Shloka 66
Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
दिव्याम्बरस्रङ्मणिभि: परार्ध्यैरपि भूषणै: । दिव्यगन्धानुलेपैश्च महत्योत्पलमालया ॥ ६५ ॥ पूजयित्वा जगन्नाथं प्रसाद्य गरुडध्वजम् । तत: प्रीतोऽभ्यनुज्ञात: परिक्रम्याभिवन्द्य तम् ॥ ६६ ॥ सकलत्रसुहृत्पुत्रो द्वीपमब्धेर्जगाम ह । तदैव सामृतजला यमुना निर्विषाभवत् । अनुग्रहाद् भगवत: क्रीडामानुषरूपिण: ॥ ६७ ॥
divyāmbara-sraṅ-maṇibhiḥ parārdhyair api bhūṣaṇaiḥ divya-gandhānulepaiś ca mahatyotpala-mālayā
കാളിയൻ ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ, ഹാരങ്ങൾ, മണികൾ, അതിമൂല്യാഭരണങ്ങൾ, ദിവ്യസുഗന്ധലേപനങ്ങൾ, മഹത്തായ താമരമാല എന്നിവ അർപ്പിച്ച് ജഗന്നാഥനും ഗരുഡധ്വജനും ആയ ഭഗവാനെ ആരാധിച്ചു. അവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് തൃപ്തനായി. പിന്നെ പ്രഭുവിന്റെ അനുമതി ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് നമസ്കരിച്ച്, ഭാര്യകൾ, സുഹൃത്തുകൾ, മക്കൾ എന്നിവരോടൊപ്പം സമുദ്രത്തിലെ തന്റെ ദ്വീപിലേക്കു പോയി. കാളിയൻ പോയ അതേ നിമിഷം യമുന വിഷരഹിതയായി അമൃതജലത്തോടെ നിറഞ്ഞു—ലീലാർത്ഥം മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്।
Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura has commented extensively on this verse. To explain the word maṇibhiḥ — “(Kāliya worshiped the Lord) with jewels” — the ācārya has quoted from the Śrī Rādhā-kṛṣṇa-gaṇoddeśa-dīpikā, by Rūpa Gosvāmī, as follows:
FAQs
This verse lists divine garments, garlands, jewels, priceless ornaments, fragrant unguents, and a great lotus garland as offerings in worship of the Lord.
Kṛṣṇa is praised and worshiped as Jagannātha (Lord of the universe) and as Garuḍa-dhvaja, a name of the Supreme Lord associated with Garuḍa.
It highlights offering one’s best—cleanliness, beauty, fragrance, and heartfelt care—as an expression of reverence and love in daily worship.