Adhyaya 24

ນາຣາຍະນະອະທິບາຍວ່າ «ຄວາມຮູ້» ແມ່ນປັນຍາແຍກແຍະ (viveka) ທີ່ເຮັດໃຫ້ຮູ້ຈັກ kṣetra ແລະຫມວດຫມູ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ຕໍ່ມາ ພຣະວາສຸເທວະຖືກວາງໄວ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ແຕ່ເດີມເປັນອັນດຽວ ບໍ່ມີຄູ່ nirguṇa—ແລະຈາກ māyā ພ້ອມ kāla-śakti ເກີດການກະເທືອນ ຈົນເກີດໄຂ່ຈັກກະວານນັບບໍ່ຖ້ວນ. ໃນພຣະຫມານະອັນໜຶ່ງ ວິວັດຕະນາການຜ່ານ mahat, ahaṅkāra ແລະການຈັດຮູບສາມກຸນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດ tanmātra, mahābhūta, indriya ແລະໜ້າທີ່ເທວະ ທັງໝົດຮວມເປັນກາຍ Virāṭ ເປັນຖານຮອງໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ຈາກ Virāṭ ເກີດພຣະພຣະຫມາ (rajas), ພຣະວິສນຸ (sattva), ແລະພຣະຫຣ (tamas) ພ້ອມດ້ວຍ śakti ຂອງພວກພຣະອົງ—ທຸຣຄາ, ສາວິຕຣີ, ແລະສຣີ—ທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍເປັນພາກສ່ວນຫຼາຍຮູບ. ພຣະພຣະຫມາຜູ້ສັບສົນຢູ່ເທິງດອກບົວໃນມະຫາສະໝຸດອັນດຽວ ໄດ້ສືບສວນແລະບຳເນັດຕະປະສະຍາຍາວນານ ຕາມຄຳສັ່ງທີ່ບໍ່ເຫັນ «tapo tapo» ແລະໄດ້ຮັບນິມິດເຫັນ Vaikuṇṭha ບ່ອນທີ່ກຸນ ແລະຄວາມຢ້ານກົວຈາກ māyā ບໍ່ມີອຳນາດ. ທີ່ນັ້ນພຣະອົງເຫັນພຣະວາສຸເທວະສີ່ກອນພ້ອມບໍລິວານ ໄດ້ຮັບພອນ prajā-visarga-śakti ແລະຖືກຊີ້ນຳໃຫ້ສ້າງໂລກ ໂດຍຮັກສາສະມາທິໃຫ້ເປັນອັນດຽວກັບ Virāṭ. ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາຈັດລະບຽບການສ້າງ: ລິສີ, ການເກີດຂອງຣຸທຣະຈາກຄວາມໂກດ, ປຣະຊາປະຕິ, ເວດ, ວັນນະ, ອາສຣະມະ, ສັດແລະໂລກຕ່າງໆ ພ້ອມກຳນົດອາຫານ ແລະຂອງບູຊາ (havis/kavya) ໃຫ້ເໝາະສົມແກ່ເທວະ, ປິຕຣະ ແລະຫມວດອື່ນ. ບົດຈົບດ້ວຍການເນັ້ນວ່າແຕ່ລະ kalpa ມີຄວາມແຕກຕ່າງເປັນວົງຈອນ, ພຣະວາສຸເທວະອະວະຕາຣະເພື່ອຟື້ນຟູຂອບເຂດທີ່ຖືກລົບກວນ, ແລະນິຍາມ «ຄວາມຮູ້» ອີກຄັ້ງໂດຍການແຍກລັກສະນະຂອງ kṣetra, kṣetrajña, prakṛti–puruṣa, māyā, kāla-śakti, akṣara ແລະ paramātman.