Adhyaya 30

ສະກັນດະເລົ່າວ່າ ຫຼັງຈາກໄດ້ຟັງວິທີບູຊາວາສຸເທວະ ນາຣະດະຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສໍາເລັດໃນທາງປະຕິບັດ ໄດ້ຖາມຄູອາຈານສູງສຸດວ່າຈະຂັບຄຸມໃຈແນວໃດ ໂດຍຍອມຮັບວ່າການຄວບຄຸມໃຈແມ່ນຍາກແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ ແລະເປັນສິ່ງຈໍາເປັນເພື່ອໃຫ້ການບູຊາໄດ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ. ພຣະນາຣາຍະນະຕອບວ່າ ໃຈແມ່ນສັດຕູທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຜູ້ມີຮ່າງກາຍ ແລະຊີ້ນໍາວິທີສະງົບໃຈທີ່ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ຄືການຝຶກພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu-dhyāna-abhyāsa) ອັນມີວິໄຣາກະ ແລະວິໄນເປັນຕົວຊ່ວຍ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງສະຫຼຸບອັດຖະອົງຄະໂຢຄະ: ຍະມະ, ນິຍະມະ, ອາສະນະ, ປຣານາຍາມ, ປຣະຕະຍາຫາຣະ, ທາຣະນາ, ທຽນ, ແລະສະມາທິ ພ້ອມອະທິບາຍຍະມະ 5 ແລະນິຍະມະ 5 (ລວມການບູຊາພຣະວິສນຸ). ພຣະອົງໃຫ້ນິຍາມຂອງແຕ່ລະອົງຄະ ເນັ້ນລົມຫາຍໃຈທີ່ມັ່ນຄົງ ແລະການຖອນອິນຊີຈາກອາລົມພາຍນອກ. ທ້າຍສຸດເຖິງຂັ້ນອອກຈາກກາຍເພື່ອມຸກຕິ: ນໍາປຣານະເຄື່ອນຜ່ານສະຖານີພາຍໃນ ປິດຮູທັງຫຼາຍ ເຖິງບຣະຫມະຣັນທຣະ ປ່ອຍວາສະນາທີ່ເກີດຈາກມາຍາ ແລະອອກຈາກຮ່າງກາຍດ້ວຍໃຈດຽວຕໍ່ວາສຸເທວະ ເພື່ອໄປສູ່ພຣະທີ່ຢູ່ອັນທິບຂອງສີກຣິສນະ. ບົດນີ້ປິດດ້ວຍການກ່າວວ່າເປັນສະຫຼຸບຍໍ້ຂອງຄໍາສອນໂຢຄະ ແລະເຊີນໃຫ້ບູຊາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຫຼັງຈາກຊະນະໃຈຂອງຕົນເອງ.