Shloka 14
Mohinī-mūrti Distributes Amṛta; Rāhu is Severed; Results Differ by Shelter
अथोपोष्य कृतस्नाना हुत्वा च हविषानलम् । दत्त्वा गोविप्रभूतेभ्य: कृतस्वस्त्ययना द्विजै: ॥ १४ ॥ यथोपजोषं वासांसि परिधायाहतानि ते । कुशेषु प्राविशन्सर्वे प्रागग्रेष्वभिभूषिता: ॥ १५ ॥
athopoṣya kṛta-snānā hutvā ca haviṣānalam dattvā go-vipra-bhūtebhyaḥ kṛta-svastyayanā dvijaiḥ
പിന്നീട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് സ്നാനം ചെയ്തു, നെയ്യാദി ഹവിസ്സുകൾ അഗ്നിയിൽ ഹോമമായി അർപ്പിച്ചു. അവർ ഗോവുകൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും മറ്റു വർണ്ണങ്ങളിലുളളവർക്കും യഥോചിതമായി ദാനം നൽകി. ദ്വിജന്മാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം സ്വസ്ത്യയനാദി കർമ്മങ്ങൾ നടന്നു. തുടർന്ന് അവർ ഇഷ്ടാനുസരണം പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു, ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച്, കുശാസനങ്ങളിൽ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് ഇരുന്നു.
The Vedas enjoin that for every ritualistic ceremony one must first become clean by bathing either in the water of the Ganges or Yamunā or in the sea. Then one may perform the ritualistic ceremony and offer clarified butter into the fire. In this verse the words paridhāya āhatāni are especially significant. A sannyāsī or a person about to perform a ritualistic ceremony should not dress himself in clothing sewn with a needle.
FAQs
This verse describes fasting (upoṣa), purification by bathing, offering oblations into the sacred fire, and receiving brāhmaṇa blessings as acts that sanctify one before an important undertaking.
Here charity to cows and brāhmaṇas is shown as a dhārmic act that supports sacred culture and invites auspiciousness, aligning one’s actions with devotion and purity.
Before major decisions, adopt a simple vow of restraint, practice cleanliness, offer sincere worship, and give meaningful charity—especially to spiritual and charitable causes—seeking blessings from saintly persons.