Shloka 40
Gokula’s Wonder, Kṛṣṇa’s Bhakta-vaśyatā, the Move to Vṛndāvana, and the Slaying of Vatsāsura and Bakāsura
क्वचिद्वादयतो वेणुं क्षेपणै: क्षिपत: क्वचित् । क्वचित्पादै: किङ्किणीभि: क्वचित्कृत्रिमगोवृषै: ॥ ३९ ॥ वृषायमाणौ नर्दन्तौ युयुधाते परस्परम् । अनुकृत्य रुतैर्जन्तूंश्चेरतु: प्राकृतौ यथा ॥ ४० ॥
kvacid vādayato veṇuṁ kṣepaṇaiḥ kṣipataḥ kvacit kvacit pādaiḥ kiṅkiṇībhiḥ kvacit kṛtrima-go-vṛṣaiḥ
ചിലപ്പോൾ അവർ വേണു വായിക്കും; ചിലപ്പോൾ മരങ്ങളിൽ നിന്നു ഫലം വീഴ്ത്താൻ കയറും കോലും കൂടെ കല്ലുകളും എറിയും, ചിലപ്പോൾ കല്ലുകൾ മാത്രം എറിയും; ചിലപ്പോൾ കാൽമണികൾ ഝണഝണിക്കെ ബിൽവവും ആമലകിയും പോലുള്ള ഫലങ്ങളെ പന്തുപോലെ തട്ടി കളിക്കും. ചിലപ്പോൾ പുതപ്പുകൾ പൊതിഞ്ഞ് പശു-കാളകളെ അനുകരിച്ച്, കാളപോലെ ഗർജിച്ച് പരസ്പരം പൊരുതും; ചിലപ്പോൾ ജീവികളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ അനുകരിച്ച്—രണ്ട് സാധാരണ കുട്ടികളെപ്പോലെ വിഹരിക്കും।
Vṛndāvana is full of peacocks. Kūjat-kokila-haṁsa-sārasa-gaṇākīrṇe mayūrākule . The Vṛndāvana forest is always full of cuckoos, ducks, swans, peacocks, cranes and also monkeys, bulls and cows. So Kṛṣṇa and Balarāma used to imitate the sounds of these animals and enjoy sporting.
FAQs
This verse describes how Kṛṣṇa and His friends played like ordinary children—playing the flute, throwing toys, and imitating cows and bulls—revealing His sweet, approachable Vraja-līlā.
To show the intimacy of Vraja-bhakti: the Supreme Lord willingly comes under the spell of loving devotion and participates in simple village play with His devotees.
It teaches that devotion need not be complicated—bring sincerity, innocence, and joy into spiritual practice, and remember God as lovingly present in everyday life.