Shloka 35
Brahmā’s Prayers to Lord Kṛṣṇa (Brahmā-stuti) and the Restoration of Vraja’s Lunch Pastime
एषां घोषनिवासिनामुत भवान् किं देव रातेति न- श्चेतो विश्वफलात् फलं त्वदपरं कुत्राप्ययन् मुह्यति । सद्वेषादिव पूतनापि सकुला त्वामेव देवापिता यद्धामार्थसुहृत्प्रियात्मतनयप्राणाशयास्त्वत्कृते ॥ ३५ ॥
eṣāṁ ghoṣa-nivāsinām uta bhavān kiṁ deva rāteti naś ceto viśva-phalāt phalaṁ tvad-aparaṁ kutrāpy ayan muhyati sad-veṣād iva pūtanāpi sa-kulā tvām eva devāpitā yad-dhāmārtha-suhṛt-priyātma-tanaya-prāṇāśayās tvat-kṛte
ഹേ ദേവാ! വ്രജത്തിലെ ഗോഷ്ഠനിവാസികൾക്ക് നീയേ എല്ലാ വരങ്ങളുടെയും പരമഫലം; നിന്നൊഴികെ മറ്റൊരു പ്രതിഫലം എവിടെയുണ്ട് എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ് മയങ്ങുന്നു. പൂതനയും ഭക്തിയുടെ വേഷം ധരിച്ചു നിന്നെയേ ലഭിച്ചു; അപ്പോൾ വീട്, ധനം, സുഹൃത്തുകൾ, പ്രിയവർ, ദേഹം, മക്കൾ, പ്രാണൻ, ഹൃദയം എല്ലാം നിനക്കായി സമർപ്പിച്ച വ്രജഭക്തർക്കു നീ ഇനി എന്ത് നൽകും?
FAQs
This verse says their hearts do not seek any result apart from Kṛṣṇa Himself; for them He is everything—home, wealth, friend, beloved, self, child, life, and refuge—showing the pinnacle of exclusive devotion (ananya-bhakti).
Brahmā highlights Kṛṣṇa’s astonishing mercy: even Pūtanā, who came with harmful intent, attained a motherly position by His acceptance—so the reward for the loving Vrajavāsīs is beyond measure.
Make devotion single-pointed: instead of chasing many “fruits” (status, control, recognition), center life on remembrance and service to God as the primary goal and shelter.