Shloka 29
Brahmā’s Prayers to Lord Kṛṣṇa (Brahmā-stuti) and the Restoration of Vraja’s Lunch Pastime
अथापि ते देव पदाम्बुजद्वय- प्रसादलेशानुगृहीत एव हि । जानाति तत्त्वं भगवन् महिम्नो न चान्य एकोऽपि चिरं विचिन्वन् ॥ २९ ॥
athāpi te deva padāmbuja-dvaya- prasāda-leśānugṛhīta eva hi jānāti tattvaṁ bhagavan-mahimno na cānya eko ’pi ciraṁ vicinvan
ഹേ ദേവാ, നിന്റെ പദ്മപാദങ്ങളുടെ കൃപയുടെ ചെറിയ ലേശം പോലും ആരെ അനുഗ്രഹിക്കുമോ, അവൻ നിന്റെ മഹിമയുടെ തത്ത്വം അറിയുന്നു. എന്നാൽ വെറും തർക്കചിന്തയാൽ, വർഷങ്ങളോളം വേദങ്ങൾ പഠിച്ചിട്ടും, നിന്നെ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ നിന്നെ അറിയുകയില്ല.
This translation is quoted from Śrīla Prabhupāda’s Caitanya-caritāmṛta, Madhya-līlā, Chapter Six, text 84.
FAQs
This verse says Krishna’s greatness is known only by one who receives even a trace of mercy from His lotus feet; prolonged speculation alone cannot reveal Him.
After being humbled by Krishna’s Vraja-līlā and his own inability to measure the Lord, Brahmā admits that realization depends on divine grace, not intellectual effort.
Prioritize sincere devotion—prayer, humble service, and hearing about Krishna—rather than relying only on argument or analysis to access spiritual understanding.