Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 1
Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa
Prelude to Samudra-manthana
श्रीशुक उवाच राजन्नुदितमेतत् ते हरे: कर्माघनाशनम् । गजेन्द्रमोक्षणं पुण्यं रैवतं त्वन्तरं शृणु ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca rājann uditam etat te hareḥ karmāgha-nāśanam gajendra-mokṣaṇaṁ puṇyaṁ raivataṁ tv antaraṁ śṛṇu
ശ്രീശുകൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ! ഹരിയുടെ പാപനാശക ലീലകളിൽ അത്യന്തം പുണ്യമുള്ള ഗജേന്ദ്രമോക്ഷണം ഞാൻ നിനക്കു വിവരിച്ചു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭഗവദ്ചരിതം ശ്രവിക്കുന്നതാൽ എല്ലാ പാപഫലങ്ങളും നശിക്കുന്നു. ഇനി റൈവത മന്വന്തരത്തെ കേൾക്കുക.
FAQs
This verse states that Lord Hari’s deeds—especially Gajendra’s deliverance—are “aghā-nāśanam,” meaning they destroy sin when heard and remembered with faith.
Śukadeva concludes the narration of Gajendra’s liberation and then transitions the discourse to the next historical cycle (Manvantara), introducing Raivata’s period as the upcoming topic.
By regularly hearing and reflecting on Hari-kathā—such as Gajendra Mokṣa—one cultivates devotion and purification, replacing harmful habits with remembrance of the Lord’s saving grace.