Shloka 1
Brahmā’s Prayers to Lord Kṛṣṇa (Brahmā-stuti) and the Restoration of Vraja’s Lunch Pastime
श्रीब्रह्मोवाच नौमीड्य तेऽभ्रवपुषे तडिदम्बराय गुञ्जावतंसपरिपिच्छलसन्मुखाय । वन्यस्रजे कवलवेत्रविषाणवेणु- लक्ष्मश्रिये मृदुपदे पशुपाङ्गजाय ॥ १ ॥
śrī-brahmovāca naumīḍya te ’bhra-vapuṣe taḍid-ambarāya guñjāvataṁsa-paripiccha-lasan-mukhāya vanya-sraje kavala-vetra-viṣāṇa-veṇu- lakṣma-śriye mṛdu-pade paśupāṅgajāya
ശ്രീബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—ഹേ ആരാധ്യനായ പ്രഭോ, ഞാൻ അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ദേഹം പുതുമേഘംപോലെ നീലശ്യാമം, വസ്ത്രം മിന്നലുപോലെ ദീപ്തം; ഗുഞ്ജാ അലങ്കാരവും മയൂരപ്പീലിയുമാൽ മുഖസൗന്ദര്യം വർധിക്കുന്നു. വനപുഷ്പമാല ധരിച്ച്, കൈയിൽ ഒരു കവിള് ആഹാരം പിടിച്ച്, ദണ്ഡം, കൊമ്പ്, വേണു എന്നിവയോടെ, ഹേ ഗോപരാജപുത്രാ, മൃദുപദങ്ങളാൽ അങ്ങ് അതിസുന്ദരനായി നില്ക്കുന്നു।
In the previous chapter Brahmā, the creator of the universe, tried to bewilder the Supreme Personality of Godhead, Lord Kṛṣṇa, by stealing His cowherd boyfriends and calves. But by a slight exhibition of Kṛṣṇa’s own mystic potency, Brahmā himself was completely bewildered, and now with great humility and devotion he offers his humble obeisances and prayers unto the Lord.
FAQs
It portrays Krishna as the worshipable Lord in the simple cowherd form—raincloud-complexioned, wearing a lightning-like yellow cloth, adorned with peacock feather and guñjā, carrying flute and herding items—showing divine majesty within pastoral sweetness.
After becoming bewildered by Krishna’s potency in the Brahma-vimohana episode, Brahmā realizes Krishna’s supreme position and responds with humility and surrender, beginning with reverent obeisances and detailed glorification.
It teaches focused remembrance: meditate on Krishna’s personal form and qualities with reverence, replacing pride with humility and expressing devotion through sincere glorification.