും തടാകങ്ങളും ഉയർത്തുന്ന തരംഗങ്ങളെ തഴുകി വീശിയ കാറ്റ് കഹ്ലാര‑കുഞ്ജ‑ഉത്പലാദി പുഷ്പങ്ങളുടെ പരാഗം കൊണ്ടുവന്ന് മുഴുവൻ വൃന്ദാവനത്തെയും ശീതളമാക്കി. അതിനാൽ അവിടത്തെ വനവാസികൾ വേനൽസൂര്യദാഹവും ദാവാഗ്നിയുടെ ചൂടും അനുഭവിച്ചില്ല; എല്ലായിടത്തും പുതുപച്ച പുല്ല് സമൃദ്ധമായിരുന്നു.
FAQs
This verse describes Vṛndāvana as filled with rivers, lakes, and streams whose rippling waters create cool breezes carrying lotus pollen, making the land lush and peaceful.
Śukadeva Gosvāmī speaks this narration to King Parīkṣit while describing Kṛṣṇa and Balarāma’s forest pastimes and the setting of Vṛndāvana.
It encourages a devotional mindset that sees sacredness in nature, cultivates calmness through contemplation of Kṛṣṇa’s līlā, and values environments that support purity, peace, and spiritual remembrance.