Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 55
Deva–Asura Battle after the Nectar; Bali’s Illusions and Hari’s Intervention
तस्मिन्प्रविष्टेऽसुरकूटकर्मजा माया विनेशुर्महिना महीयस: । स्वप्नो यथा हि प्रतिबोध आगते हरिस्मृति: सर्वविपद्विमोक्षणम् ॥ ५५ ॥
tasmin praviṣṭe ’sura-kūṭa-karmajā māyā vineśur mahinā mahīyasaḥ svapno yathā hi pratibodha āgate hari-smṛtiḥ sarva-vipad-vimokṣaṇam
പരമ മഹിമയുള്ള ഭഗവാൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ച ഉടൻ, അസുരരുടെ കൂറ്റക്കർമങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന മായ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ നശിച്ചു—ഉണർന്നാൽ സ്വപ്നത്തിലെ ഭീഷണികൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതുപോലെ. സത്യത്തിൽ ശ്രീഹരിയുടെ സ്മരണ തന്നെ സർവ്വവിപത്തുകളിൽ നിന്നുള്ള മോചനമാണ്.
FAQs
This verse states that hari-smṛti—remembrance of the Lord—is sarva-vipad-vimokṣaṇam, the deliverance from all calamities, because divine presence dispels fear and illusion.
Because the demons’ māyā appears real only while one is “asleep” in delusion; when the Lord’s superior potency manifests—like awakening—those illusions immediately vanish.
In anxiety or crisis, deliberately return the mind to Hari through japa, prayer, or hearing His names and pastimes; this steadies consciousness and cuts through panic and भ्रम (illusion).