Shloka 53
Gokula’s Wonder, Kṛṣṇa’s Bhakta-vaśyatā, the Move to Vṛndāvana, and the Slaying of Vatsāsura and Bakāsura
मुक्तं बकास्यादुपलभ्य बालका रामादय: प्राणमिवेन्द्रियो गण: । स्थानागतं तं परिरभ्य निर्वृता: प्रणीय वत्सान् व्रजमेत्य तज्जगु: ॥ ५३ ॥
muktaṁ bakāsyād upalabhya bālakā rāmādayaḥ prāṇam ivendriyo gaṇaḥ sthānāgataṁ taṁ parirabhya nirvṛtāḥ praṇīya vatsān vrajam etya taj jaguḥ
ബോധവും ജീവനും തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ശാന്തമാകുന്നതുപോലെ, കൃഷ്ണൻ ബകാസുരന്റെ വായിൽ നിന്ന് മോചിതനായപ്പോൾ ബലരാമൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള കുട്ടികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയതായി തോന്നി. അവർ കൃഷ്ണനെ ആലിംഗനം ചെയ്യുകയും, പിന്നീട് പശുക്കിടാങ്ങളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വ്രജഭൂമിയിലേക്ക് മടങ്ങുകയും, അവിടെ നടന്ന സംഭവം ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
It was the practice of the inhabitants of Vrajabhūmi to compose poetry about the incidents that occurred in the forest when Kṛṣṇa performed His different activities of killing the asuras. They would compose all the stories in poetry or have this done by professional poets, and then they would sing about these incidents. Thus it is written here that the boys sang very loudly.
FAQs
This verse shows the Vraja boys experiencing intense relief and joy when Kṛṣṇa is freed from Bakāsura’s beak, highlighting that the Lord personally protects those who are lovingly connected to Him.
They had feared losing Him; seeing Him safe felt like their life returning, so they naturally embraced Him in gratitude and affection.
Cultivate steady remembrance and trust that the Divine can carry one through sudden dangers; respond to protection and grace with gratitude, community sharing, and renewed devotion.