Adhyaya 4

Verse 1

अगस्त्य उवाच । तस्माच्चंद्रहरिस्थानादाग्नेय्यां दिशि संस्थितः । देवो धर्महरिर्न्नाम कलिकल्मषनाशकः

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ທາງທິດອາກເນຍ ຈາກສະຖານບູຊາຈັນທຣະຫຣິນັ້ນ ມີເທວະອົງໜຶ່ງສະຖິດ ຊື່ «ທັມມະຫຣິ» ຜູ້ທໍາລາຍມົນທິນແຫ່ງຍຸກກະລິ.

Verse 2

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः स्वकर्मपरिनिष्ठितः । पुरा समागतो धर्मस्तीर्थयात्राचिकीर्षया

ໃນການກ່ອນ ທັມມະ—ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ແລະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໜ້າທີ່ຂອງຕົນ—ໄດ້ມາ ໂດຍປາຖະໜາຈະເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 3

आगत्य च चकारोच्चैर्यात्रां तत्रादरेण सः । दृष्ट्वा माहात्म्यमतुलमयोध्यायाः सविस्मयः

ເມື່ອມາຮອດແລ້ວ ລາວໄດ້ປະຕິບັດການຈາລິກຢ່າງເຄົາລົບຢ່າງສູງ. ແລະເມື່ອເຫັນມະຫາຕະພາບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງອະໂຍດະຍາ ລາວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 4

विधाय स्वभुजावूर्ध्वौ विप्रोऽवोचन्मुदान्वितः । अहो रम्यमिदं तीर्थमहो माहात्म्यमुत्तमम्

ຍົກແຂນທັງສອງຂຶ້ນສູງ ພຣາຫມັນໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີວ່າ: «ອະໂຫ! ຕີຣະຖານສັກສິດນີ້ງາມເຫຼືອເກີນ; ອະໂຫ! ມະຫາຕະມະອັນສູງສຸດ!»

Verse 5

अयोध्यासदृशी कापि दृश्यते नापरा पुरी । या न स्पृशति वसुधां विष्णुचक्रस्थिताऽनिशम्

ບໍ່ມີນະຄອນໃດຈະເຫັນວ່າຄ້າຍອະໂຍທະຍາ—ນະຄອນນີ້ບໍ່ແຕະພື້ນດິນ ເພາະຕັ້ງຢູ່ເທິງຈັກຣາຂອງພຣະວິສນຸຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 6

यस्यां स्थितो हरिः साक्षात्सेयं केनोपमीयते । अहो तीर्थानि सर्वाणि विष्णुलोकप्रदानि वै

ໃນທີ່ທີ່ພຣະຫຣິຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງໂດຍກົງ ຈະເອົາຫຍັງມາປຽບໄດ້? ອະໂຫ! ຕີຣະຖານທັງປວງນີ້ແທ້ໆແລ້ວ ປະທານໂລກຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 7

अहो विष्णुरहो तीर्थमयोध्याऽहो महापुरी । अहो माहात्म्यमतुलं किं न श्लाघ्यमिहास्थितम्

ອະໂຫ ພຣະວິສນຸ! ອະໂຫ ຕີຣະຖານສັກສິດ! ອະໂຫ ອະໂຍທະຍາ—ນະຄອນໃຫຍ່! ອະໂຫ ມະຫາຕະມະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້! ມີຫຍັງຢູ່ນີ້ທີ່ບໍ່ຄວນສັນລະເສີນ?

Verse 8

इत्युक्त्वा तत्र बहुशो ननर्त प्रमदाकुलः । धर्मो माहात्म्यमालोक्य अयोध्याया विशेषतः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັມມະຜູ້ຖືກຄວາມປິຕິຄອບງຳ ໄດ້ຟ້ອນລຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຊ້ຳໆ ເມື່ອໄດ້ເຫັນໂດຍພິເສດ ມະຫາຕະມະອັນອັດສະຈັນຂອງອະໂຍທະຍາ।

Verse 9

तं तथा नर्तमानं वै धर्मं दृष्ट्वा कृपान्वितः । आविर्बभूव भगवान्पीतवासा हरिः स्वयम् । तं प्रणम्य च धर्मोऽथ तुष्टाव हरिमादरात्

ເມື່ອເຫັນທຳມະກຳລັງຟ້ອນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາກະຕຸ້ນດ້ວຍກະຣຸນາ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ—ພຣະຫຣິເອງ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ. ແລ້ວທຳມະກໍກາບນົບ ແລະສັນລະເສີນພຣະຫຣິດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 10

धर्म उवाच । नमः क्षीराब्धिवासाय नमः पर्यंकशायिने । नमः शंकरसंस्पृष्टदिव्यपादाय विष्णवे

ທຳມະກ່າວວ່າ: ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເອື້ອຍອິ່ງຢູ່ເທິງຕຽງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີພຣະບາດທິບທີ່ຖືກພຣະສັງກະຣະແຕະຕ້ອງ.

Verse 11

भक्त्यार्च्चितसुपादाय नमोऽजादिप्रियाय ते । शुभांगाय सुनेत्राय माधवाय नमो नमः

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດງາມ ທີ່ຖືກບູຊາດ້ວຍພັກຕິ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ. ຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະມາທະວະ ຜູ້ມີອະວະຍະມົງຄຸນ ແລະດວງຕາງາມ.

Verse 12

नमोऽरविन्दपादाय पद्मनाभाय वै नमः । नमः क्षीराब्धिकल्लोलस्पृष्टगात्राय शार्ङ्गिणे

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ; ຂໍນົບນ້ອມແທ້ໆແດ່ພຣະປັດມະນາພະ (Padmanābha). ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຊາຣັງກິນ (Śārṅgin) ຜູ້ມີພຣະກາຍຖືກຄື້ນຄືນຂອງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມສຳຜັດ.

Verse 13

ॐ नमो योगनिद्राय योगर्क्षैर्भावितात्मने । तार्क्ष्यासनाय देवाय गोविन्दाय नमोनमः

ໂອມ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ໂຍກນິດຣາ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທີ່ດວງຈິດຖືກຮູ້ແຈ້ງໂດຍ຤ິສີຜູ້ເຫັນທາງໂຍກ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ມີຕາຣກຊະຍະ (ກະຣຸດ) ເປັນອາສນະ; ຂໍນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ໂກວິນດາ.

Verse 14

सुकेशाय सुनासाय सुललाटाय चक्रिणे । सुवस्त्राय सुवर्णाय श्रीधराय नमोनमः

ນະໂມນະມະ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຜົມງາມ ດັ່ງດີ ແລະ ໜ້າຜາກຜ່ອງໃສ; ແດ່ຜູ້ຖືຈັກຣາ. ນະໂມນະມະ ແດ່ຜູ້ນຸ່ງຜ້າອັນວິໄລ ແລະ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄໍາ—ແດ່ Śrīdhara—ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 15

सुबाहवे नमस्तुभ्यं चारुजंघाय ते नमः । सुवासाय सुदिव्याय सुविद्याय गदाभृते

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຂາງາມ. ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ມີທີ່ສະຖິດອັນດີ ແລະ ທິບພະພາບສ່ອງໃສ; ແດ່ຜູ້ເປັນປັນຍາແທ້; ແດ່ຜູ້ຖືຄະທາ (ຄອນ).

Verse 16

केशवाय च शांताय वामनाय नमोनमः । धर्मप्रियाय देवाय नमस्ते पीतवाससे

ນະໂມນະມະ ແດ່ເກສະວະ ຜູ້ສະງົບສຸກ ແລະ ແດ່ວາມະນະ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະຜູ້ຮັກທັມມະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.

Verse 17

अगस्त्य उवाच । इति स्तुतो जगन्नाथो धर्मेण श्रीपतिर्मुदा । उवाच स हृषीकेशः प्रीतो धर्ममुदारधीः

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກທັມມະສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະຈັກກະນາຖະ (Jagannātha) ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງ Śrī ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ພຣະ Hṛṣīkeśa ນັ້ນ ເມື່ອພໍໃຈ ຈຶ່ງກ່າວກັບທັມມະ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງສົ່ງ.

Verse 18

श्रीभगवानुवाच । तुष्टोऽहं भवतो धर्म स्तोत्रेणानेन सुव्रत । वरं वरय धर्मज्ञ यस्ते स्यान्मनसः प्रियः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທັມມະ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້, ໂອ ຜູ້ມີພຣະວິນັຍດີ. ຈົ່ງເລືອກພອນເຖິງໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັມມະ—ສິ່ງໃດທີ່ເປັນທີ່ຮັກໃນໃຈເຈົ້າ.”

Verse 19

स्तोत्रेणानेन यः स्तौति मानवो मामतन्द्रितः । सर्वान्कामानवाप्नोति पूजितः श्रीयुतःसदा

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ເມື່ອຍແລະມີສະຕິ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ແລະຢູ່ໃນກຽດສັກສີພ້ອມສິຣິມົງຄຸນເສມອ້າຍ.

Verse 20

धर्म उवाच । यदि तुष्टोसि भगवन्देवदेव जगत्पते । त्वामहं स्थापयाम्यत्र निजनाम्ना जगद्गुरो

ທຳມະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ພະພະຄະວານ, ເທວະເທວະ, ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ; ເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖາປະນາພຣະອົງໃນທີ່ນີ້ ໃນນາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ, ໂອ ຄູອາຈານແຫ່ງສາກົນ.”

Verse 21

अगस्त्य उवाच । एवमस्त्विति संप्रोच्याभवद्धर्महरिर्विभुः । स्मरणादेव मुच्येत नरो धर्महरेर्विभोः

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຕອບວ່າ ‘ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ’ ພຣະຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງກໍໄດ້ຮັບນາມວ່າ ທຳມະ-ຫະຣິ. ແຕ່ພຽງລະນຶກເຖິງ ທຳມະ-ຫະຣິ ຜູ້ມີ຤ິດທານັ້ນ ມະນຸດກໍພົ້ນຫຼຸດ.”

Verse 22

सरयूसलिले स्नात्वा सुचिंताकुलमानसः । देवं धर्महरिं पश्येत्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນສາຍນ້ຳສະຣະຍູ ແລະໃຫ້ໃຈເຕັມໄປດ້ວຍການຄິດພິຈາລະນາອັນບໍລິສຸດ ຄວນເບິ່ງເທວະ ທຳມະ-ຫະຣິ; ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 23

अत्र दानं तथा होमं जपो ब्राह्मणभोजनम् । सर्वमक्षयतां याति विष्णुलोके निवासकृत्

ໃນບ່ອນນີ້ ການໃຫ້ທານ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ການສວດມົນ (ຈະປະ), ແລະການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ—ທັງໝົດນີ້ໃຫ້ຜົນບໍ່ໝົດສິ້ນ ແລະນຳໄປສູ່ການພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 24

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्किंचिद्दुष्कृतं भवेत् । प्रायश्चित्तं विधातव्यं तन्नाशाय प्रयत्नतः

ບໍ່ວ່າເຮັດດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ຫຼືຮູ້ຕົວກໍຕາມ ຖ້າມີການກະທຳຜິດໃດໆເກີດຂຶ້ນ ຄວນຈັດທຳພຣາຍະຊິຕຕະ (ພິທີຊຳລະບາບ) ຕາມວິທີ ໂດຍພາກພຽນ ເພື່ອໃຫ້ມັນສູນສິ້ນ।

Verse 25

प्रायश्चित्तेन विधिना पापं तस्य प्रणश्यति । तस्मादत्र प्रकर्त्तव्यं प्रायश्चित्तं विधानतः

ເມື່ອປະຕິບັດພຣາຍະຊິຕຕະຕາມວິທີການ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນສິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນທີ່ນີ້ກໍຄວນເຮັດພຣາຍະຊິຕຕະຕາມຂໍ້ກຳນົດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 26

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि राजादेर्निग्रहात्तथा । नित्यकर्मनिवृत्तिः स्याद्यस्य पुंसोऽवशात्मनः । तेनाप्यत्र विधातव्यं प्रायश्चित्तं प्रयत्नतः

ບໍ່ວ່າເພາະບໍ່ຮູ້ ຫຼືຮູ້ຕົວກໍຕາມ ແລະຍັງອາດເກີດຈາກການຖືກກະສັດຫຼືຜູ້ມີອຳນາດກັ້ນຂວາງ; ຖ້າຜູ້ຊາຍຜູ້ອ່ອນແອ ບໍ່ອາດຄວບຄຸມຕົນ ເກີດການຂາດຕົກບົກພ່ອງໃນກິດປະຈຳວັນ (ນິຕະຍະກັມ) ແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນກໍຄວນເຮັດພຣາຍະຊິຕຕະຢູ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 27

अत्र साक्षात्स्वयं देवो विष्णुर्वसति सादरः । तस्माद्वर्णयितुं शक्यो महिमा न हि मानवैः

ທີ່ນີ້ ພຣະເທວະອົງຈິງ ພຣະວິດສະນຸ ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫິມາຂອງພຣະອົງ (ໃນສະຖານທີ່ນີ້) ມະນຸດບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 28

आषाढे शुक्ल पक्षस्य एकादश्यां द्विजोत्तम । तस्य सांवत्सरी यात्रा कर्तव्या तु विधानतः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນວັນເອກາດະຊີ ຂອງຄື່ງເດືອນສວ່າງ ໃນເດືອນອາສາດະ, ຄວນປະຕິບັດຍາດຣາ (ການເດີນທາງຈາລິກ) ປະຈຳປີນັ້ນ ຕາມພິທີກຳນົດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 29

स्वर्गद्वारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा धर्महरिं विभुम् । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके वसेत्सदा

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ສະວັກຄະດວາຣາ (Svargadvāra) ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງທຳມະ ຈະບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ແລະຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸຕະຫຼອດໄປ।

Verse 30

तस्माद्दक्षिणदिग्भागे स्वर्णस्य खनिरुत्तमा । यत्र चक्रे स्वर्णवृष्टिं कुबेरो रघुजाद्भयात्

ດັ່ງນັ້ນ ທາງທິດໃຕ້ຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີເຫມືອງຄຳອັນປະເສີດ; ທີ່ນັ້ນ ກຸເບຣາ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ບຸດແຫ່ງຣະຄຸ ໄດ້ໃຫ້ຝົນຄຳຕົກລົງ।

Verse 31

व्यास उवाच । भगवन्ब्रूहि तत्त्वज्ञ स्वर्णवृष्टिरभूत्कथम् । कुबेरस्य कथं भीतिरुत्पन्ना रघुभूपतेः

ວຽາສະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງວ່າ ຝົນຄຳເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະຄວາມຢ້ານຂອງກຸເບຣາຕໍ່ກະສັດແຫ່ງວົງຣະຄຸ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ?

Verse 32

एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरान्मम सुव्रत । श्रुत्वा कथारहस्यानि न तृप्यति मनो मम

ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍດີ, ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ; ເພາະແມ່ນໄດ້ຟັງຄວາມລັບເລິກຂອງເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ໃຈຂ້ອຍກໍຍັງບໍ່ອິ່ມເຕັມ।

Verse 33

अगस्त्य उवाच । शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि स्वर्णस्योत्पत्तिमुत्तमाम् । यस्य श्रवणतो नृणां जायते विस्मयो महान्

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍກຳເນີດອັນປະເສີດຂອງຄຳ, ຊຶ່ງເມື່ອຜູ້ຄົນໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈະເກີດຄວາມພິສົດອັນໃຫຍ່।

Verse 34

आसीत्पुरा रघुपतिरिक्ष्वाकुकुलवर्द्धनः । रघुर्निजभुजोदारवीर्यशासितभूतलः

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ມີພຣະຣາຄຸ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວົງຣາຄຸ ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງອິກສະວາກຸ ແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນດ້ວຍພະລັງແຂນອັນສູງສົງຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 35

प्रतापतापितारातिवर्गव्याख्यातसद्यशाः । प्रजाः पालयता सम्यक्तेननीतिमता सता

ກຽດຕິຍົດອັນສູງສົງຂອງພຣະອົງ ຖືກປະກາດໂດຍຝູງສັດຕູທີ່ຖືກເຜົາດ້ວຍພຣະປະທາບ; ແລະກະສັດຜູ້ຊອບທຳ ຮູ້ນະໂຍບາຍນັ້ນ ໄດ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 36

यशःपूरेण समलिप्ता दिशो दश सितत्विषा । स चक्रे प्रौढविभवसाधनां विजयक्रमात्

ທິດທັງສິບ ດັ່ງຖືກຊະໂລມດ້ວຍແສງຂາວບໍລິສຸດແຫ່ງກະແສກຽດຕິຍົດຂອງພຣະອົງ; ແລະດ້ວຍລຳດັບແຫ່ງໄຊຊະນະທີລະຂັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງປັດໃຈແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນໃຫຍ່ແລະສຸກງອມ।

Verse 37

नानादेशान्समाक्रम्य चतुरंगबलान्वितः । भूतानि वशमानीय वसु जग्राह दण्डतः

ພຣະອົງຍົກທັບຜ່ານດິນແດນຫຼາຍແຫ່ງ ມີກອງທັບສີ່ຫມວດເປັນກຳລັງ; ນຳຜູ້ຕໍ່ຕ້ານໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ ແລະຍຶດຊັບດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງທັນດາ (ການບັງຄັບຕາມກົດແຫ່ງກະສັດ).

Verse 38

उत्कृष्टान्नृपतीन्वीरो दंडयित्वा बलाधिकान् । रत्नानि विविधान्याशु जग्राहातिबलस्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ວິລະຊົນຜູ້ມີພະລັງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ລົງໂທດແມ່ນກະທັ້ງກະສັດຜູ້ສູງສົງທີ່ມີກຳລັງເຫນືອກວ່າ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຍຶດເອົາຮັດຕະນະນານາຊະນິດຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 39

स विजित्य दिशः सर्वा गृहीत्वा रत्नसंचयम् । अयोध्यामागतो राजा राजधानीं च तां शुभाम्

ເມື່ອຊະນະທິດທັງປວງ ແລະໄດ້ຮວບຮວມຄັງຮັດຕະນະອັນຫຼາຍ ພະຣາຊາກໍກັບຄືນສູ່ອະໂຍທະຍາ ນະຄອນຫຼວງອັນເປັນມງຄົດຂອງພຣະອົງ।

Verse 40

तत्रागत्य च काकुत्स्थो यज्ञायोत्सुकमानसः । चकार निर्मलां बुद्धिं निजवंशोचितक्रियाम

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງກາກຸດສະຖະ ມີໃຈຮ້ອນຮົນປາຖະນາຈະປະກອບຍັດຍະ ຈຶ່ງຊໍາລະຈິດໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຈັດການພິທີອັນສົມຄວນແກ່ວົງສາອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ।

Verse 41

वसिष्ठं मुनिमाज्ञाय वामदेवं च कश्यपम्

ພຣະອົງໄດ້ເຊີນພຣະມຸນີ ວະສິດຖະ ພ້ອມທັງ ວາມະເທວະ ແລະ ກັດຍະປະ ໃຫ້ມາພົບ।

Verse 42

अन्यानपि मुनिश्रेष्ठान्नानातीर्थसमाश्रितान् । समानयद्विनीतेन द्विजवर्येण भूपतिः

ພຣະຣາຊາຍັງໃຫ້ເຊີນມຸນີຜູ້ປະເສີດອື່ນໆ ຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ຕາມທ່ານ້ໍາສັກສິດຫຼາຍແຫ່ງ ໂດຍໃຫ້ພຣາຫມະນຜູ້ມີວິໄນ ແລະດີເລີດ ເປັນຜູ້ໄປນໍາມາ।

Verse 43

दृष्ट्वा स्थितान्स तान्सर्वान्प्रदीप्तानिव पावकान् । तानागतान्विदित्वाथ रघुः परपुरंजयः । निश्चक्राम यथान्यायं स्वयमेव महायशाः

ເມື່ອພຣະອົງເຫັນມຸນີທັງປວງຢືນຢູ່ ດຸດດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ແລະຮູ້ວ່າທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນມາຮອດແລ້ວ ຣະຄຸ ຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ ຜູ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງ ກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຕາມທໍານຽມອັນຄວນແກ່ທ່ານ।

Verse 44

ततो विनीतवत्सर्वान्काकुत्स्थो द्विजसत्तमान् । उवाच धर्मयुक्तं च वचनं यज्ञसिद्धये

ແລ້ວພຣະອົງກາກຸດສະຖະ ຜູ້ມີຄວາມຖ່ອມຕົນຕໍ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງປວງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນສອດຄ່ອງກັບທຳມະ ເພື່ອໃຫ້ພິທີຍັດຍະສຳເລັດຜົນ។

Verse 45

रविरुवाच । मुनयः सर्व एवैते यूयं शृणुत मद्वचः । यज्ञं विधातुमिच्छामि तत्राज्ञां दातुमर्हथ

ຣະວິໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ບັນດາມຸນີທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ. ຂ້າປາດຖະໜາຈັດພິທີຍັດຍະ; ພວກທ່ານຄວນປະທານການອະນຸຍາດໃຫ້.”

Verse 46

सांप्रतं मामको यज्ञो युक्तः स्यान्मुनिसत्तमाः । एतद्विचार्य्य तत्त्वेन ब्रूत यूयं मुनीश्वराः

“ໃນບັດນີ້ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຍັດຍະໃດຈຶ່ງເໝາະສົມກັບຂ້າ? ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານພິຈາລະນາຕາມຄວາມຈິງ ແລ້ວບອກຂ້າ ໂອ ຈອມມຸນີ.”

Verse 47

मुनय ऊचुः । राजन्विश्वजिदाख्यातो यज्ञानां यज्ञ उत्तमः । सांप्रतं कुरु तं यत्नान्मा विलंबं वृथा कृथाः

ບັນດາມຸນີໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຍັດຍະທີ່ເອີ້ນວ່າ ວິສະວະຈິດ ແມ່ນຍັດຍະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຍັດຍະ. ບັດນີ້ຈົ່ງເຮັດມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ຢ່າຊັກຊ້າໂດຍໄຮ້ເຫດ.”

Verse 48

अगस्त्य उवाच । नृपश्चक्रे ततो यज्ञं विश्वदिग्जयसंज्ञितम् । नानासंभारमधुरं कृतसर्वस्वदक्षिणम्

ອະກັດສະຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະຣາຊາໄດ້ປະກອບຍັດຍະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊະນະໄຊທິດທັງປວງ” ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາກຫຼາຍອັນນ່າຊື່ນຊົມ ແລະມີທັກສິນາແກ່ປຸໂຣຫິດຢ່າງໃຫຍ່ ດັ່ງກັບຖວາຍທຸກສິ່ງທີ່ຕົນມີ.

Verse 49

नानाविधेन दानेन मुनिसंतोषहर्षकृत् । सर्वस्वमेव प्रददौ द्विजेभ्यो बहुमानतः

ດ້ວຍທານານາປະເພດ ທຳໃຫ້ພຣະມຸນີທັງຫຼາຍພໍໃຈ ແລະຍິນດີ; ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍຊັບສົມບັດທັງໝົດແກ່ພວກທະວິຊະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ.

Verse 50

तेषु विश्वेषु यातेषु पूजितेषु गृहान्स्वकान् । बन्धुष्वपि च तुष्टेषु मुनिषु प्रणतेषु च

ເມື່ອແຂກທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາທັງປວງ ໄດ້ເດີນທາງກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ ແລະເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງພໍໃຈ ພ້ອມທັງພຣະມຸນີກໍໄດ້ນ້ອມກາຍຮັບຮອງດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມ,

Verse 51

तेन यज्ञेन विधिवद्विहितेन नरेश्वरः । शुशुभे शोभनाचारः स्वर्गे देवेंद्रवत्क्षणात्

ດ້ວຍພິທີຍັດຍະນັ້ນ ທີ່ປະຕິບັດຕາມພິທີກົດລະບຽບຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ພຣະຣາຊາເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ—ຜູ້ມີຈາຣິຍາງາມ—ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະຫວັນ ດຸດດັ່ງພຣະອິນທຣາ ໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 52

तत्रांतरे समभ्यायान्मुनिर्यमवतां वरः । विश्वामित्रमुनेरंतेवासी कौत्स इति स्मृतः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະມຸນີຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຝຶກຕົນ ໄດ້ເດີນທາງມາຮອດ; ທ່ານມີນາມວ່າ ກາວຕະ (Kautsa) ເປັນສາວົກຜູ້ພຳນັກກັບພຣະມຸນີ ວິສວາມິດຣະ.

Verse 53

दक्षिणार्थं गुरोर्द्धीमान्पावितुं तं नरेश्वरम् । चतुर्दशसुवर्णानां कोटीराहर सत्वरम्

ເພື່ອຫາດັກຊິນາແກ່ຄູບາອາຈານ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ—ປາຖະໜາຈະຊຳລະພຣະຣາຊາໃຫ້ບໍລິສຸດ—ໄດ້ນຳມາຢ່າງຮີບດ່ວນ ຄຳຈຳນວນສິບສີ່ໂກຕິ.

Verse 54

मद्दक्षिणेति गुरुणा निर्बन्धाद्याचितो रुषा । आगतः स मुनिः कौत्सस्ततो याचितुमादरात् । रघुं भूपालतिलकं दत्तसर्वस्वदक्षिणम्

ເພາະອາຈານບີບບັງຄັບຢ່າງແນ່ນອນວ່າ “ຄ່າຄູຂອງຂ້າ!” ມຸນີ ກໍຕະ ຈຶ່ງມາຮອດ ແມ່ນຈິດໃຈບໍ່ສະບາຍ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ລາວເຂົ້າໄປຂໍຈາກ ຣາຄຸ ອັນເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງກະສັດ, ຜູ້ໄດ້ບໍລິຈາກທຸກສິ່ງເປັນດັກຊິນາໃນຍັດຍາແລ້ວ.

Verse 55

तमागतमभिप्रेत्य रघुरादरतस्तदा । उत्थाय पूजयामास विधिवत्स परंतपः । सपर्य्यासीत्तस्य सर्वा मृत्पात्रविहितक्रिया

ເມື່ອຮູ້ວ່າທ່ານມາຮອດ ຣາຄຸກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະບູຊາຕ້ອນຮັບຕາມພິທີ. ຜູ້ປະຫານສັດຕູນັ້ນ ໄດ້ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ທຸກຢ່າງ ແມ່ນແຕ່ພິທີງ່າຍໆດ້ວຍພາຊະນະດິນເຜົາ.

Verse 56

पूजासंभारमालोक्य तादृशं तं मुनीश्वरः । विस्मितोऽभून्निरानन्दो दक्षिणाऽशां परित्यजन् । उवाच मधुरं वाक्यं वाक्यज्ञानविशारदः

ເມື່ອເຫັນເຄື່ອງບູຊາອັນນ້ອຍນິດແບບນັ້ນ ມຸນີເຈົ້ານາຍກໍປະຫລາດໃຈ ແລະເສົ້າໝອງ ລະທິ້ງຄວາມຫວັງໃນດັກຊິນາ; ຜູ້ຊໍານານໃນຄວາມໝາຍຂອງຖ້ອຍຄໍາ ຈຶ່ງເວົ້າຄໍາອ່ອນໂຍນຫວານຊື່ນ.

Verse 57

कौत्स उवाच । राजन्नभ्युदयस्तेऽस्तु गच्छाम्यन्यत्र सांप्रतम्

ກໍຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຂໍໃຫ້ຄວາມເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງມີແກ່ທ່ານ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປບ່ອນອື່ນ.”

Verse 58

गुर्वर्थाहरणायैव दत्तसर्वस्वदक्षिणम् । त्वां न याचे धनाभावादतोऽन्यत्र व्रजाम्यहम्

“ເພື່ອນໍາສິ່ງທີ່ອາຈານປາຖະນາໃຫ້ສໍາເລັດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບໍລິຈາກທຸກຢ່າງເປັນດັກຊິນາໃນຍັດຍາແລ້ວ. ບັດນີ້ເມື່ອຂາດຊັບ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຂໍຈາກທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປບ່ອນອື່ນ.”

Verse 59

अगस्त्य उवाच । इत्युक्तस्तेन मुनिना रघुः परपुरंजयः । क्षणं ध्यात्वाऽब्रवीदेनं विनयाद्विहितांजलिः

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກມຸນີນັ້ນກ່າວດັ່ງນີ້ ຣະຄຸ—ຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ—ຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຕອບດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ພ້ອມປະນົມມືບູຊາ।

Verse 60

रघुरुवाच । भगवंस्तिष्ठ मे हर्म्ये दिनमेकं मुनिव्रत । यावद्यतिष्ये भगवन्भवदर्थार्थमुच्चकैः

ຣະຄຸ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ໂອ ມຸນີຜູ້ຖືວຣະຕະແນ່ນອນ, ຂໍໃຫ້ພັກຢູ່ໃນພະລາຊວັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໜຶ່ງວັນ. ຈົນກວ່ານັ້ນ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພາຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່ ເພື່ອຈັດຫາສິ່ງຈໍາເປັນຕາມຈຸດປະສົງຂອງທ່ານ».

Verse 61

अगस्त्य उवाच । इत्युक्त्वा परमोदारवचो मुनिमुदारधीः । प्रतस्थे च रघुस्तत्र कुबेरविजिगीषया

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນໃຈກວ້າງຢ່າງສູງສຸດແກ່ມຸນີແລ້ວ ຣະຄຸຜູ້ມີໃຈສູງສົ່ງ ກໍອອກເດີນທາງຈາກທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະພິຊິດກຸເບຣະ ເພື່ອໄດ້ຊັບສົມບັດ।

Verse 62

तमायांतं कुबेरोऽथ विज्ञाप्य वचनोदितैः । प्रसन्नमनसं चक्रे वृष्टिं स्वर्णस्य चाक्षयाम्

ຕໍ່ມາ ກຸເບຣະ ໄດ້ຮູ້ຈາກຄໍາລາຍງານວ່າ ທ່ານກໍາລັງເຂົ້າມາ ຈຶ່ງປິຕິຍິນດີໃນໃຈ ແລະໃຫ້ຝົນຄໍາທອງອັນບໍ່ຮູ້ສິ້ນຕົກລົງมา।

Verse 63

स्वर्णवृष्टिरभूद्यत्र सा स्वर्णखनिरुत्तमा । स मुनिं दर्शयामास खनिं तेन निवेदिताम्

ບ່ອນທີ່ຝົນຄໍາທອງນັ້ນຕົກລົງ ກໍກາຍເປັນບໍ່ແຮ່ຄໍາທອງອັນດີເລີດ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ນໍາພາມຸນີໄປເບິ່ງບໍ່ແຮ່ນັ້ນ ແລະຖວາຍມອບໃຫ້ຕາມທີ່ໄດ້ແຈ້ງໄວ້।

Verse 64

तस्मै समर्पयामास तां रघुः खनिमुत्तमाम् । मुनीन्द्रोऽपि गृहीत्वाशु ततो गुर्वर्थमादरात्

ດັ່ງນັ້ນ ຣະຄຸ ໄດ້ມອບບໍ່ຄຳອັນປະເສີດນັ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານ. ຈອມມຸນີໄດ້ຮັບໄວໆ ແລ້ວນຳໄປໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງອາຈານ.

Verse 65

राज्ञे निवेदयामास सर्वमन्यद्गुणाधिकः । वरानथ ददौ तुष्टः कौत्सो मतिमतां वरः

ທ່ານໄດ້ກາບທູນທຸກຢ່າງແກ່ພະຣາຊາ ໂດຍເປັນຜູ້ຍິ່ງໃນຄຸນຄວາມດີ. ແລ້ວ ກາວຕະ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ—ເມື່ອພໍໃຈ ກໍໄດ້ປະທານພອນ.

Verse 66

कौत्स उवाच । राजंल्लभस्व सत्पुत्रं निजवंशगुणान्वितम् । इयं स्वर्णखनिस्तूर्णं मनोभीष्टफलप्रदा

ກາວຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຂໍໃຫ້ພະອົງໄດ້ພະຣາຊະບຸດຜູ້ດີ ມີຄຸນຄ່າຕາມວົງສາຂອງພະອົງ. ແລະຂໍໃຫ້ບໍ່ຄຳນີ້ ປະທານຜົນຕາມທີ່ພະອົງປາດຖະໜາໃນໃຈ ຢ່າງວ່ອງໄວ»។

Verse 67

भूयादत्र परं तीर्थं सर्वपापहरं सदा । अत्र स्नानेन दानेन नृणां लक्ष्मीः प्रजायते

«ຂໍໃຫ້ທີ່ນີ້ເປັນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ຊຳລະບາບທັງປວງໄດ້ຕະຫຼອດການ. ດ້ວຍການອາບນ້ຳ ແລະການໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນີ້ ລັກສະມີ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ—ຈະເກີດແກ່ມະນຸດ»।

Verse 68

वैशाखे शुक्लद्वादश्यां यात्रा सांवत्सरी स्मृता । नानाभीष्टफलप्राप्तिर्भूयान्मद्वचसा नृणाम्

«ໃນເດືອນໄວສາຂະ ວັນດວາດະສີຂ້າງຂຶ້ນ ການເດີນທາງຈາລິກນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຍາດຕະປະຈຳປີ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍ ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາຫຼາຍປະການ»។

Verse 69

अगस्त्य उवाच । इति दत्त्वा वरान्राज्ञे कौत्सः संतुष्टमानसः । प्रतस्थे निजकार्यार्थे गुरोराश्रममुत्सुकः

ອະກັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ປະທານພອນແກ່ພະຣາຊາແລ້ວ ກໍດສະ ມີໃຈອິ່ມເຕັມ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ເພື່ອກິດຂອງຕົນ ໄປສູ່ອາສຣົມຂອງອາຈານ।

Verse 70

राजा स कृतकृत्योऽथ शेषं संगृह्य तद्धनम् । द्विजेभ्यो विधिवद्दत्त्वा पालयामास वै प्रजाः

ແລ້ວພະຣາຊາ ເມື່ອກິດສຳເລັດດີແລ້ວ ກໍເກັບຮວບຮວມຊັບທີ່ເຫຼືອ ແລະຖວາຍໃຫ້ແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຈຶ່ງປົກປ້ອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 71

एवं स्वर्णखनेर्जातं माहात्म्यं च मुनीश्वरात्

ດັ່ງນັ້ນ ຕຳນານແຫ່ງມະຫາສະຫງ່າງາມທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບ “ບໍ່ຄຳ” ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຮັບມາຈາກຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີທັງຫຼາຍ।