Shloka 36
Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
कस्यानुभावोऽस्य न देव विद्महे तवाङ्घ्रिरेणुस्परशाधिकार: । यद्वाञ्छया श्रीर्ललनाचरत्तपो विहाय कामान् सुचिरं धृतव्रता ॥ ३६ ॥
kasyānubhāvo ’sya na deva vidmahe tavāṅghri-reṇu-sparaśādhikāraḥ yad-vāñchayā śrīr lalanācarat tapo vihāya kāmān su-ciraṁ dhṛta-vratā
ഹേ ദേവാ! കാളിയന് നിങ്ങളുടെ പദ്മപാദങ്ങളുടെ ധൂളിസ്പർശം ലഭിക്കാനുള്ള ഈ മഹാവകാശം എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. അതേ ധൂളി ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ലക്ഷ്മീദേവി മറ്റു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ദീർഘകാലം വ്രതം ധരിച്ചു നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തപസ്സു ചെയ്തു.
FAQs
This verse teaches that even the touch of the Lord’s foot-dust is an extraordinary mercy, attainable only by rare qualification born of devotion, not by ordinary status or power.
They invoke Lakṣmī as the supreme example of one who longs for the Lord’s favor, emphasizing that access to Krishna’s foot-dust is so rare that even Lakṣmī undertook long austerities for it—thereby pleading for mercy for Kāliya.
Cultivate steady vows—regular prayer, humility, and disciplined devotion—valuing Krishna’s grace above temporary enjoyments, because spiritual qualification grows through consistent bhakti.