
Adhyāya 137 — महामारीविद्या (Mahāmārī-vidyā)
ഈ അധ്യായം നക്ഷത്രചക്ര വിവരണം അവസാനിച്ചതിന് പിന്നാലെ ദുരന്ത-നിവാരണമായ ‘മഹാമാരി-വിദ്യ’യെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു—രോഗം, ആപത്ത്, ശത്രുബലം എന്നിവയെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന മന്ത്രക്രിയ. ഈശ്വരൻ ഹൃദയം, ശിരസ്, ശിഖ, കവചം, അസ്ത്രമന്ത്രം എന്നീ ക്രമത്തിലുള്ള ന്യാസം ഉപദേശിച്ച് മഹാമാരി, കാലരാത്രി, മഹാകാളി എന്നീ ഉഗ്രരൂപങ്ങളെ ആവാഹനം ചെയ്ത് സാധകനെ മന്ത്രശസ്ത്രങ്ങളാൽ സന്നദ്ധനാക്കുന്നു. തുടർന്ന് മരണാശൗചബന്ധമുള്ള വസ്ത്രത്തിൽ ചതുരശ്ര യന്ത്രം വരച്ച്, കിഴക്കുമുഖമായ കറുത്ത ത്രിമുഖ ചതുര്ഭുജ രൂപധ്യാനം പറയുന്നു—ധനുസ്, ത്രിശൂലം, ഛേദനാസ്ത്രം, ഖട്വാംഗം ധരിച്ചവൾ; തെക്കിൽ രക്തജിഹ്വയുള്ള ഭയങ്കര രൂപവും, പടിഞ്ഞാറുമുഖമായ ശ്വേത ശുഭരൂപത്തെ സുഗന്ധോപചാരങ്ങളാൽ പൂജിക്കുന്ന വിധിയും വിവരിക്കുന്നു. പിന്നെ രോഗനാശ-വശീകരണത്തിനായി മന്ത്രസ്മരണം, നിർദ്ദിഷ്ട സമിധാ-ദ്രവ്യങ്ങളാൽ ഹോമം ചെയ്ത് ശത്രുപീഡ, മരണം, ഉച്ചാടനം, ഉത്സാദനം തുടങ്ങിയ യുദ്ധകർമ്മങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അവസാനം യുദ്ധഭൂമിയിൽ ധ്വജ/പട പ്രദർശനം, കന്യകളുടെ സഹചാര്യം, ശത്രുസ്തംഭന ഭാവന എന്നിവയും, ‘ത്രൈലോക്യവിജയാ മായാ’ എന്ന നിലയിൽ ദുർഗ്ഗ/ഭൈരവീ രൂപമായി സ്തംഭനവിദ്യ ഗോപ്യമായി പകർന്നു നൽകി, കുബ്ജികാ, ഭൈരവ, രുദ്ര, നരസിംഹബന്ധ നാമോച്ചാരണങ്ങളോടെ സമാപനം ചെയ്യുന്നു।
No shlokas available for this adhyaya yet.
A highly technical ritual sequence is given: (1) nyāsa with specific deity-mantras mapped to heart/head/topknot/armor/weapon, (2) a square (caturasra) diagram of three-hand measure on a death-associated cloth, (3) iconographic constraints (color, faces, arms, weapons, and directional orientation), and (4) homa protocols with specified fuels/additives and timed battlefield procedures culminating in stambhana.
It frames protective and coercive ritual technologies as disciplined vidyā requiring authorization and restraint (“not to be given to anyone”), embedding power within dharma and mantra-sādhana. The practitioner’s efficacy is tied to consecration, visualization, and controlled ritual action—presented as a regulated extension of sacred order rather than mere aggression.