युद्धप्रस्थान-वर्णनम् (Departure to the Battlefield and the Śaiva Overlordship over the Devas)

Verse 1

ईश्वर उवाच । वत्सकाः स्वस्तिवः कच्चिद्वर्तते मम शासनात् । जगच्च देवतावंशः स्वस्वकर्मणि किं नवा

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ພວກເຈົ້າສະບາຍດີບໍ? ທຸກຢ່າງດຳເນີນໄປຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາບໍ? ແລະໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງວົງສາເທວະ ໄດ້ປະກອບໜ້າທີ່ຂອງຕົນຕາມກຳນົດ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມວຸ້ນວາຍບໍ?»

Verse 2

प्रागेव विदितं युद्धं ब्रह्मविष्ण्वोर्मयासुराः । भवतामभितापेन पौनरुक्त्येन भाषितम्

ໂອ ອະສຸຣາທັງຫຼາຍ, ສົງຄາມລະຫວ່າງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສະນຸ ນັ້ນ ຮູ້ກັນດີມາແຕ່ກ່ອນແລ້ວ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກການຍືນຍັນແລະຄວາມຮ້ອນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຊ້ຳອີກ ແມ່ນແມ່ນຈະເປັນການຊ້ຳຄຳກໍຕາມ.

Verse 3

इति सस्मितया माध्व्या कुमारपरिभाषया । समतोषयदंबायाः स पतिस्तत्सुरव्रजम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນ—ຜູ້ເປັນສະຫວາມີຂອງອຳບາ—ໄດ້ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະເວົ້າດ້ວຍທ່າທາງຫຼິ້ນໆດັ່ງເດັກນ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ຝູງເທວະທັງປວງພໍໃຈ.

Verse 4

अथ युद्धांगणं गंतुं हरिधात्रोरधीश्वरः । आज्ञापयद्गणेशानां शतं तत्रैव संसदि

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຈະໄປສູ່ສະໜາມຮົບ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິບໍດີເຫນືອ ຮະຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ແລະ ທາຕຣິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ມີພຣະບັນຊາ ໃນທີ່ປະຊຸມນັ້ນເອງ ໃຫ້ຫົວໜ້າກອງຄະນະຂອງພຣະອົງ ໜຶ່ງຮ້ອຍນາຍ.

Verse 5

ततो वाद्यं बहुविधं प्रयाणाय परेशितुः । गणेश्वराश्च संनद्धा नानावाहनभूषणाः

ຈາກນັ້ນ, ເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດໄດ້ຖືກບັນເລງຂຶ້ນເພື່ອການສະເດັດອອກຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ; ແລະ ເຫຼົ່າຄະເນສະວະຣະ, ຜູ້ມີອາວຸດຄົບມື ແລະ ກຽມພ້ອມ, ໄດ້ປະກົດຕົວຂຶ້ນພ້ອມດ້ວຍຍານພາຫະນະ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບຕ່າງໆ.

Verse 6

प्रणवाकारमाद्यंतं पंचमंडलमंडितम् । आरुरोह रथं भद्र मंबिकापतिरीश्वरः । ससूनुगणमिंद्रा द्याः सर्वेप्यनुययुः सुराः

ໂອ້ ຜູ້ສູງສົ່ງ, ພຣະອິດສະວະຣະ—ພຣະສະວາມີຂອງພຣະນາງອັມພິກາ—ໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນລົດມ້າທີ່ມີຮູບຮ່າງຄືກັບພຣະປະນາວະ (ໂອມ) ອັນສັກສິດ, ປະດັບດ້ວຍກົງຈັກຫ້າອັນ. ພຣະອິນ ແລະ ເທວະດາອື່ນໆ, ພ້ອມດ້ວຍບຸດ ແລະ ບໍລິວານ, ທັງໝົດໄດ້ສະເດັດຕາມພຣະອົງໄປ.

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां सप्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຈົບລົງໃນບົດທີເຈັດ ໃນວິທະຍາສວະຣະສັງຫິຕາ ຂອງພຣະສິວະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ.

Verse 8

समीक्ष्यं तु तयोर्युद्धं निगूढोऽभ्रं समास्थितः । समाप्तवाद्यनिर्घोषः शांतोरुगणनिःस्वनः

ເມື່ອເບິ່ງການຕໍ່ສູ້ຂອງທັງສອງ ພຣະອົງຊົງຊ່ອນຕົວຢູ່ໂດຍອາໄສຢູ່ໃນກຸ່ມເມກ. ສຽງດົນຕີໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ແລະສຽງອຶກກະທຶກຂອງກອງທັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍສະຫງົບລົງ.

Verse 9

अथ ब्रह्माच्युतौ वीरौ हंतुकामौ परस्परम् । माहेश्वरेण चाऽस्त्रेण तथा पाशुपतेन च

ຈາກນັ້ນ ເທບພະເຈົ້າຜູ້ກ້າຫານທັງສອງ ຄື ພຣະພົມ ແລະ ພຣະອັດຈຸຕະ (ພຣະວິສນុ) ຕ່າງກໍປາດຖະໜາທີ່ຈະທຳລາຍກັນແລະກັນ ໄດ້ຜະເຊີນໜ້າກັນ ໂດຍໃຊ້ສັດຕາວຸດມາເຫສວະຣະ ແລະ ສັດຕາວຸດປາສຸປະຕະ.

Verse 10

अस्त्रज्वालैरथो दग्धं ब्रह्मविष्ण्वोर्जगत्त्रयम् । ईशोपि तं निरीक्ष्याथ ह्यकालप्रलयं भृशम्

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍແປວໄຟອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງອາວຸດທິບເຫຼົ່ານັ້ນ ໂລກທັງສາມ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພົມ ແລະ ພຣະວິສນຸ ກໍຖືກເຜົາໄໝ້. ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະອີສະ (ພຣະສິວະ) ກໍຊົງທອດພະເນດເຫັນການທຳລາຍລ້າງອັນຮຸນແຮງ ຄືກັບວ່າກະລັງມາຮອດກ່ອນເວລາອັນຄວນ.

Verse 12

महानलस्तंभविभीषणाकृतिर्बभूव तन्मध्यतले स निष्कलः । ते अस्त्रे चापि सज्वाले लोकसंहरणक्षमे । निपतेतुः क्षणे नैव ह्याविर्भूते महानले

ເສົາໄຟອັນມະຫາໃຫຍ່ ມີຮູບຮ່າງນ່າສະພຶງກົວ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ; ໃນກາງເສົານັ້ນ ພຣະສິວະນິສກະລະ—ບໍ່ມີສ່ວນ ບໍ່ມີຮູບ—ປະທັບຢູ່. ແມ່ນແຕ່ອາວຸດໄຟອັນລຸກໂຊນ ທີ່ສາມາດທຳລາຍໂລກ ກໍຕົກລົງໄຮ້຤ິດໃນພິບຕາ ເມື່ອມະຫາໄຟນັ້ນປາກົດ.

Verse 13

दृष्ट्वा तदद्भुतं चित्रमस्त्रशांतिकरं शुभम् । किमेतदद्भुताकारमित्यूचुश्च परस्परम्

ເມື່ອເຫັນຄວາມອັດສະຈັນອັນງາມສະຫວ່າງ ເປັນມົງຄຸນ ແລະສາມາດສະງົບ຤ິດອາວຸດໄດ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັນວ່າ: “ນີ້ແມ່ນຮູບອັນພິສົດອັນໃດ?”

Verse 14

अतींद्रि यमिदं स्तंभमग्निरूपं किमुत्थितम् । अस्योर्ध्वमपि चाधश्च आवयोर्लक्ष्यमेव हि

“ເສົານີ້ເກີນກວ່າປະສາດສຳຜັດ ແລະເກີດຂຶ້ນໃນຮູບໄຟ—ມັນແມ່ນຫຍັງ? ແທ້ໆແລ້ວ ສຳລັບພວກເຮົາທັງສອງ ທັງປາຍເທິງ ແລະປາຍລຸ່ມ ແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ຕ້ອງສືບຫາ.”

Verse 15

इति व्यवसितौ वीरौ मिलितौ वीरमानिनौ । तत्परौ तत्परीक्षार्थं प्रतस्थातेऽथ सत्वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ວິລະຊົນທັງສອງ ຜູ້ຖືກຖືຕົນໃນຄວາມກ້າຫານ ໄດ້ມາພົບກັນ; ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ເປົ້າໝາຍນັ້ນ ແລະປາດຖະໜາຈະທົດສອບ ຈຶ່ງອອກເດີນທາງຢ່າງຮີບດ່ວນ.

Verse 16

आवयोर्मिश्रयोस्तत्र कार्यमेकं न संभवेत् । इत्युक्त्वा सूकरतनुर्विष्णुस्तस्यादिमीयिवान्

“ຖ້າພວກເຮົາທັງສອງປົນກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜົນອັນແນ່ນອນອັນດຽວຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະວິສນຸໄດ້ຮັບຮ່າງເປັນໝູປ່າ ແລະອອກໄປເພື່ອວັດແລະສືບຫາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ.

Verse 17

तथा ब्रह्माहं सतनुस्तदंतं वीक्षितुं ययौ । भित्त्वा पातालनिलयं गत्वा दूरतरं हरिः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປເພື່ອເບິ່ງປາຍສຸດຂອງເສົາທິບພະອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ນັ້ນ. ຮາຣິ (ພຣະວິສນຸ) ທະລຸຜ່ານແດນບາດາລາ ແລ້ວໄປໄກອອກໄປອີກເພື່ອຊອກຫາຖານຂອງມັນ।

Verse 18

नाऽप्श्यात्तस्य संस्थानं स्तंभस्यानलवर्चसः । श्रांतः स सूकरहरिः प्राप पूर्वं रणांगणम्

ເຂົາບໍ່ອາດເຫັນຂອບເຂດ ຫຼືຮູບສັນຖານອັນແທ້ຂອງເສົານັ້ນ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ. ເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າ ຮາຣິຜູ້ແປງກາຍເປັນໝູປ່າ ກໍກັບຄືນສູ່ສະໜາມຮົບກ່ອນຜູ້ອື່ນ।

Verse 19

अथ गच्छंस्तु व्योम्ना च विधिस्तात पिता तव । ददर्श केतकी पुष्पं किंचिद्विच्युतमद्भुतम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານເຄື່ອນໄປໃນຟ້າ ພຣະພຣະຫມາ—ໂອ ລູກເອີຍ ຜູ້ເປັນພໍ່ຂອງເຈົ້າ—ໄດ້ເຫັນດອກເກຕະກີອັນອັດສະຈັນ ທີ່ຫຼຸດລົງມາຈາກເທິງ.

Verse 20

अतिसौरभ्यमम्लानं बहुवर्षच्युतं तथा । अन्वीक्ष्य च तयोः कृत्यं भगवान्परमेश्वरः

ເມື່ອເຫັນວ່າມັນຫອມຫຼາຍ ບໍ່ເຄີຍເຫຼົ່າຫຼືຫ່ຽວ ແລະຄ້າຍດັ່ງຕົກລົງຫຼັງຈາກຫຼາຍປີ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ປະຣະເມສະວະຣະ ໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດຖີ່ຖ້ວນ ການກະທຳຂອງທັງສອງນັ້ນ.

Verse 21

परिहासं तु कृतवान्कंपनाच्चलितं शिरः । तस्मात्तावनुगृह्णातुं च्युतं केतकमुत्तमम्

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫຼິ້ນໆ ແລະພຣະເສຍະສັ່ນໄຫວເບົາໆ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ດອກເກຕະກະອັນປະເສີດທີ່ຕົກຫຼຸດ ພຣະອົງຈຶ່ງດໍາເນີນຕາມນັ້ນ.

Verse 22

किं त्वं पतसि पुष्पेश पुष्पराट् केन वा धृतम् । आदिमस्याप्रमेयस्य स्तंभमध्याच्च्युतश्चिरम्

«ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງດອກໄມ້, ໂອ ກະສັດແຫ່ງບຸບຜາ—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຕົກລົງ? ໃຜເຄີຍຍຶດເຈົ້າໄວ້? ເຈົ້າໄດ້ລື່ນລົງຈາກກາງເສົາຂອງອົງປະຖົມ ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ມາເນິ່ງນານ—ຈົ່ງບອກເຫດແກ່ຂ້າ»។

Verse 23

न संपश्यामि तस्मात्त्वं जह्याशामंतदर्शने । अस्यां तस्य च सेवार्थं हंसमूर्तिरिहागतः

«ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະຖິ້ມຄວາມຫວັງທີ່ຈະເຫັນຂອບເຂດນັ້ນ. ເພື່ອຮັບໃຊ້ວຽກນີ້ແລະວຽກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ໃນຮູບຮ່າງຫັງສະ (ຫົງ).»

Verse 24

इतः परं सखे मेऽद्य त्वया कर्तव्यमीप्सितम् । मया सह त्वया वाच्यमेतद्विष्णोश्च सन्निधौ

«ນັບແຕ່ນີ້ໄປ ເພື່ອນເອີຍ, ມື້ນີ້ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ປາດຖະນາ. ແລະພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າຄວນກ່າວເລື່ອງນີ້ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະວິສນຸໂດຍຕົງ.»

Verse 25

स्तंभांतो वीक्षितो धात्रा तत्र साक्ष्यहमच्युत । इत्युक्त्वा केतकं तत्र प्रणनाम पुनः नः । असत्यमपि शस्तं स्यादापदीत्यनुशासनम्

ເມື່ອເຫັນປາຍສຸດຂອງເສົານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ສ້າງ) ໄດ້ກ່າວຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ «ໂອ ອັຈຍຸຕ (ວິສນຸ) ຂ້າເປັນພະຍານ»। ກ່າວແລ້ວກໍກົ້ມກາບອີກຄັ້ງຕໍ່ດອກເກຕະກີ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຄໍາຕັກເຕືອນວ່າ «ແມ່ນແຕ່ຄວາມບໍ່ຈິງ ກໍອາດຖືກເຫັນວ່າຄວນໃນຍາມວິກິດ»។

Verse 26

समीक्ष्य तत्राऽच्युतमायतश्रमं प्रनष्टहर्षं तु ननर्त हर्षात् । उवाच चैनं परमार्थमच्युतं षंढात्तवादः स विधिस्ततोऽच्युतम्

ເມື່ອເບິ່ງເຫັນອັຈຍຸຕ (ວິສນຸ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ເມື່ອຍລ້າຈາກການພາກພຽນອັນຍາວນານ ແລະຄວາມຊື່ນບານເກົ່າກໍຈາງຫາຍ—ພຣະພຣະຫມາກໍຍິນດີ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິກໍເລີ່ມຟ້ອນລໍາ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ວາງລະບຽບທຳ ໄດ້ກ່າວແກ່ອັຈຍຸຕເຖິງຄວາມໝາຍສູງສຸດ—ຫຼັກທຳແທ້ທີ່ນໍາວິນຍານໄປສູ່ພຣະສູງສຸດ (ພຣະສິວະ)។

Verse 27

स्तंभाग्रमेतत्समुदीक्षितं हरे तत्रैव साक्षी ननु केतकं त्विदम् । ततोऽवदत्तत्र हि केतकं मृषा तथेति तद्धातृवचस्तदंतिके

“ໂອ ຮາຣິ, ຂ້າໄດ້ເຫັນຍອດຂອງເສົານີ້ແລ້ວ; ດອກເກຕະກີນີ້ຢູ່ນີ້ແມ່ນພະຍານແນ່ນອນ” ແລ້ວດອກເກຕະກີກໍ່ເວົ້າຕົວະຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ “ແມ່ນແທ້” ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຜູ້ສ້າງຂອງມັນທີ່ເວົ້າໃກ້ໆ.

Verse 28

हरिश्च तत्सत्यमितीव चिंतयंश्चकार तस्मै विधये नमः स्वयम् । षोडशैरुपचारैश्च पूजयामास तं विधिम्

ຮາຣິຄິດວ່າ “ແທ້ຈິງ” ແລ້ວກໍ່ກົ່ມນົບດ້ວຍຕົນເອງແດ່ຜູ້ຈັດຕັ້ງ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ); ແລະໄດ້ບູຊາພຣະບຣະຫມານັ້ນດ້ວຍພິທີບໍລິການກຽດຕິຍົດ 16 ປະການ.

Verse 29

विधिं प्रहर्तुं शठमग्निलिंगतः स ईश्वरस्तत्र बभूव साकृतिः । समुत्थितः स्वामि विलोकनात्पुनः प्रकंपपाणिः परिगृह्य तत्पदम्

ເພື່ອຫ້າມ (ແລະລົງໂທດ) ພຣະບຣະຫມາຜູ້ຫລອກລວງ ພຣະເຈົ້າ (ອີສະວຣ) ໄດ້ປາກົດຮູບກາຍທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້ອອກຈາກລິງຄະໄຟຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນນາຍຂອງຕົນ ພຣະບຣະຫມາກໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກ ມືສັ່ນໄຫວ ແລ້ວຈັບພຣະບາດຂອງພຣະອົງໄວ້.

Verse 30

आद्यंतहीनवपुषि त्वयि मोहबुद्ध्या भूयाद्विमर्श इह नावति कामनोत्थः । स त्वं प्रसीद करुणाकर कश्मलं नौ मृष्टं क्षमस्व विहितं भवतैव केल्या

ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບກາຍບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ, ເນື່ອງຈາກປັນຍາອັນຫລົງຜິດທີ່ຫັນໄປຫາພຣະອົງ ການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາໃນໂລກນີ້ຖືກແຮງກະຕຸ້ນທີ່ເກີດຈາກກາມະຄອບງໍາຊໍ້າໆ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຂໍພຣະອົງໂປຣດເມດຕາ. ຂໍອະໄພບາບທີ່ເປື້ອນເຮົາ—ແທ້ຈິງ ທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາເຮັດ ເກີດຂຶ້ນໂດຍລີລາຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 31

ईश्वर उवाच । वत्सप्रसन्नोऽस्मि हरे यतस्त्वमीशत्वमिच्छन्नपि सत्यवाक्यम् । ब्रूयास्ततस्ते भविता जनेषु साम्यं मया सत्कृतिरप्यलप्थाः

ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຮັກ ໂອ ຮະຣິ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ ເພາະແມ່ນແຕ່ເຈົ້າປາຖະໜາອຳນາດ ແຕ່ກໍ່ໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຫມູ່ສັດທັງຫລາຍ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄວາມເທົ່າທຽມກັບເຮົາ ແລະຈະໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດ ແລະການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»

Verse 32

इतः परं ते पृथगात्मनश्च क्षेत्रप्रतिष्ठोत्सवपूजनं च

ຈາກນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍແຍກໃຫ້ທ່ານ ກ່ຽວກັບການສະຖາປະນາສະຖານທີ່ສັກສິດ (kṣetra) ພ້ອມທັງພິທີຕິດຕັ້ງ, ການປະພຶດງານບຸນ, ແລະການບູຊາ.

Verse 33

इति देवः पुरा प्रीतः सत्येन हरये परम् । ददौ स्वसाम्यमत्यर्थं देवसंघे च पश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການເກົ່າກ່ອນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປິຕິຍິນດີດ້ວຍຄວາມສັດຈິງນັ້ນ ແລະປະທານພອນສູງສຸດແກ່ຮະຣິ: ຄວາມເທົ່າທຽມອັນສູງສົ່ງກັບພຣະອົງເອງ; ແລະຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍເປັນພະຍານເຫັນກັນ.