Adhyaya 1

ບົດທີ 1 ເລີ່ມດ້ວຍ ຊາອຸນະກະ ຖາມ ຊູຕະ ວ່າ ແມ່ນແທ້ວ່າ ທຳມະ, ປັນຍາ, ຄວາມຄາຍກຳໜັດ ແລະ ວິທີຝຶກໂຍຄະ ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຕຳນານຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ສຳລັບຄົນທົ່ວໄປກັບຍາກ ເນື່ອງຈາກອຸປະສັກ ແລະ ໃຊ້ເວລາຍາວ. ຈຶ່ງຂໍ “ສຸ-ກະໂຣປາຍ” ຄື ວິທີທີ່ເຮັດໄດ້ຈິງ ເໝາະກັບຄົນຫຼາຍສະພາບສັງຄົມ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນນັກບຳເນັດສູງ. ຊູຕະ ເລົ່າວ່າ ກ່ອນນັ້ນ ຤ິສີ ສາວັນນີ ເຄີຍຖາມຄຳຖາມຄ້າຍກັນຕໍ່ ສະກັນດະ (ກຸຫາ/ກາຣ໌ຕຕິເກຍ). ສະກັນດະ ຫຼັງຈາກສະມາທິໃນພຣະວາສຸເທວະ ໃນດວງໃຈ ໄດ້ສອນວ່າ ການບູຊາແລະການກະທຳຄຸນງາມທີ່ຜູກພັນຊັດເຈນກັບພຣະເຈົ້າ ແມ່ນທາງທີ່ປະຕິບັດງ່າຍທີ່ສຸດໄປສູ່ໂມກສະ; ແມ່ນແຕ່ກຸສົນນ້ອຍໆກໍໃຫ້ຜົນໃຫຍ່ ແລະ ບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ. ກິດຈະກຳທີ່ເກັ່ງກ່ຽວກັບເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ, ຫຼື ໜ້າທີ່ຕາມທຳມະ ກໍຈະສຳເລັດໄວເມື່ອເຊື່ອມກັບພຣະ; ແລະ ທາງທີ່ຍາກເຊັ່ນ ສາງຂະຍະ, ໂຍຄະ, ວິຣາກະ ກໍງ່າຍຂຶ້ນໂດຍການຍຶດພຣະດ້ວຍພັກຕິ. ສາວັນນີ ຈຶ່ງຖາມຕໍ່ວ່າ ເນື່ອງຈາກການນະມັດສະການເທວະຫຼາຍອົງ ແລະ ວິທີບູຊາຫຼາຍແບບ ໃຫ້ຜົນມີກຳນົດເວລາ, ຂໍໃຫ້ຊີ້ບອກເທວະຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ, ໃຫ້ຜົນບໍ່ເສື່ອມ, ກຳຈັດຄວາມຢ້ານ ແລະ ຮັກຜູ້ພັກຕິ, ພ້ອມວິທີບູຊາງ່າຍໆທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້. ບົດຈົບລົງໂດຍ ສະກັນດະ ກຽມຕອບດ້ວຍຈິດໃຈເມດຕາ.