Adhyaya 34

Verse 1

चक्रे कर्म महच् छौरिर् बिभ्राणो मानुषीं तनुम् जिगाय शक्रं शर्वं च सर्वान् देवांश् च लीलया

ເມື່ອຊາວຣິຮັບຮ່າງກາຍມະນຸດ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ດ້ວຍລີລາພຽງຢ່າງດຽວ ພຣະອົງເຫນືອກວ່າສັກຣະ (ອິນທຣາ), ສັຣວະ (ຊິວະ) ແລະເທວະທັງປວງ—ສະແດງວ່າແມ່ນປາກົດເປັນມະນຸດ ກໍຍັງເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດເຫນືອອຳນາດທິບທັງຫມົດ

Verse 2

यच् चान्यद् अकरोत् कर्म दिव्यचेष्टाविधानकृत् तत् कथ्यतां महाभाग परं कौतूहलं हि मे

ແລະກິດອື່ນໆທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳ—ພຣະອົງຜູ້ກຳນົດແບບແຜນແຫ່ງການກະທຳທິບ—ຂໍທ່ານຜູ້ມີບຸນຍິ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງດ້ວຍ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງແຮງກ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍ

Verse 3

गदतो मम विप्रर्षे श्रूयताम् इदम् आदरात् नरावतारे कृष्णेन दग्धा वाराणसी यथा

ໂອ ພຣາຫມະນະຣິສິຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໃນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍກ່າວ—ເມື່ອພຣະອົງອວະຕານເປັນມະນຸດ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ເຜົາວາຣານະສີ (ກາຊີ) ຢ່າງໃດ

Verse 4

पौण्ड्रको वासुदेवस् तु वासुदेवो ऽभवद् भुवि अवतीर्णस् त्वम् इत्य् उक्तो जनैर् अज्ञानमोहितैः

ແຕ່ພອນດຣະກະ ຜູ້ຖືນາມ “ວາສຸເທວະ” ກັບຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກປານດັ່ງເປັນວາສຸເທວະເອງ; ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກອະວິຊາຫຼອກລວງ ກ່າວກັບເຂົາວ່າ “ເຈົ້ານີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ອວະຕານລົງມາ!”

Verse 5

स मेने वासुदेवो ऽहम् अवतीर्णो महीतले नष्टस्मृतिस् ततः सर्वं विष्णुचिह्नम् अचीकरत्

ເມື່ອຄວາມຈື່ຈຳຂອງລາວດັບມືດ ລາວຄິດວ່າ “ຂ້າແມ່ນວາສຸເທວະ ຜູ້ອະວະຕານລົງສູ່ໂລກ” ແລ້ວກໍປະດັບຕົນດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍ ແລະລັນຊະນະທັງປວງຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 6

दूतं च प्रेषयाम् आस कृष्णाय सुमहात्मने त्यक्त्वा चक्रादिकं चिह्नं मदीयं नाम चात्मनः

ຕໍ່ມາເຂົາໄດ້ສົ່ງທູດໄປຫາພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ; ແລະໄດ້ວາງລົງຊັບຕຣາລາຊະທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງລະທິ້ງນາມຂອງຕົນເອງດ້ວຍ

Verse 7

वासुदेवात्मकं मूढ मुक्त्वा गर्वं विशेषतः आत्मनो जीवितार्थाय ततो मे प्रणतिं व्रज

ໂອ ຄົນໂງ່! ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຍິ່ງຍໂສໃຫ້ໝົດ ແລະຮູ້ວ່າຕົນເອງຕັ້ງຢູ່ໃນວາສຸເທວະ; ແລ້ວເພື່ອຊີວິດແລະຄວາມຜາສຸກຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງມາກົດກົ້ມຕໍ່ເຮົາດ້ວຍການຍອມຈຳນົນ

Verse 8

इत्य् उक्तः संप्रहस्यैनं दूतं प्राह जनार्दनः निजचिह्नम् अहं चक्रं समुत्स्रक्ष्ये त्वयीति वै

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຈະນາຣະດະນະຍິ້ມພ້ອມຫົວເບົາໆ ແລະກ່າວກັບທູດນັ້ນວ່າ: “ແທ້ແລ້ວ ເຮົາຈະຂວ້າງເຄື່ອງໝາຍຂອງເຮົາເອງ ຄື ຈັກຣາ ໃສ່ເຈົ້າ”

Verse 9

वाच्यश् च पौण्ड्रको गत्वा त्वया दूत वचो मम ज्ञातस् त्वद्वाक्यसद्भावो यत् कार्यं तद् विधीयताम्

“ແລະເຈົ້າ ທູດເອີຍ ຈົ່ງໄປຫາປອນຑຣະກະ ແລະຖ່າຍທອດຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ. ເຮົາເຂົ້າໃຈເນື້ອໃນແລະເຈດຕະນາໃນຄຳຂອງເຈົ້າແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ຈົ່ງໃຫ້ເຮັດຕາມຄວາມເໝາະສົມ”

Verse 10

गृहीतचिह्न एवाहम् आगमिष्यामि ते पुरम् समुत्स्रक्ष्यामि ते चक्रं निजचिह्नम् असंशयम्

ຖືເຄື່ອງໝາຍທີ່ຕົກລົງກັນໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຮອດນະຄອນຂອງທ່ານແນ່ນອນ; ແລະບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຈະມອບຈັກຣາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເຄື່ອງໝາຍປະຈຳອົງ—ໃຫ້ທ່ານ

Verse 11

आज्ञापूर्वं च यद् इदम् आगच्छेति त्वयोदितम् संपादयिष्ये श्वस् तुभ्यं तद् अप्य् एषो ऽविलम्बितम्

ແລະຄຳສັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນວ່າ “ຈົ່ງມາ” ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດໃຫ້ທ່ານໃນມື້ພູ່ນນີ້; ຂໍ້ນີ້ກໍຈະບໍ່ຊ້າ

Verse 12

शरणं ते समभ्येत्य कर्तास्मि नृपते तथा यथा त्वत्तो भयं भूयो न मे किंचिद् भविष्यति

ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມາພຶ່ງພາພະອົງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈາກພະອົງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານອີກແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ

Verse 13

इत्य् उक्ते ऽपगते दूते संस्मृत्याभ्यागतं हरिः गरुत्मन्तम् अथारुह्य त्वरितं तत्पुरं ययौ

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະທູດໄດ້ຈາກໄປ ພຣະຫຣິໄດ້ລະລຶກເຖິງເຫດການ; ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ກະຣຸດ ແລະຮີບໄປຍັງນະຄອນນັ້ນ

Verse 14

तस्यापि केशवोद्योगं श्रुत्वा काशिपतिस् तदा सर्वसैन्यपरीवारः पार्ष्णिग्राह उपाययौ

ເມື່ອເຈົ້າແຫ່ງກາສີໄດ້ຍິນເຖິງການຕຽມພ້ອມຂອງເກສະວະ ກໍຮຸກໜ້າໃນທັນທີ ໂດຍມີກອງທັບທັງປວງລ້ອມຮອບ ດຸດຜູ້ໄລ່ຕາມທີ່ຈີ້ຕິດສົ້ນຕີນຂອງອີກຝ່າຍ

Verse 15

ततो बलेन महता काशिराजबलेन च पौण्ड्रको वासुदेवो ऽसौ केशवाभिमुखं ययौ

ຕໍ່ມາ ປອນດຣະກະ ຜູ້ອ້າງຕົນວ່າ “ວາສຸເທວະ” ໄດ້ນຳກອງທັບໃຫຍ່ ມີກຳລັງເສີມຈາກກະສັດແຫ່ງກາຊີ ມຸ່ງໜ້າໄປປະຈັນໜ້າກັບ ເກສະວະ।

Verse 16

तं ददर्श हरिर् दूराद् उदारस्यन्दने स्थितम् चक्रहस्तं गदाखड्गबाहुं पाणिगताम्बुजम्

ພຣະຫຣິໄດ້ເຫັນເຂົາແຕ່ໄກ—ຢືນຢູ່ເທິງລົດສົງ່າ—ຖືຈັກຣາໃນມື, ມີຄະທາແລະດາບດຸດເປັນແຂນ, ແລະຖືດອກບົວພ້ອມໃນຝາມື।

Verse 17

स्रग्धरं धृतशार्ङ्गं च सुपर्णरचितध्वजम् वक्षःस्थले कृतं चास्य श्रीवत्सं ददृशे हरिः

ພຣະຫຣິໄດ້ເຫັນເຂົາ—ສວມພວງມາລາ, ຖືຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ», ມີທຸງປະດັບຕາສຸປັນນະ (ກະຣຸດ), ແລະມີເຄື່ອງໝາຍ «ສຣີວັດສະ» ຢູ່ທີ່ອົກ।

Verse 18

किरीटकुण्डलधरं पीतवासःसमन्वितम् दृष्ट्वा तं भावगम्भीरं जहास गरुडध्वजः

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ—ສວມມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ແລະມີພາວະພາຍໃນອັນລຶກຊຶ້ງ—ພຣະຄຣຸດທະວັຊະກໍຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 19

युयुधे च बलेनास्य हस्त्यश्वबलिना द्विज निस्त्रिंशर्ष्टिगदाशूलशक्तिकार्मुकशालिना

ແລະໂອ ທະວິຊະ, ເຂົາໄດ້ຮົບດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນ—ແຂງແຮງດ້ວຍກອງຊ້າງແລະມ້າ—ເຕັມໄປດ້ວຍດາບ, ຫອກ, ຄະທາ, ຕຣີສູນ, ຫອກຍາວ ແລະ ຄັນທະນູ।

Verse 20

क्षणेन शार्ङ्गनिर्मुक्तैः शरैर् अरिविदारणैः गदाचक्रनिपातैश् च सूदयाम् आस तद्बलम्

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ດ້ວຍລູກສອນທີ່ຂະຫຍາຍທຳລາຍສັດຕູຈາກ ສາຣັງກະ ແລະດ້ວຍການຟາດຟັນຂອງຄະທາກັບຈັກຣາ ພຣະອົງໄດ້ບົດຂີ້ກອງທັບຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານນັ້ນຈົນສິ້ນ

Verse 21

काशिराजबलं चैव क्षयं नीत्वा जनार्दनः उवाच पौण्ड्रकं मूढम् आत्मचिह्नोपलक्षणम्

ເມື່ອພຣະຊະນາຣະດະນະໄດ້ນຳກອງທັບຂອງກະສັດແຫ່ງກາສີໄປສູ່ຄວາມພິນາດແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບປອນດຣະກະຜູ້ຫຼົງໂງ່ ຜູ້ອວດອ້າງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍສ່ວນພຣະອົງທີ່ລອກລຽນຂອງພຣະເຈົ້າ

Verse 22

पौण्ड्रकोक्तं त्वया यत् तु दूतवक्त्रेण मां प्रति समुत्सृजेति चिह्नानि तत् ते संपादयाम्य् अहम्

ສ່ວນຄຳທີ່ເຈົ້າສົ່ງມາຫາເຮົາຜ່ານປາກທູດຂອງປອນດຣະກະວ່າ ‘ຈົ່ງປະຖິ້ມເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນ’—ເຮົາຈະຈັດການເຄື່ອງໝາຍນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າເອງ ໃຫ້ມັນເຖິງຈຸດຈົບອັນຄວນ

Verse 23

चक्रम् एतत् समुत्सृष्टं गदेयं ते विसर्जिता गरुत्मान् एष निर्दिष्टः समारोहतु ते ध्वजम्

“ຈັກຣານີ້ໄດ້ຖືກປ່ອຍແລ້ວ; ຄະທານີ້ກໍຖືກສົ່ງໄປໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ແລະກຣຸດນີ້ຕາມທີ່ກຳນົດ ຈົ່ງຂຶ້ນສູ່ທຸງຂອງເຈົ້າ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊັຍຊະນະຂອງເຈົ້າ”

Verse 24

इत्य् उच्चार्य विमुक्तेन चक्रेणासौ विदारितः पोथितो गदया भग्नो गरुत्मांश् च गरुत्मता

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຖືກຈັກຣາທີ່ປ່ອຍອອກສັບຂາດ ຖືກຄະທາຟາດຈົນແຫຼກແລະຫັກພັງ ແລະແມ່ນແຕ່ກຣຸດຂອງຜູ້ມີກຣຸດເປັນເຄື່ອງໝາຍ ກໍຖືກກຣຸດເອງປາບລົງ

Verse 25

ततो हाहाकृते लोके काशीनाम् अधिपो बली युयुधे वासुदेवेन मित्रस्यापचितौ स्थितः

ແລ້ວເມື່ອໂລກທັງປວງຮ້ອງຮຽກດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກາຊີຜູ້ກ້າແຂງ ຢືນຂຶ້ນເພື່ອຊົດໃຊ້ການຫຍັບຫຍາມຕໍ່ມິດ ແລະເຂົ້າຮົບກັບວາສຸເທວະ।

Verse 26

ततः शार्ङ्गधनुर्मुक्तैश् छित्त्वा तस्य शरैः शिरः काशिपुर्यां स चिक्षेप कुर्वंल् लोकस्य विस्मयम्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍລູກສອນທີ່ປ່ອຍຈາກສາຣັງຄະ—ຄັນທະນູທິບຂອງພຣະອົງ—ພຣະອົງຕັດສະຫຼະຫົວຂອງສັດຕູ ແລ້ວໂຍນເຂົ້າໄປໃນນະຄອນກາຊີ ໃຫ້ໂລກທັງປວງຕະລຶງ।

Verse 27

हत्वा च पौण्ड्रकं शौरिः काशिराजं च सानुगम् पुनर् द्वारवतीं प्राप्तो रेमे स्वर्गगतो यथा

ເມື່ອສັງຫານປໍານດຣະກະ ແລະກະສັດແຫ່ງກາຊີພ້ອມບໍລິວານແລ້ວ ຊາວຣິກໍກັບສູ່ດວາຣະວະຕີ ແລະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍດຸດຜູ້ໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ।

Verse 28

तच्छिरः पतितं दृष्ट्वा तत्र काशिपतेः पुरे जनः किम् एतद् इत्य् आह केनेत्य् अत्यन्तविस्मितः

ເມື່ອເຫັນຫົວທີ່ຖືກຕັດຕົກຢູ່ໃນນະຄອນຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງກາຊີ ປະຊາຊົນຕົກຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ ແລະຮ້ອງວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ໃຜເຮັດ?”

Verse 29

ज्ञात्वा तं वासुदेवेन हतं तस्य सुतस् ततः पुरोहितेन सहितस् तोषयाम् आस शंकरम्

ເມື່ອລູກຊາຍຮູ້ວ່າບິດາຖືກວາສຸເທວະສັງຫານ ລາວຈຶ່ງໄປພ້ອມປຸໂຣຫິດ ເພື່ອບູຊາໃຫ້ພຣະສັງກະຣະພໍໃຈ।

Verse 30

अविमुक्ते महाक्षेत्रे तोषितस् तेन शंकरः वरं वृणीष्वेति तदा तं प्रोवाच नृपात्मजम्

ໃນອະວິມຸກຕະ ກະເສດອັນໃຫຍ່ແລະສັກສິດ ພຣະສັງກະຣະຜູ້ພໍໃຈໃນເຂົາ ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະຣາຊະບຸດວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນ”

Verse 31

स वव्रे भगवन् कृत्या पितृहन्तुर् वधाय मे समुत्तिष्ठतु कृष्णस्य त्वत्प्रसादान् महेश्वर

ເຂົາອ້ອນວອນວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ກຣິຕະຍານັ້ນລຸກຂຶ້ນເພື່ອສັງຫານກຣິຊະນະ ຜູ້ຂ້າບິດາຂ້າ; ໂອ້ ມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສຳເລັດ”

Verse 32

एवं भविष्यतीत्य् उक्ते दक्षिणाग्नेर् अनन्तरम् महाकृत्या समुत्तस्थौ तस्यैवाग्निनिवेशनात्

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຈະເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວ ທັນທີພາຍຫຼັງໄຟບູຊາທິດໃຕ້ ຈາກບ່ອນຕັ້ງໄຟນັ້ນ ມະຫາກຣິຕະຍາກໍຜຸດຂຶ້ນ

Verse 33

ततो ज्वालाकरालास्या ज्वलत्केशकलापिका कृष्ण कृष्णेति कुपिता कृत्या द्वारवतीं ययौ

ຕໍ່ມາ ກຣິຕະຍານັ້ນ ປາກອ້າກວ້າງນ່າຢ້ານດ້ວຍໄຟ ແລະຜົມກໍລຸກໄໝ້ ມັນພຸ່ງໄປດ້ວຍໂທສະ ຮ້ອງຊ້ຳໆ “ກຣິຊະນະ! ກຣິຊະນະ!” ໄປຫາດວາຣະວະຕີ

Verse 34

ताम् अवेक्ष्य जनस् त्रासविचलल्लोचनो मुने ययौ शरण्यं जगतां शरणं मधुसूदनम्

ໂອ ນັກບວດ! ເມື່ອເຫັນນາງນັ້ນ ຜູ້ຄົນຕາສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ກໍຮີບໄປຫາມະທຸສູດນະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ຂໍພຶ່ງ ແລະເປັນທີ່ຄຸ້ມຄອງແຫ່ງໂລກ

Verse 35

काशिराजसुतेनेयम् आराध्य वृषभध्वजम् उत्पादिता महाकृत्येत्य् अवगम्याथ चक्रिणा

ແລ້ວຜູ້ຖືຈັກກະຮູ້ວ່າ “ມະຫາພິບັດນີ້ ເກີດຈາກທິດາຂອງກະສັດກາສີ ຜູ້ບູຊາ ວຶສະພະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ)”

Verse 36

जहि कृत्याम् इमाम् उग्रां वह्निज्वालाजटाकुलाम् चक्रम् उत्सृष्टम् अक्षेषु क्रीडासक्तेन लीलया

“ຈົ່ງທຳລາຍກຣິຕະຍາອັນດຸຮ້າຍນີ້—ທີ່ນ່າຢ້ານດ້ວຍລິ້ນໄຟພັນກັນ. ຈັກກະທີ່ຖືກຂວ້າງດ້ວຍຄວາມຫຼິ້ນເພີນໂດຍຜູ້ຫມົດໃຈໃນການຫຼິ້ນສະໂກກ ບັດນີ້ຖືກປ່ອຍຢູ່ກາງລູກເຕົ໋າ”

Verse 37

तदग्निमालाजटिलज्वालोद्गारातिभीषणाम् कृत्याम् अनुजगामाशु विष्णुचक्रं सुदर्शनम्

ທັນໃດນັ້ນ ສຸດັດສະນະ ຈັກກະຂອງພຣະວິສນຸ ກໍໄລ່ຕາມກຣິຕະຍານັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ—ນ່າຢ້ານດ້ວຍພວງໄຟພັນກັນ ແລະລິ້ນໄຟທີ່ພຸ່ງອອກ

Verse 38

चक्रप्रतापविध्वस्ता कृत्या माहेश्वरी तदा ननाश वेगिनी वेगात् तद् अप्य् अनुजगाम ताम्

ກຣິຕະຍາແຫ່ງມາເຫສະວະຣີ ຖືກ຤ິດທິ໌ຈັກກະທຳລາຍ ຈຶ່ງໜີໄປດ້ວຍຄວາມໄວດຸດພາຍຸ; ແຕ່ພະລັງທິບນັ້ນກໍຍັງໄລ່ຕາມບໍ່ຢຸດ

Verse 39

कृत्या वाराणसीम् एव प्रविवेश त्वरान्विता विष्णुचक्रप्रतिहतप्रभावा मुनिसत्तम

ໂອ ນັກບວດຜູ້ປະເສີດ, ກຣິຕະຍານັ້ນທີ່ອຳນາດຖືກຈັກກະຂອງພຣະວິສນຸຕັດທອນ ໄດ້ຮີບເຂົ້າໄປຍັງວາຣານະສີເອງ

Verse 40

ततः काशिबलं भूरि प्रमथानां तथा बलम् समस्तशस्त्रास्त्रयुतं चक्रस्याभिमुखं ययौ

ຕໍ່ມາ ກອງທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກາຊີ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ປຣະມະຖະ ຖືອາວຸດແລະອັດສະຕຣາຄົບຖ້ວນ ເຄື່ອນຕົວໄປປະຈັນໜ້າຈັກຣາໂດຍກົງ।

Verse 41

शस्त्रास्त्रमोक्षचतुरं दग्ध्वा तद् बलम् ओजसा कृत्यागर्भाम् अशेषां तां तदा वाराणसीं पुरीम्

ແລ້ວດ້ວຍພະລັງທາງຈິດອັນແຮງກ້າຂອງຕົນ ລາວໄດ້ເຜົາຜານກອງກຳລັງນັ້ນທີ່ຊໍານານໃນການປ່ອຍອາວຸດ ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ກໍເຮັດໃຫ້ເມືອງວາຣານະສີທັງໝົດ—ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຶດຕະຍາ—ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ।

Verse 42

सभूभृद्भृत्यपौरां तु साश्वमातङ्गमानवाम् अशेषकोशकोष्ठां तां दुर्निरीक्ष्यां सुरैर् अपि

ນະຄອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຂ້າລາຊການແລະຊາວເມືອງ ແອອັດດ້ວຍມ້າ ຊ້າງ ແລະຜູ້ຄົນ; ຄັງຊັບແລະຄັງເຂົ້າມີຢ່າງບໍ່ຂາດ—ສະຫງ່າງາມຈົນແມ່ນເທວະດາກໍຍາກຈະເບິ່ງໄດ້ເຕັມຕາ।

Verse 43

ज्वालापरिष्कृताशेषगृहप्राकारचत्वराम् ददाह तद् धरेश् चक्रं सकलाम् एव तां पुरीम्

ເມື່ອຖືກຊໍາລະດ້ວຍເປວໄຟ ເຮືອນ ກໍແພງ ແລະສີ່ແຍກທັງໝົດກໍລຸກໂພງ; ຈັກຣາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນໄດ້ເຜົາເມືອງນັ້ນທັງໝົດ

Verse 44

अक्षीणामर्षम् अत्यल्पसाध्यसाधनसस्पृहम् तच् चक्रं प्रस्फुरद्दीप्ति विष्णोर् अभ्याययौ करम्

ແລ້ວຈັກຣານັ້ນ—ທີ່ໂທສະບໍ່ຫມົດ ແລະຮ້ອນຮົນແມ່ນແຕ່ພາລະກິດນ້ອຍໆ—ສ່ອງແສງສັ່ນໄຫວ ແລະພຸ່ງກັບໄປຫາພຣະຫັດຂອງພຣະວິດສະນຸໃນທັນທີ