Adhyaya 270

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे विष्णुपञ्जरं नामोनसप्रत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः वेदशाखदिकीर्तनं पुष्कर उवाच सर्वानुग्राहका मन्त्राश् चतुर्वर्गप्रसाधकाः ऋगथर्व तथा साम यजुः संख्या तु लक्षकं

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ “വിഷ്ണു-പഞ്ജരം” എന്ന 269-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി 270-ാം അധ്യായം—“വേദശാഖകളുടെ വിവരണം” ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—മന്ത്രങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും അനുഗ്രഹകരവും ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നീ നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾ സിദ്ധിപ്പിക്കുന്നവയും ആകുന്നു; ഋഗ്, അഥർവ, സാമ, യജുസ് വേദങ്ങളുടെ മന്ത്രസംഖ്യ ഒരു ലക്ഷം ആണെന്ന് പറയുന്നു.

Verse 2

भेदः साङ्ख्यायनश् चैक आश्वलायनो द्वितीयकः शतानि दश मन्त्राणां ब्राह्मणा द्विसहस्रकं

ശാഖാഭേദങ്ങൾ ഇങ്ങനെ—ഒന്ന് സാംഖ്യായന, രണ്ടാമത് ആശ്വലായന. മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം പത്ത് ശതം (അഥവാ ആയിരം); ബ്രാഹ്മണപാഠങ്ങൾ രണ്ടായിരം എന്ന് പറയുന്നു.

Verse 3

ऋग्वेदो हि प्रमाणेन स्मृतो द्वैपायनादिभिः एकोनिद्विसहस्रन्तु मन्त्राणां यजुषस् तथा

ദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) മുതലായ ഋഷികൾ ഋഗ്വേദത്തെ പ്രമാണമായി സ്മരിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതുപോലെ യജുർവേദത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം 1991 (ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന്) എന്നു പറയുന്നു.

Verse 4

शतानि दश विप्राणां षडशीतिश् च शाखिकाः काण्वमाध्यन्दिनी संज्ञा कठी माध्यकठी तथा

വിപ്രന്മാരിൽ (വിഭാഗങ്ങൾ) 110 ഉണ്ട്; ശാഖകൾ 86 ഉണ്ട്. അവ കാൺവ, മാധ്യന്ദിനീ എന്നും, അതുപോലെ കഠീ, മാധ്യകഠീ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

Verse 5

मैत्रायणी च संज्ञा च तैत्तिरीयाभिधानिका वैशम्पायनिकेत्याद्याः शाखा यजुषि संस्थिताः

മൈത്രായണീ, സംജ്ഞാ, തൈത്തിരീയ എന്ന പേരിലുള്ളത്, കൂടാതെ വൈശമ്പായനിക മുതലായവ—ഈ ശാഖകൾ യജുർവേദത്തിൽ സ്ഥാപിതമായവയാണ്.

Verse 6

साम्नः कौथुमसंज्ञैका द्वितीयाथर्वणायनी गानान्यपि च चत्वारि वेद आरण्यकन्तथा

സാമവേദത്തിൽ ‘കൗഥുമ’ എന്നൊരു ശാഖയും, രണ്ടാമതായി ‘ആഥർവണായനീ’ എന്ന ശാഖയും പ്രസിദ്ധമാണ്. സാമഗാനങ്ങൾക്ക് നാലു പ്രബന്ധങ്ങളും ഉണ്ട്; അതുപോലെ വേദത്തിന് ‘ആരണ്യകം’ (വനഗ്രന്ഥം) എന്നും ഉണ്ട്.

Verse 7

उक्था ऊहचतुर्थञ्च मन्त्रा नवसहस्रकाः सचतुःशतकाश् चैव ब्रह्मसङ्घटकाः स्मृताः

‘ഉക്ഥ’, ‘ഊഹ’ കൂടാതെ ‘ചതുർഥ’ (പൂരക വർഗം)—ഇവ ചേർന്ന് ഒമ്പതിനായിരത്തി നാലുനൂറ് മന്ത്രങ്ങൾ. ഇവയെ ‘ബ്രഹ്മ-സംഘടകങ്ങൾ’ (സങ്കലിത വൈദിക മന്ത്ര-ഏകകങ്ങൾ) എന്നു സ്മരിക്കുന്നു.

Verse 8

पञ्चविंशतिरेवात्र साममानं प्रकीर्तितं सुमन्तुर्जाजलिश् चैव श्लोकायनिरथर्वके

ഇവിടെ സാമ-പ്രമാണം ഇരുപത്തിയഞ്ച് എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അഥർവ പരമ്പരയിൽ സുമന്തു, ജാജലി, ശ്ലോകായനൻ എന്നിവരും (അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവരായി) പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 9

शौनकः पिप्पलादश् च मुञ्जकेशादयो ऽपरे मन्त्राणामयुतं षष्टिशतञ्चोपनिषच्छतं

ശൗനകൻ, പിപ്പലാദൻ, മുണ്ജകേശൻ മുതലായ മറ്റു (ഋഷിമാർ) എണ്ണപ്പെടുന്നു. (അവരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട) മന്ത്രങ്ങൾ പത്തായിരം; ഉപനിഷത്തുകളുടെ എണ്ണം ആകെ ആറുനൂറ് എന്നു പറയുന്നു.

Verse 10

व्यासरूपी स भगवान् शाखाभेदद्यकारयत् शाखाभेदादयो विष्णुरितिहासः पुराणकं

ആ ഭഗവാൻ വ്യാസരൂപം ധരിച്ചു വേദശാഖാഭേദാദികളുടെ ക്രമീകരണം നടത്തിച്ചു. ശാഖാഭേദാദികൾക്കും ഇതിഹാസവും പുരാണപരമ്പരയും ഉൾപ്പെടെ അവയുടെ മൂലകാരണം വിഷ്ണുവാണെന്ന് ശാസ്ത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

Verse 11

प्राप्य व्यासात् पुराणादि सूतो वै लोमहर्षणः सुमतिश्चाग्निवर्चाश् च मित्रयुःशिंशपायनः

വ്യാസനിൽ നിന്ന് പുരാണാദി വിജ്ഞാനം ലഭിച്ച സൂതൻ ലോമഹർഷണൻ, സുമതി, അഗ്നിവർച്ചാ, മിത്രയു, ശിംശപായനൻ എന്നിവരോടൊപ്പം അവയെ ഉപദേശിച്ചു।

Verse 12

कृतव्रतोथ सावर्णिः षट्शिष्यास्तस्य चाभवन् शांशपायनादयश् चक्रुः पुराणानान्तु संहिताः

പിന്നീട് കൃതവ്രതൻ എന്ന പേരുള്ള സാവർണി ഉണ്ടായി. അദ്ദേഹത്തിന് ആറു ശിഷ്യർ; ശാംശപായനാദികൾ പുരാണങ്ങളുടെ സംഹിതകൾ (പാഠസമാഹാരങ്ങൾ) സമ്പാദിച്ചു।

Verse 13

ब्राह्मादीनि पुराणानि हरिविद्या दशाष्ट च महापुराणे ह्य् आग्नेये विद्यारूपो हरिः स्थितः

ബ്രാഹ്മാദി പുരാണങ്ങളും ഹരിസംബന്ധമായ അഷ്ടാദശ വിദ്യകളും—‘ആഗ്നേയ’ മഹാപുരാണത്തിൽ ഹരി സ്വയം വിദ്യാരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു।

Verse 14

सप्रपञ्चो निष्प्रपञ्चो मूर्तामूर्तस्वरूपधृक् तं ज्ञात्वाभ्यर्च्य संस्तूय भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात्

അവൻ പ്രപഞ്ചസഹിതനും പ്രപഞ്ചാതീതനും; മൂർത്തിയും അമൂർത്തിയും ആയ ഇരുസ്വരൂപവും ധരിക്കുന്നു. അവനെ ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് ആരാധിച്ച് സ്തുതിച്ചാൽ ഭുക്തിയും മുക്തിയും രണ്ടും ലഭിക്കും।

Verse 15

विष्णुर्जिष्णुर्भविष्णुश् च अग्निसूर्यादिरूपवान् अग्निरूपेण देवादेर्मुखं विष्णुः परा गतिः

വിഷ്ണു—ജിഷ്ണുവും ഭവിഷ്ണുവും—അഗ്നി, സൂര്യൻ മുതലായ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു. അഗ്നിരൂപത്തിൽ അവൻ ദേവന്മാരുടെ മുഖം; വിഷ്ണുവേ പരമഗതി (അന്തിമാശ്രയം)।

Verse 16

वेदेषु सपुराणेषु यज्ञमूर्तिश् च गीयते आग्नेयाख्यं पुराणन्तु रूपं विष्णोर्महत्तरं

വേദങ്ങളിൽ പുരാണങ്ങളോടുകൂടി അദ്ദേഹം യജ്ഞമൂർത്തിയായി പാടപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ‘ആഗ്നേയ’ എന്ന പുരാണം വിഷ്ണുവിന്റെ അതിലും മഹത്തായ രൂപപ്രകടനമായി പ്രസിദ്ധമാണ്।

Verse 17

आग्नेयाख्यपुराणस्य कर्ता श्रोता जनार्दनः तस्मात्पुराणमाग्नेयं सर्ववेदमयं महत्

‘ആഗ്നേയ’ പുരാണത്തിന്റെ കർത്താവും ശ്രോതാവും ജനാർദനൻ (വിഷ്ണു) തന്നെയാകുന്നു; അതിനാൽ ആഗ്നേയപുരാണം മഹത്തായതും സർവ്വവേദസാരമയവുമാണ്।

Verse 18

सर्वविद्यामयं पुण्यं सर्वज्ञानमयं वरम् सर्वात्म हरिरूपं हि पठतां शृण्वतां नृणां

പാരായണം ചെയ്യുന്നവർക്കും ശ്രവണം ചെയ്യുന്നവർക്കും ഇത് പുണ്യമയം—സകലവിദ്യാമയം; ശ്രേഷ്ഠം—സകലജ്ഞാനമയം; സത്യത്തിൽ ഇത് സർവ്വാത്മനായ ഹരിയുടെ രൂപം തന്നെയാണ്।

Verse 19

विद्यार्थिनाञ्च विद्यादमर्थिनां श्रीधनप्रदम् राज्यार्थिनां राज्यदञ्च धर्मदं धर्मकामिनाम्

വിദ്യ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് വിദ്യ നൽകുന്നു; ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ശ്രീയും ധനവും നൽകുന്നു; രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് രാജ്യം നൽകുന്നു; ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ധർമ്മം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു।

Verse 20

स्वर्गार्थिनां स्वर्गदञ्च पुत्रदं पुत्रकामिनां गवादिकामिनाङ्गोदं ग्रामदं ग्रामकामिनां

സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് സ്വർഗ്ഗം നൽകുന്നു; പുത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് പുത്രം നൽകുന്നു. ഗോവാദികളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഗോദാനഫലം നൽകുന്നു; ഗ്രാമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഗ്രാമം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു।

Verse 21

शिंशपायनादयश् चक्रुरिति ख परमिति ञ श्रीबलप्रदमिति ञ कामार्थिनां कामदञ्च सर्वसौभाग्यसम्प्रदम् गुणकीर्तिप्रदन्नॄणां जयदञ्जयकामिनाम्

‘ശിംശപായനൻ മുതലായവർ ഇതു രചിച്ചു’ എന്നു ‘ഖ’ കൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ‘പരമം’ എന്നു ‘ഞ’ കൊണ്ട്; ‘ശ്രീയും ബലവും നൽകുന്നത്’ എന്നും ‘ഞ’ കൊണ്ടു. ഇത് കാമാർത്ഥികൾക്ക് ഇഷ്ടഫലം നൽകുന്നു, സർവ്വസൗഭാഗ്യം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു, മനുഷ്യർക്കു ഗുണവും കീർത്തിയും നൽകുന്നു, ജയകാമികൾക്ക് വിജയം നൽകുന്നു.

Verse 22

सर्वेप्सूनां सर्वदन्तु मुक्तिदं मुक्तिकामिनां पापघ्नं पापकर्तॄणामाग्नेयं हि पुराणकम्

ഈ ആഗ്നേയപുരാണം എല്ലാ അന്വേഷകർക്കും എല്ലാ അഭിലഷിതസിദ്ധികളും നൽകുന്നു; മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു; പാപം ചെയ്യുന്നവരുടെ പാപവും നശിപ്പിക്കുന്നു.