Adhyaya 2

Verse 1

अविकाराय शुद्धाय नित्याय परमात्मने सदैकरूपरूपाय विष्णवे सर्वजिष्णवे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ແລະນິລັນດອນ; ພຣະປະຣະມາຕະມັນ—ຜູ້ເປັນໜຶ່ງດຽວບໍ່ແບ່ງແຍກທັງສານະແລະຮູບ; ພຣະຜູ້ສະຫຼອມທົ່ວ ແລະຊະນະທຸກສິ່ງ.

Verse 2

नमो हिरण्यगर्भाय हरये शंकराय च वासुदेवाय ताराय सर्गस्थित्यन्तकारिणे

ນະມັດສະການແດ່ຫິຣັນຍະຄັຣພະ; ນະມັດສະການແດ່ຫຣິ; ແລະແດ່ສັງກະຣະດ້ວຍ—ຄືແດ່ວາສຸເທວະ ຜູ້ນຳພາໃຫ້ພົ້ນ ຜູ້ກໍ່ເກີດການສ້າງ ຄ້ຳຈຸນໂລກ ແລະໃນການສິ້ນສຸດກໍຮວບຄືນເຂົ້າສູ່ພຣະອົງ.

Verse 3

एकानेकस्वरूपाय स्थूलसूक्ष्मात्मने नमः अव्यक्तव्यक्तरूपाय विष्णवे मुक्तिहेतवे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ເປັນທັງໜຶ່ງແລະຫຼາຍ; ເປັນອາຕະມັນຂອງທັງຫຍາບແລະລະອຽດ; ປາກົດເປັນທັງອະວະຍັກຕະແລະວະຍັກຕະ; ແລະເປັນເຫດແຫ່ງໂມກສະ.

Verse 4

सर्गस्थितिविनाशानां जगतो यो जगन्मयः मूलभूतो नमस् तस्मै विष्णवे परमात्मने

ນະມັດສະການແດ່ພຣະວິດສະນຸ ພຣະປະຣະມາຕະມັນ—ຜູ້ແຜ່ຊາຍເປັນແກ່ນແທ້ຂອງຈັກກະວານ ແລະເປັນຖານຮາກດັ້ງເດີມແຫ່ງການສ້າງ ການດຳລົງ ແລະການລະລາຍຂອງໂລກ.

Verse 5

आधारभूतं विश्वस्याप्य् अणीयांसम् अणीयसाम् प्रणम्य सर्वभूतस्थम् अच्युतं पुरुषोत्तमम्

ຂ້າພະເຈົ້ານ້ອມນະມັດສະການແດ່ ອະຈະຍຸຕະ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ເປັນຖານຮອງຂອງຈັກກະວານ ລະອຽດກວ່າສິ່ງທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ ແລະສະຖິດໃນສັດທັງປວງ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມນິທານອັນສັກສິດນີ້

Verse 6

ज्ञानस्वरूपम् अत्यन्तनिर्मलं परमार्थतः तम् एवार्थस्वरूपेण भ्रान्तिदर्शनतः स्थितम्

ໃນຄວາມຈິງສູງສຸດ ພຣະອົງແມ່ນສະຕິຮູ້ອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ; ແຕ່ໂດຍທັດສະນະແຫ່ງຄວາມຫຼົງ ພຣະອົງອົງດຽວນັ້ນປານດັ່ງສະຖິດໃນຮູບຂອງສິ່ງຕ່າງໆ

Verse 7

विष्णुं ग्रसिष्णुं विश्वस्य स्थितिसर्गे तथा प्रभुम् प्रणम्य जगताम् ईशम् अजम् अक्षयम् अव्ययम्

ນ້ອມນະມັດສະການແດ່ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ກືນຄືນທຸກສິ່ງ ເປັນຈອມເຈົ້າໃນການສ້າງແລະການທຳລົງໂລກ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍບູຊາແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ: ຜູ້ບໍ່ເກີດ, ບໍ່ເສື່ອມສູນ, ບໍ່ແປຜັນ

Verse 8

कथयामि यथापूर्वं दक्षाद्यैर् मुनिसत्तमैः पृष्टः प्रोवाच भगवान् अब्जयोनिः पितामहः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕາມທີ່ເຄີຍເລົ່າໄວ້ແຕ່ກ່ອນ: ເມື່ອບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດ ເລີ່ມດ້ວຍທັກສະ ໄດ້ທູນຖາມ ພຣະປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ໄດ້ຕອບແລະປະກາດໄວ້

Verse 9

तैश् चोक्तं पुरुकुत्साय भूभुजे नर्मदातटे सारस्वताय तेनापि मम सारस्वतेन च

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ກ່າວເລື່ອງນີ້ແກ່ ປຸຣຸກຸຕສະ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ; ແລ້ວລາວໄດ້ຖ່າຍທອດໃຫ້ ສາຣັສວະຕະ ແລະຜ່ານສາຍສາຣັສວະຕະນັ້ນ ກໍມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ

Verse 10

परः पराणां परमः परमात्मात्मसंस्थितः रूपवर्णादिनिर्देशविशेषणविवर्जितः

ພຣະອົງເປັນຜູ້ສູງສຸດເຫນືອຄວາມສູງສຸດທັງປວງ ເປັນປະຣະມາດມັນຜູ້ສະຖິດໃນສະພາວະຂອງພຣະອົງເອງ ພົ້ນຈາກຄໍາຈໍາກັດທັງຫມົດ ເກີນຮູບ ເກີນສີ ແລະລັກສະນະທີ່ກໍານົດໄດ້.

Verse 11

अपक्षयविनाशाभ्यां परिणामर्द्धिजन्मभिः वर्जितः शक्यते वक्तुं यः सदास्तीति केवलम्

ພຣະສູງສຸດນັ້ນບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຄວາມເສື່ອມຫຼືຄວາມພິນາດ ແລະພົ້ນຈາກການປ່ຽນແປງ ການເພີ່ມພູນ ແລະການເກີດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກ່າວໄດ້ພຽງວ່າ “ພຣະອົງມີຢູ່ຕະຫຼອດ”

Verse 12

सर्वत्रासौ समस्तं च वसत्य् अत्रेति वै यतः ततः स वासुदेवेति विद्वद्भिः परिपठ्यते

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະສັບພະສິ່ງທັງປວງກໍພັກພິງຢູ່ໃນພຣະອົງ ດັ່ງນັ້ນນັກປັນຍາຈຶ່ງສວດແລະຮູ້ຈັກພຣະອົງວ່າ “ວາສຸເທວະ”

Verse 13

तद् ब्रह्म परमं नित्यम् अजम् अक्षयम् अव्ययम् एकस्वरूपं च सदा हेयाभावाच् च निर्मलम्

ພຣະພຣະມະອັນສູງສຸດນັ້ນເປັນນິລັນດອນ—ບໍ່ເກີດ ບໍ່ເສື່ອມ ບໍ່ສູນສິ້ນ ເປັນສະພາວະດຽວບໍ່ແບ່ງແຍກເສມອ ແລະເນື່ອງຈາກບໍ່ມີມົນທິນໃດເກາະກ່ຽວ ຈຶ່ງບໍລິສຸດຜຸດຜ່ອງຕະຫຼອດການ.

Verse 14

तद् एव सर्वम् एवैतद् व्यक्ताव्यक्तस्वरूपवत् तथा पुरुषरूपेण कालरूपेण च स्थितम्

ທັງໝົດນີ້ແມ່ນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ—ມີທັງສະພາວະທີ່ປາກົດ ແລະບໍ່ປາກົດ ແລະພຣະອົງຍັງດໍາລົງເປັນປຸຣຸສະ (ບຸກຄົນສາກົນ) ແລະເປັນກາລະ (ເວລາ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 15

परस्य ब्रह्मणो रूपं पुरुषः प्रथमं द्विज व्यक्ताव्यक्ते तथैवान्ये रूपे कालस् तथापरम्

ໂອ ທະວິຊະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຮູບທໍາອິດຂອງພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດແມ່ນ ປຸຣຸສະ (ບຸກຄົນຈັກກະວານ). ພຣະອົງຍັງເປັນທັງສະພາບປາກົດ ແລະ ບໍ່ປາກົດ, ແລະອີກຮູບໜຶ່ງແມ່ນ ກາລະ (ເວລາ) ອັນແຕກຕ່າງດ້ວຍ

Verse 16

प्रधानपुरुषव्यक्तकालानां परमं हि यत् पश्यन्ति सूरयः शुद्धं तद् विष्णोः परमं पदम्

ຄວາມຈິງອັນບໍລິສຸດທີ່ນັກພິຈາລະນາເຫັນວ່າເປັນສູງສຸດ—ສູງກວ່າ ປະທານະ, ປຸຣຸສະ, ສະພາບປາກົດ ແລະ ກາລະ—ນັ້ນແຫຼະແມ່ນປະທານສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ

Verse 17

प्रधानपुरुषव्यक्तकालास् तु प्रविभागशः रूपाणि स्थितिसर्गान्तव्यक्तिसद्भावहेतवः

ປະທານະ, ປຸຣຸສະ, ສະພາບປາກົດ ແລະ ກາລະ—ເມື່ອແຍກຕາມໜ້າທີ່—ແມ່ນຮູບພາບທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການທຳລົງ, ການສ້າງ, ການສະລາຍ, ສະພາບບໍ່ປາກົດ ແລະ ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການມີຢູ່

Verse 18

व्यक्तं विष्णुस् तथाव्यक्तं पुरुषः काल एव च क्रीडतो बालकस्येव चेष्टां तस्य निशामय

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະວິສນຸແມ່ນທັງສະພາບປາກົດ ແລະ ບໍ່ປາກົດ; ພຣະອົງແມ່ນປຸຣຸສະ ແລະ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນກາລະ. ຈົ່ງເບິ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງ—ດຸຈການຫຼິ້ນຂອງເດັກນ້ອຍ—ເກີດຂຶ້ນໂດຍທໍາມະຊາດ ແລະ ດ້ວຍອໍານາດເອກະລາດ

Verse 19

अव्यक्तं कारणं यत् तत् प्रधानम् ऋषिसत्तमैः प्रोच्यते प्रकृतिः सूक्ष्मा नित्या सदसदात्मिका

ຫຼັກເຫດອັນບໍ່ປາກົດນັ້ນ ນັກພິຈາລະນາຜູ້ປະເສີດເອີ້ນວ່າ ‘ປະທານະ’; ມັນແມ່ນປຣະກຣິຕິອັນລະອຽດ ແລະ ນິລັນດອນ ມີສະພາບເປັນທັງການມີຢູ່ ແລະ ການບໍ່ມີຢູ່

Verse 20

अक्षयं नान्यदाधारम् अमेयम् अजरं ध्रुवम् शब्दस्पर्शविहीनं तद् रूपादिभिर् असंहतम्

ພຣະອົງເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ອາໄສສິ່ງອື່ນ; ວັດບໍ່ໄດ້, ບໍ່ແກ່, ໝັ້ນຄົງນິລັນດອນ. ພົ້ນຈາກສຽງແລະການສຳຜັດ, ບໍ່ຖືກປະກອບດ້ວຍຮູບແລະຄຸນອາລົມອື່ນໆ.

Verse 21

त्रिगुणं तज् जगद्योनिर् अनादिप्रभवाव्ययम् तेनाग्रे सर्वम् एवासीद् व्याप्तं वै प्रलयाद् अनु

ສະພາວະນັ້ນເປັນຕຣິຄຸນ ເປັນຄອບຄອງແຫ່ງຈັກກະວານ, ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ, ເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດທັງປວງ, ແລະບໍ່ເສື່ອມ. ຫຼັງປຣະລະຍະ ໃນປະຖົມການ ທຸກສິ່ງຖືກພຣະອົງແຜ່ຊານຄອບຄຸມທົ່ວໄປ.

Verse 22

वेदवादविदो विद्वन् नियता ब्रह्मवादिनः पठन्ति चैतम् एवार्थं प्रधानप्रतिपादकम्

ໂອ ຜູ້ຮູ້, ບັນດານັກຮູ້ວາທະແຫ່ງເວດ ແລະຜູ້ປະກາດພຣະພຣະມັນຜູ້ມີວິໄນ ຍ່ອມສວດຄວາມໝາຍນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ເພາະເປັນຄຳສອນທີ່ຊີ້ແຈງນັຍຂອງປຣະທານ (Pradhāna) ອັນເປັນຖານດັ້ງເດີມ.

Verse 23

नाहो न रात्रिर् न नभो न भूमिर् नासीत् तमो ज्योतिर् अभून् न चान्यत् श्रोत्रादिबुद्ध्यानुपलभ्यम् एकं प्राधानिकं ब्रह्म पुमांस् तदासीत्

ໃນເວລານັ້ນ ບໍ່ມີກາງວັນ ບໍ່ມີກາງຄືນ; ບໍ່ມີຟ້າ ບໍ່ມີດິນ; ບໍ່ມີຄວາມມືດ ບໍ່ມີຄວາມສວ່າງ—ແລະບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດ. ເຫຼືອພຽງໜຶ່ງ: ພຣະພຣະມັນດັ້ງເດີມ (ປຣາທານິກ) ຄືພຣະບຸຣຸສະສູງສຸດ, ບໍ່ອາດຮັບຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເຄື່ອງມືແຫ່ງຈິດເຊັ່ນການໄດ້ຍິນເປັນຕົ້ນ.

Verse 24

विष्णोः स्वरूपात् परतो हि ते ऽन्ये रूपे प्रधानं पुरुषश् च विप्र तस्यैव ते ऽन्येन धृते वियुक्ते रूपान्तरं तद् द्विज कालसंज्ञम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ນອກເໜືອຈາກສະວະຣູບຂອງພຣະວິສະນຸ ຍັງມີອີກສອງຮູບທີ່ກ່າວເຖິງ: ປຣະທານ (ສານດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຫຼັກຈິດຮູ້). ແລະຍັງມີອີກຮູບໜຶ່ງຂອງຄວາມຈິງດຽວກັນນັ້ນ: ເມື່ອຖືກຄ້ຳຈຸນໃຫ້ແຍກອອກເປັນມູດອີກຢ່າງ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຮູບນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ກາລ’ (ເວລາ).

Verse 25

प्रकृतौ च स्थितं व्यक्तम् अतीतप्रलये तु यत् तस्मात् प्राकृतसंज्ञो ऽयम् उच्यते प्रतिसंचरः

ຈັກກະວານທີ່ປາກົດ ເມື່ອເຖິງການພິນາດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມແຕກຕ່າງ ແລະພັກຢູ່ໃນ ປຣະກຣິຕິ; ດັ່ງນັ້ນການດູດກັບນີ້ເອີ້ນວ່າ “ປຣາກຣິຕ” ການກັບຄືນທາງວັດຖຸ

Verse 26

अनादिर् भगवान् कालो नान्तो ऽस्य द्विज विद्यते अव्युच्छिन्नास् ततस् त्व् एते सर्गस्थित्यन्तसंयमाः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ! ກາລະອັນເປັນອຳນາດທິບຍ໌ນັ້ນ ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ ແລະບໍ່ຮູ້ທີ່ສິ້ນສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ການສ້າງ ການດຳລົງ ການລະລາຍ ແລະການສະຫງົບສະກັດ ຈຶ່ງດຳເນີນບໍ່ຂາດສາຍ

Verse 27

गुणसाम्ये ततस् तस्मिन् पृथक् पुंसि व्यवस्थिते कालस्वरूपं तद् विष्णोर् मैत्रेय परिवर्तते

ເມື່ອຄວາມສົມດຸນແຫ່ງກຸນະຖືກສ້າງຕັ້ງ ແລະ ປຸຣຸສະຢືນແຍກອອກໃນຄວາມເປັນຕົນ—ໂອ ໄມເຕຣຍ—ເມື່ອນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ຈຶ່ງປ່ຽນເປັນຮູບແຫ່ງກາລະ (ເວລາ)

Verse 28

ततस् तत् परमं ब्रह्म परमात्मा जगन्मयः सर्वगः सर्वभूतेशः सर्वात्मा परमेश्वरः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນ ພຣະພຣົມັນສູງສຸດ ແມ່ນ ປຣະມາຕະມັນ ຜູ້ແຜ່ຊາຍເປັນຈັກກະວານ; ສະຖິດທົ່ວໄປ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ເປັນອາດມັນຂອງທຸກຜູ້ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ

Verse 29

प्रधानं पुरुषं चापि प्रविश्यात्मेच्छया हरिः क्षोभयाम् आस संप्राप्ते सर्गकाले व्ययाव्ययौ

ເມື່ອເຖິງເວລາແຫ່ງການສ້າງ ພຣະຫຣິ ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນ ປຣະທານະ ແລະ ປຸຣຸສະ ແລ້ວກໍ່ໃຫ້ທັງສອງສັ່ນໄຫວ—ທັງສິ່ງທີ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະສິ່ງທີ່ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ

Verse 30

यथा संनिधिमात्रेण गन्धः क्षोभाय जायते मनसो नोपकर्तृत्वात् तथासौ परमेश्वरः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ເພີຍແຕ່ຢູ່ໃກ້ ກິ່ນຫອມກໍກະທົບໃຈໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ—ແມ່ນວ່າບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈຮັບໃຊ້ໃຈ—ພຣະປະເມສວອນກໍເຮັດໃຫ້ໂລກເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍພຽງພຣະສະນິດຂອງພຣະອົງ।

Verse 31

स एव क्षोभको ब्रह्मन् क्षोभ्यश् च पुरुषोत्तमः स संकोचविकासाभ्यां प्रधानत्वे ऽपि च स्थितः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະອົງນັ້ນເປັນທັງຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມກວນໄຫວ ແລະເປັນທັງສິ່ງທີ່ຖືກກວນໄຫວ. ແມ່ນວ່າດຳລົງເປັນປຣະທານ ກໍຍັງສະຖິດດ້ວຍການຫົດແລະການຂະຫຍາຍ—ຮວບຄືນແລະແຜ່ອອກອີກຄັ້ງ।

Verse 32

विकासाणुस्वरूपैश् च ब्रह्मरूपादिभिस् तथा व्यक्तस्वरूपश् च तथा विष्णुः सर्वेश्वरेश्वरः

ພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອເຈົ້າທັງປວງ—ສະຖິດເປັນຫຼັກອັນລະອຽດແຫ່ງການຂະຫຍາຍ ແລະຄວາມນ້ອຍດຸດປຣະມານູ; ສະຖິດເປັນພຣະພຣົມາ ແລະຮູບຈັກກະວານອື່ນໆ; ແລະຍັງສະຖິດເປັນຄວາມຈິງທີ່ປາກົດຊັດເຈນຢ່າງເຕັມທີ່ອີກດ້ວຍ।

Verse 33

गुणसाम्यात् ततस् तस्मात् क्षेत्रज्ञाधिष्ठितान् मुने गुणव्यञ्जनसंभूतिः सर्गकाले द्विजोत्तम

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອກຸນທັງຫຼາຍເຂົ້າສູ່ຄວາມສົມດຸນ ແລ້ວຖືກອະທິສະຖານໂດຍ ກເສດຣະຊະຍະ (ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ), ໃນການເກີດສ້າງ—ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ—ການປາກົດ ແລະການແຍກແຍະຂອງກຸນທັງຫຼາຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 34

प्रधानतत्त्वम् उद्भूतं महान्तं तत् समावृणोत् सात्त्विको राजसश् चैव तामसश् च त्रिधा महान् प्रधानतत्त्वेन समं त्वचा बीजम् इवावृतम्

ເມື່ອມະຫັດຕັດຕະວະເກີດຈາກປຣະທານ ປຣະທານນັ້ນເອງກໍຫໍ່ຫຸ້ມມັນໄວ້. ມະຫັດເປັນສາມປະເພດ—ສັດຕະວິກ, ຣາຊະສ, ແລະ ຕາມະສ—ແລະເມື່ອຮ່ວມກັບຕັດຕະວະດັ້ງເດີມ ມັນຖືກປົກຄຸມດຸດເມັດພືດທີ່ມີເປືອກຫຸ້ມ।

Verse 35

वैकारिकस् तैजसश् च भूतादिश् चैव तामसः त्रिविधो ऽयम् अहंकारो महत्तत्त्वाद् अजायत

ຈາກມະຫັດຕັດຕະວະ ເກີດອະຫັງກາຣະ ສາມປະເພດ—ສັດຕະວະ ຊື່ ໄວກາຣິກ, ຣາຊະສ ຊື່ ໄທຈະສ, ແລະ ຕາມະສ ຊື່ ພູຕາດິ; ເປັນເມັດແຫ່ງທາດທັງຫມົດ.

Verse 36

भूतेन्द्रियाणां हेतुः स त्रिगुणत्वान् महामुने यथा प्रधानेन महान् महता स तथावृतः

ໂອ ມະຫາມຸນີ! ເນື່ອງຈາກມີສາມກຸນະ ຈຶ່ງເປັນເຫດແຫ່ງທາດແລະອິນທຣີ; ດັ່ງທີ່ມະຫັດຖືກປຣະທານະປົກຄຸມ ສະນັ້ນເຂົາກໍຖືກມະຫັດຫຸ້ມຫໍ່ເຊັ່ນກັນ.

Verse 37

भूतादिस् तु विकुर्वाणः शब्दतन्मात्रकं ततः ससर्ज शब्दतन्मात्राद् आकाशं शब्दलक्षणम्

ຕໍ່ມາ ພູຕາດິ ເມື່ອແປປ່ຽນ ໄດ້ສ້າງຕັນມາຕຣາແຫ່ງສຽງ; ແລະຈາກຕັນມາຕຣານັ້ນ ເກີດອາກາສະ ທີ່ມີສຽງເປັນລັກສະນະ.

Verse 38

शब्दमात्रं तथाकाशं भूतादिः स समावृणोत् आकाशस् तु विकुर्वाणः स्पर्शमात्रं ससर्ज ह

ຈາກນັ້ນ ພູຕາດິ ໄດ້ຫຸ້ມຫໍ່ອາກາສະພ້ອມດ້ວຍຄວາມລະອຽດຄືສຽງຢ່າງດຽວ; ແລະອາກາສະເມື່ອແປປ່ຽນຕໍ່ ກໍສ້າງຕັນມາຕຣາແຫ່ງການສຳຜັດ.

Verse 39

बलवान् अभवद् वायुस् तस्य स्पर्शो गुणो मतः आकाशं शब्दमात्रं तु स्पर्शमात्रं समावृणोत्

ຕໍ່ມາ ວາຍຸ ແຂງແຮງຂຶ້ນ; ຄຸນລັກສະນະຂອງມັນຖືວ່າເປັນການສຳຜັດ. ແລະອາກາສະທີ່ເປັນສຽງຢ່າງດຽວ ກໍຖືກການສຳຜັດຢ່າງດຽວຫຸ້ມຫໍ່ໄວ້.

Verse 40

ततो वायुर् विकुर्वाणो रूपमात्रं ससर्ज ह ज्योतिर् उत्पद्यते वायोस् तद् रूपगुणम् उच्यते

ຕໍ່ມາ ວາຍຸເມື່ອແປປ່ຽນ ໄດ້ສ້າງແຕ່ “ຕັນມາຕຣາແຫ່ງຮູບ” ເທົ່ານັ້ນ. ຈາກລົມນັ້ນ ເຕຊັສ (ແສງ) ເກີດຂຶ້ນ ແລະເອີ້ນວ່າ ຄຸນຮູບຂອງວາຍຸ.

Verse 41

स्पर्शमात्रस् ततो वायू रूपमात्रं समावृणोत् ज्योतिश् चापि विकुर्वाणं रसमात्रं ससर्ज ह

ຕໍ່ມາ ວາຍຸຜູ້ມີສະພາບເປັນແຕ່ “ການສຳຜັດ” ໄດ້ຫໍ່ຫຸ້ມຕັນມາຕຣາແຫ່ງຮູບ. ແລະ ຈະໂຢຕິ (ໄຟ) ເມື່ອແປປ່ຽນ ກໍ່ສ້າງຕັນມາຕຣາແຫ່ງລົດຊາດ.

Verse 42

संभवन्ति ततो ऽम्भांसि रसाधाराणि तानि च रसमात्राणि चाम्भांसि रूपमात्रं समावृणोत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນ້ຳໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເປັນຖານຮອງຮັບແຫ່ງລົດຊາດ; ແລະນ້ຳນັ້ນເອງມີສະພາບເປັນຕັນມາຕຣາແຫ່ງລົດຊາດ. ແລ້ວຕັນມາຕຣາແຫ່ງຮູບຈຶ່ງຫໍ່ຫຸ້ມມັນ.

Verse 43

विकुर्वाणानि चाम्भांसि गन्धमात्रं ससर्जिरे संघातो जायते तस्मात् तस्य गन्धो गुणो मतः

ແລະນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອແປປ່ຽນ ໄດ້ສ້າງແຕ່ຕັນມາຕຣາແຫ່ງກິ່ນ. ຈາກນັ້ນເກີດການຮວມຕົວແລະຄວາມໜາແນ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ “ກິ່ນ” ຈຶ່ງເປັນຄຸນຂອງທາດດິນ.

Verse 44

तस्मिंस् तस्मिंस् तु तन्मात्रा तेन तन्मात्रता स्मृता तन्मात्राण्य् अविशेषाणि अविशेषास् ततो हि ते

ໃນຫຼັກການທີ່ເກີດຕໍ່ໆມາ ແຕ່ລະຢ່າງມີຕັນມາຕຣາທີ່ສອດຄ່ອງຢູ່; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າມີສະພາບເປັນຕັນມາຕຣານັ້ນ. ແລະຕັນມາຕຣາທັງຫຼາຍເອງເປັນ “ອະວິເສສະ” ຄືບໍ່ແຍກແຍະ, ເພາະຈາກມັນເກີດຫຼັກການທີ່ບໍ່ແຍກແຍະເຊັ່ນກັນ.

Verse 45

न शान्ता नापि घोरास् ते न मूढाश् चाविशेषिणः भूततन्मात्रसर्गो ऽयम् अहंकारात् तु तामसात्

ຈາກອະຫັງກາຣະຝ່າຍຕະມັສ ເກີດວິວັດພິເສດນີ້—ການປາກົດຂອງຕັນມາຕຣະ ແລະ ພູຕະ. ຜົນນັ້ນບໍ່ແມ່ນສະຫງົບສະຫວ່າງ ບໍ່ແມ່ນດຸຮ້າຍ ແລະບໍ່ແມ່ນທຶບທື່ອບໍ່ແຍກແຍະ ເພາະສະພາບຖືກກຳນົດໂດຍຕະມັສ.

Verse 46

तैजसानीन्द्रियाण्य् आहुर् देवा वैकारिका दश एकादशं मनश् चात्र देवा वैकारिकाः स्मृताः

ເຂົາກ່າວວ່າ ອິນທຣິຍະທັງຫຼາຍເປັນໄຕຊະສະ; ແລະເທວະຜູ້ຄອງອິນທຣິຍະແມ່ນເທວະວາຍກາຣິກະ (ສັດຕະວະ) ສິບອົງ. ທີ່ນີ້ ມະນະ (ໃຈ) ເປັນອົງທີ 11 ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າຢູ່ໃນລຳດັບວາຍກາຣິກະ.

Verse 47

त्वक् चक्षुर् नासिका जिह्वा श्रोत्रम् अत्र च पञ्चमम् शब्दादीनाम् अवाप्त्यर्थं बुद्धियुक्तानि वै द्विज

ຜິວໜັງ, ຕາ, ດັງ, ລີ້ນ—ແລະອັນທີ 5 ແມ່ນຫູ: ໂອ ດວິຊະ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຄື່ອງມືແຫ່ງຄວາມຮູ້. ເມື່ອປະກອບດ້ວຍພຸດທິ ຈຶ່ງຖືກສ້າງເພື່ອຮັບຮູ້ສຽງ ແລະອາລົມອື່ນໆ.

Verse 48

पायूपस्थौ करौ पादौ वाक् च मैत्रेय पञ्चमी विसर्गशिल्पगत्युक्ति कर्म तेषां च कथ्यते

ໂອ ໄມເຕຣຍະ, ທະວານຫຼັງ ແລະ ອະໄວຍະວະສືບພັນ, ມື ແລະ ຕີນ, ພ້ອມທັງວາຈາ—ນີ້ແມ່ນອິນທຣິຍະແຫ່ງການກະທຳຫ້າ. ໜ້າທີ່ຂອງມັນກ່າວວ່າ: ຂັບຖ່າຍ, ສືບພັນ, ຝີມື/ວຽກງານ, ການເຄື່ອນໄປ, ແລະ ການເວົ້າອອກ.

Verse 49

आकाशवायुतेजांसि सलिलं पृथिवी तथा शब्दादिभिर् गुणैर् ब्रह्मन् संयुक्तान्य् उत्तरोत्तरैः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ອາກາດ, ລົມ, ໄຟ, ນ້ຳ, ແລະ ດິນ ແຕ່ລະຢ່າງປະກອບດ້ວຍຄຸນສົມບັດເລີ່ມຈາກສຽງ; ແລະໃນທາດທີ່ຕາມມາ ຄຸນສົມບັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນຕາມລຳດັບ.

Verse 50

शान्ता घोराश् च मूढाश् च विशेषास् तेन ते स्मृताः

ຕາມຫຼັກແຫ່ງຄຸນະ ພວກເຂົາຖືກຈື່ຈຳເປັນປະເພດຕ່າງໆ—ຜູ້ສະຫງົບ, ຜູ້ດຸຮ້າຍ, ແລະຜູ້ຫຼົງມົວເມົາ.

Verse 51

नानावीर्याः पृथग्भूतास् ततस् ते संहतिं विना नाशक्नुवन् प्रजाः स्रष्टुम् असमागम्य कृत्स्नशः

ແມ່ນວ່າມີພະລັງຫຼາກຫຼາຍ ແຕ່ຍັງແຍກກັນຢູ່; ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າບໍ່ມາຮ່ວມກັນ ກໍບໍ່ສາມາດສ້າງສັດທັງຫມົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້.

Verse 52

समेत्यान्योन्यसंयोगं परस्परसमाश्रयाः एकसंघातलक्ष्याश् च संप्राप्यैक्यम् अशेषतः

ເມື່ອມາພົບກັນໃນການປະສານກັນ ແລະພຶ່ງພາກັນແລະກັນ ພວກເຂົາຈຶ່ງປາກົດເປັນກອງຮວມດຽວ ແລະບັນລຸເອກະພາບຢ່າງສົມບູນໂດຍບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ.

Verse 53

पुरुषाधिष्ठितत्वाच् च अव्यक्तानुग्रहेण च महदाद्या विशेषान्ता ह्य् अण्डम् उत्पादयन्ति ते

ເນື່ອງຈາກມີປຸຣຸສະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸເຄາະຈາກອະວະຍັກຕະ ຫຼັກທັງຫມົດ—ຈາກມະຫັດເຖິງທາດຈຳເພາະ—ຈຶ່ງກໍ່ເກີດໄຂ່ຈັກກະວານ (ພຣະຫມານຑະ)

Verse 54

तत् क्रमेण विवृद्धं तु जलबुद्बुदवत् समम् भूतेभ्यो ऽण्डं महाबुद्धे बृहत् तद् उदकेशयम् प्राकृतं ब्रह्मरूपस्य विष्णोः स्थानम् अनुत्तमम्

ແລ້ວສິ່ງນັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຕາມລຳດັບ ແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງເທົ່າກັນດຸດຟອງນ້ຳເທິງຜືນນ້ຳ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈາກທາດທັງຫມົດໄດ້ເກີດໄຂ່ຈັກກະວານອັນໃຫຍ່ ນອນຢູ່ເທິງນ້ຳ—ເປັນຮູບກໍ່ກຳເນີດດັ້ງເດີມ (ປຣາກຣິຕະ). ນີ້ແມ່ນສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຮັບຮູບພຣະພຣົມໃນການສ້າງສັນ.

Verse 55

तत्राव्यक्तस्वरूपो ऽसौ व्यक्तरूपी जगत्पतिः विष्णुर् ब्रह्मस्वरूपेण स्वयम् एव व्यवस्थितः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ດຳລົງຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງເປັນພຣະພຣະຫມັນ: ໃນສະພາບແທ້ເປັນອະວະຍັກຕະ ແຕ່ປາກົດເປັນຮູບປະຈັກເພື່ອຄຸ້ມຄອງໂລກ

Verse 56

मेरुर् उल्बम् अभूत् तस्य जरायुश् च महीधराः गर्भोदकं समुद्राश् च तस्यासन् सुमहात्मनः

ສຳລັບພຣະມະຫາອົງນັ້ນ ເມຣຸເປັນເຢື່ອຫຸ້ມຊັ້ນນອກຂອງຄັນຈັກກະວານ; ແນວພູເຂົາເປັນຊັ້ນຫຸ້ມ; ແລະມະຫາສະໝຸດເປັນນ້ຳໃນຄັນ

Verse 57

साद्रिद्वीपसमुद्राश् च सज्योतिर् लोकसंग्रहः तस्मिन्न् अण्डे ऽभवद् विप्र सदेवासुरमानुषः

ໂອ ພຣາຫມັນ ພາຍໃນໄຂ່ຈັກກະວານນັ້ນ ໂລກທັງຫມົດອັນເປັນລະບຽບໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມພູເຂົາ ທະວີບ ແລະມະຫາສະໝຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍດວງແສງແຫ່ງຟ້າ ພ້ອມທັງເທວະ ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ

Verse 58

वारिवह्न्यनिलाकाशैस् ततो भूतादिना बहिः वृतं दशगुणैर् अण्डं भूतादिर् महता तथा

ຕໍ່ມາ ໄຂ່ຈັກກະວານນັ້ນຖືກຫຸ້ມຈາກພາຍນອກດ້ວຍ ນ້ຳ ໄຟ ລົມ ແລະ ອາກາດ; ແລະພົ້ນອອກໄປອີກຖືກລ້ອມດ້ວຍ ພູຕາດິ ໂດຍແຕ່ລະຊັ້ນໃຫຍ່ກວ່າຊັ້ນໃນສິບເທົ່າ; ແລະພູຕາດິກໍຖືກຫຸ້ມດ້ວຍ ມະຫັດ

Verse 59

अव्यक्तेनावृतो ब्रह्मंस् तैः सर्वैः सहितो महान् एभिर् आवरणैर् अण्डं सप्तभिः प्राकृतैर् वृतम् नालिकेरफलस्यान्तर् बीजं बाह्यदलैर् इव

ໂອ ພຣາຫມັນ ມະຫັດພ້ອມອົງປະກອບທັງຫມົດນັ້ນຖືກປົກຄຸມໂດຍອະວະຍັກຕະ ດັ່ງນັ້ນໄຂ່ຈັກກະວານຈຶ່ງຖືກຫຸ້ມດ້ວຍອາວະຣະນະທາງວັດຖຸ 7 ຊັ້ນ ເຫມືອນເມັດໃນຫມາກພ້າວທີ່ຖືກຫຸ້ມດ້ວຍຊັ້ນນອກ

Verse 60

जुषन् रजोगुणं तत्र स्वयं विश्वेश्वरो हरिः ब्रह्मा भूत्वास्य जगतो विसृष्टौ संप्रवर्तते

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສາກົນ ຮັບຄຸນຣະຊັສ ແລ້ວຊົງເປັນພຣະພຣົມ ເລີ່ມການສ້າງແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍໂລກນີ້ຢ່າງເປັນລະບຽບ

Verse 61

सृष्टं च पात्य् अनुयुगं यावत् कल्पविकल्पना सत्त्वभृद् भगवान् विष्णुर् अप्रमेयपराक्रमः

ເມື່ອຊົງສ້າງສັນລະບຽບແຫ່ງສັດທັງປວງແລ້ວ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ທົງຄຸນສັດຕະວະ ມີພະລັງຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ຊົງອຸປະຖຳຮັກສາໄວ້ຍຸກແລ້ວຍຸກເລົ່າ ຕາມທີ່ລະບຽບແຫ່ງກັລປະຍັງດຳລົງ

Verse 62

तमोउद्रेकी च कल्पान्ते रुद्ररूपी जनार्दनः मैत्रेयाखिलभूतानि भक्षयत्य् अतिभीषणः

ເມື່ອຮອດທ້າຍກັລປະ ແລະຄວາມມືດທະມັສເພີ່ມອຳນາດ ພຣະຊະນາຣະດະນະຊົງເອົາຮູບພຣະຣຸທຣະ ນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງ; ແລ້ວ ໂອ ໄມເຕຣຍະ ຊົງກືນກິນສັດທັງປວງໃຫ້ໝົດ

Verse 63

संभक्षयित्वा भूतानि जगत्य् एकार्णवीकृते नागपर्यङ्कशयने शेते ऽसौ परमेश्वरः

ເມື່ອຊົງກືນຄືນສັດທັງປວງ ແລະໂລກກາຍເປັນມະຫາສະມຸດດຽວ ພຣະປະເມສວອນັ້ນຊົງເອົາພັກໃນໂຢກນິທຣາ ເທິງຕຽງນາກ

Verse 64

प्रबुद्धश् च पुनः सृष्टिं करोति ब्रह्मरूपधृक्

ແລ້ວເມື່ອຊົງຕື່ນຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ຊົງຮັບຮູບພຣະພຣົມ ແລະຊົງກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ອີກຄັ້ງ

Verse 65

सृष्टिस्थित्यन्तकरणाद् ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाम् स संज्ञां याति भगवान् एक एव जनार्दनः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການຄຸ້ມຄອງ ແລະການລະລາຍ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະນາຣະດະນະ ແມ່ນແຕ່ອົງດຽວ ກໍຮັບນາມພຣະພຣົມ, ວິສນຸ ແລະສິວະ ເປັນຮູບຂອງພຣະອົງ

Verse 66

स्रष्टा सृजति चात्मानं विष्णुः पाल्यं च पाति च उपसंहरते चान्ते संहर्ता च स्वयं प्रभुः

ໃນຖານະຜູ້ສ້າງ ພຣະວິສນຸທຳໃຫ້ພຣະອົງເອງປາກົດເປັນຈັກກະວານ; ໃນຖານະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ພຣະອົງປົກປ້ອງສິ່ງທີ່ຄວນຮັກສາ; ແລະໃນທ້າຍສຸດ ເປັນຜູ້ລະລາຍ ພຣະອົງນຳທຸກສິ່ງກັບຄືນເຂົ້າສູ່ພຣະອົງ—ພຣະອົງດຽວແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່

Verse 67

पृथिव्य् आपस् तथा तेजो वायुर् आकाशम् एव च सर्वेन्द्रियान्तःकरणं पुरुषाख्यं हि यज् जगत्

ດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ ແລະອາກາດ; ພ້ອມທັງອິນທຣີທັງປວງ ແລະຈິດພາຍໃນ—ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ແທ້ຈິງເອີ້ນວ່າ “ປຸຣຸສະ”

Verse 68

स एव सर्वभूतेशो विश्वरूपो यतो ऽव्ययः सर्गादिकं ततो ऽस्यैव भूतस्थम् उपकारकम्

ພຣະອົງອົງດຽວແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ຈາກພຣະອົງເກີດການສ້າງແລະທຸກສິ່ງທີ່ຕາມມາ; ແລະພຣະອົງສະຖິດໃນສັດທັງປວງເປັນຜູ້ເກື້ອກູນຄ້ຳຈຸນ

Verse 69

स एव सृज्यः स च सर्गकर्ता स एव पात्य् अत्ति च पाल्यते च ब्रह्माद्यवस्थाभिर् अशेषमूर्तिर् विष्णुर् वरिष्ठो वरदो वरेण्यः

ພຣະອົງອົງດຽວແມ່ນທັງສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ການສ້າງ. ພຣະອົງອົງດຽວປົກປ້ອງ; ພຣະອົງອົງດຽວກືນກິນ; ແລະພຣະອົງອົງດຽວຫຼ່ຽງດູສິ່ງທີ່ຖືກປົກປ້ອງ. ໂດຍຮັບຮູບທຸກຢ່າງເລີ່ມແຕ່ພາວະແຫ່ງພຣະພຣົມ ພຣະວິສນຸແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ປະທານພອນ ແລະຜູ້ຄວນບູຊາທີ່ສຸດ