Deva–Asura Battle after the Nectar; Bali’s Illusions and Hari’s Intervention
तस्यासन्सर्वतो यानैर्यूथानां पतयोऽसुरा: । नमुचि: शम्बरो बाणो विप्रचित्तिरयोमुख: ॥ १९ ॥ द्विमूर्धा कालनाभोऽथ प्रहेतिर्हेतिरिल्वल: । शकुनिर्भूतसन्तापो वज्रदंष्ट्रो विरोचन: ॥ २० ॥ हयग्रीव: शङ्कुशिरा: कपिलो मेघदुन्दुभि: । तारकश्चक्रदृक् शुम्भो निशुम्भो जम्भ उत्कल: ॥ २१ ॥ अरिष्टोऽरिष्टनेमिश्च मयश्च त्रिपुराधिप: । अन्ये पौलोमकालेया निवातकवचादय: ॥ २२ ॥ अलब्धभागा: सोमस्य केवलं क्लेशभागिन: । सर्व एते रणमुखे बहुशो निर्जितामरा: ॥ २३ ॥ सिंहनादान्विमुञ्चन्त: शङ्खान्दध्मुर्महारवान् । दृष्ट्वा सपत्नानुत्सिक्तान्बलभित् कुपितो भृशम् ॥ २४ ॥
tasyāsan sarvato yānair yūthānāṁ patayo ’surāḥ namuciḥ śambaro bāṇo vipracittir ayomukhaḥ
മഹാരാജ ബലിയെ ചുറ്റും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ ഇരുന്ന അസുരസേനാധിപന്മാരും നായകരും ഉണ്ടായിരുന്നു—നമുചി, ശംബരൻ, ബാണൻ, വിപ്രചിത്തി, അയോമുഖൻ, ദ്വിമൂഢാ, കാലനാഭൻ, പ്രഹേതി, ഹേതി, ഇൽവലൻ, ശകുനി, ഭൂതസന്താപൻ, വജ്രദംഷ്ട്രൻ, വിരോചനൻ, ഹയഗ്രീവൻ, ശങ്കുശിരാ, കപിലൻ, മേഘദുന്ദുഭി, താരകൻ, ചക്രദൃക്, ശുംബൻ, നിശുംബൻ, ജംഭൻ, ഉത്കലൻ, അരിഷ്ടൻ, അരിഷ്ടനേമി, ത്രിപുരാധിപ മയൻ, പൗലോമപുത്രന്മാർ, കാലേയർ, നിവാതകവചർ മുതലായവർ। അമൃതത്തിന്റെ പങ്ക് ലഭിക്കാതെ സമുദ്രമഥനത്തിന്റെ ക്ലേശം മാത്രമേ പങ്കിട്ടിരുന്നുള്ളൂ; എങ്കിലും അവർ യുദ്ധമുഖത്ത് ദേവന്മാരെ പലവട്ടം ജയിച്ചിരുന്നു। സൈന്യത്തെ ഉത്സാഹിപ്പിക്കാൻ അവർ സിംഹനാദം മുഴക്കി, മഹാരവത്തോടെ ശംഖുകൾ ഊതിച്ചു। ഈ ഉന്മത്ത വൈരികളെ കണ്ട ബലഭിദ് ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായി।
This verse highlights how the enemies’ pride and intoxication (utsikta) becomes a visible cause of escalation—provoking Indra’s intense anger and intensifying the conflict.
Indra saw his rival opponents acting arrogantly and triumphantly; their pride signaled aggression and disrespect, which stirred Indra’s wrath as the battle atmosphere surged.
Unchecked pride—whether in arguments, competition, or leadership—quickly triggers anger and hostility; cultivating humility and self-restraint prevents unnecessary escalation.