Adhyaya 29

ບົດນີ້ວາງໂຄງສ້າງພິທີ “ມະຫາບູຊາ” ສຳລັບການນະມັດສະການພຣະຫຣິ (ລວມທັງ ຣາທາ–ກຣິສນະ) ຢ່າງເປັນຂັ້ນຕອນ. ເລີ່ມຈາກຄວາມເຄົາລົບໃນໃຈ, ອາວາຫນະ (āvāhana) ແລະ ສະຖາປະນາ (sthāpana) ໃຫ້ປະທັບໃນຮູບເທວະຮູບ, ຕາມດ້ວຍການເຊີນເທວະປະຈຳອະວະ (aṅga-devatā). ມີສຽງມົງຄຸນຈາກກະດິ່ງ ແລະ ເຄື່ອງດົນຕີ, ພ້ອມການຮັບຮອງແບບແຂກ: pādya, arghya, ācamana ແລະການຈັດເຄື່ອງ arghya. ຕໍ່ມາເປັນພິທີອາບນ້ຳຢ່າງມີລະບຽບ: ນ້ຳຫອມ, ນວດນ້ຳມັນ, uḍvartana ແລະ abhiṣeka ດ້ວຍຫຼາຍສານ (ນົມ, ນົມສົ້ມ, ກີ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ນ້ຳຕານ) ຄຽງຄູ່ມົນຕຣາ ແລະ ບົດສັນລະເສີນວິດ/ປຸຣານະ (ເຊັ່ນ Śrī-sūkta, Viṣṇu-sūkta, Mahāpuruṣa-vidyā). ຈາກນັ້ນໃຫ້ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ສາຍສັກສິດ, ເຄື່ອງປະດັບ, tilaka ຕາມລະດູ ແລະ ບູຊາດອກໄມ້/ຕຸລະສີ ພ້ອມການຂານນາມ. ພິທີດຳເນີນຕໍ່ດ້ວຍທູບ, ໂຄມໄຟ, naivedya ອັນໃຫຍ່ (ມີບັນຊີອາຫານ), ຖວາຍນ້ຳ, ລ້າງມື, ຈັດການຂອງເຫຼືອ, tāmbūla, ໝາກໄມ້, dakṣiṇā ແລະ ārati ພ້ອມດົນຕີ. ທ້າຍສຸດແມ່ນການສັນລະເສີນ, kīrtana, ຟ້ອນລຳ, ເດີນວຽນ, ແລະການກົ້ມກາບ (aṣṭāṅga/pāñcāṅga ມີຂໍ້ກຳນົດຕາມເພດ) ກ່ອນຈົບດ້ວຍຄຳອະທິຖານຂໍຄຸ້ມຄອງຈາກສັງສາຣ, svādhyāya ປະຈຳວັນ, visarjana ແລະໃຫ້ຮູບເທວະພັກ. ຜົນບຸນກ່າວວ່າຜູ້ບູຊາຈະໄດ້ເຂົ້າໃກ້ພຣະວິດສະນຸເຖິງຂັ້ນ pārṣada, ໄດ້ຂຶ້ນ Goloka ແລະບັນລຸ dharma–kāma–artha–mokṣa ແມ່ນແຕ່ບູຊາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ. ຍັງຍົກຍ້ອງບຸນຈາກການສ້າງວັດ ແລະການຕັ້ງທຶນໃຫ້ບູຊາດຳລົງຕໍ່, ພ້ອມເຕືອນບໍ່ໃຫ້ຍັກຍອກທຶນບູຊາ. ບົດປິດຍ້ຳວ່າຖ້າໃຈບໍ່ຈົ່ງຈ້ອງ ພິທີພາຍນອກໄດ້ຜົນນ້ອຍ ແລະແມ່ນແຕ່ນັກບວດຜູ້ຮູ້ຫຼາຍກໍບໍ່ເຖິງ siddhi ຖ້າຂາດການບູຊາພຣະຫຣິ.