Shloka 24
स घर्मतप्त: करिभि: करेणुभि- र्वृतो मदच्युत्करभैरनुद्रुत: । गिरिं गरिम्णा परित: प्रकम्पयन् निषेव्यमाणोऽलिकुलैर्मदाशनै: ॥ २३ ॥ सरोऽनिलं पङ्कजरेणुरूषितं जिघ्रन्विदूरान्मदविह्वलेक्षण: । वृत: स्वयूथेन तृषार्दितेन तत् सरोवराभ्यासमथागमद्द्रुतम् ॥ २४ ॥
sa gharma-taptaḥ karibhiḥ kareṇubhir vṛto madacyut-karabhair anudrutaḥ giriṁ garimṇā paritaḥ prakampayan niṣevyamāṇo ’likulair madāśanaiḥ
ചൂടിൽ തപിച്ച ഗജപതി ആൺ‑പെൺ ആനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു; മദം ചോരുന്ന കുഞ്ഞാനകൾ അവനെ പിന്തുടർന്നു. തന്റെ ഭാരത്താൽ ത്രികൂടപർവ്വതം ചുറ്റും കുലുങ്ങുമാറാക്കി അവൻ നടന്നു; തേൻ കുടിക്കുന്ന ഭ്രമരങ്ങൾ അവന്റെ മദം ആസ്വദിച്ച് സേവിച്ചു. ദൂരത്തുനിന്നേ കാറ്റിൽ തടാകത്തിൽ നിന്നെത്തിയ താമരപ്പൊടിയുടെ സുഗന്ധം മണത്തുകൊണ്ട്, മദത്തിൽ മയങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ, ദാഹാർത്തമായ തന്റെ കൂട്ടത്തോടൊപ്പം അവൻ വേഗത്തിൽ തടാകത്തീരത്തെത്തി.
FAQs
It describes Gajendra as a powerful, majestic elephant-king moving with his herd, enjoying worldly strength and protection—setting the contrast for his later helpless surrender to the Lord.
The scene emphasizes material security—family, followers, strength—yet the coming crisis will show that only devotion to Hari ultimately saves.
Even strong social support and personal power cannot remove life’s unavoidable dangers; cultivate remembrance of God before adversity arrives.