Shloka 27
Aghāsura-vadha: The Killing and Deliverance of Aghāsura
तान् वीक्ष्य कृष्ण: सकलाभयप्रदो ह्यनन्यनाथान् स्वकरादवच्युतान् । दीनांश्च मृत्योर्जठराग्निघासान् घृणार्दितो दिष्टकृतेन विस्मित: ॥ २७ ॥
tān vīkṣya kṛṣṇaḥ sakalābhaya-prado hy ananya-nāthān sva-karād avacyutān dīnāṁś ca mṛtyor jaṭharāgni-ghāsān ghṛṇārdito diṣṭa-kṛtena vismitaḥ
താനല്ലാതെ മറ്റൊരു നാഥനില്ലാത്ത ആ ഗോപാലന്മാർ, ഇപ്പോൾ തന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയി, മരണരൂപിയായ അഘാസുരന്റെ വയറ്റിലെ തീയിൽ വൈക്കോൽ പോലെ നിസ്സഹായരായി വീഴുന്നത് കൃഷ്ണൻ കണ്ടു. സുഹൃത്തുക്കളെ പിരിയുന്നത് കൃഷ്ണന് അസഹനീയമായിരുന്നു. വിധിയുടെ ഈ വിളയാട്ടം കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ട കൃഷ്ണൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു.
FAQs
This verse calls Kṛṣṇa “sakala-abhaya-prada,” teaching that His presence and protection remove fear for those who take shelter of Him, even when danger appears overwhelming.
Śukadeva describes Kṛṣṇa observing the boys seemingly seized by death; He is portrayed as marveling at the dramatic unfolding of providence within His līlā, while still being moved by compassion to protect.
The verse highlights “ananya-nātha” dependence—cultivating steady devotion, prayer, and remembrance of Kṛṣṇa as the ultimate protector, especially in moments of anxiety, uncertainty, or fear.