Shloka 15
Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
तानालक्ष्य भयोद्विग्ना गोपा नन्दपुरोगमा: । विना रामेण गा: कृष्णं ज्ञात्वा चारयितुं गतम् ॥ १३ ॥ तैर्दुर्निमित्तैर्निधनं मत्वा प्राप्तमतद्विद: । तत्प्राणास्तन्मनस्कास्ते दु:खशोकभयातुरा: ॥ १४ ॥ आबालवृद्धवनिता: सर्वेऽङ्ग पशुवृत्तय: । निर्जग्मुर्गोकुलाद् दीना: कृष्णदर्शनलालसा: ॥ १५ ॥
tān ālakṣya bhayodvignā gopā nanda-purogamāḥ vinā rāmeṇa gāḥ kṛṣṇaṁ jñātvā cārayituṁ gatam
കുട്ടികൾ, സ്ത്രീകൾ, വൃദ്ധർ ഉൾപ്പെടെ വ്രജത്തിലെ എല്ലാവരും—പശു തന്റെ സഹായഹീന കിടാവിനെക്കുറിച്ച് വിങ്ങുന്നതുപോലെ—കൃഷ്ണനെ മാത്രം ഓർത്ത്, ദീനരായി ഗോകുലത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു; കൃഷ്ണദർശനത്തിനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ.
FAQs
It shows that the residents of Gokula considered Krishna their very life and mind; seeing ominous signs, they rushed out in anguish, desperate only for His darshan.
Because Krishna had gone to graze the cows without Balarama, and they observed inauspicious omens; not knowing Krishna’s supreme divinity, they feared the worst.
It teaches single-pointed devotion: when one’s heart is truly attached to the Divine, priorities shift from comfort to remembrance and “darshan”—seeking God’s presence above all else.