Liṅga–Bera Pūjā: Nitya-Arcana and Upacāras as an Accessible Sādhana (लिङ्गबेरपूजा-विधानम्)
सिद्धिमेति शिवप्रीत्या हित्वापि श्रवणादिकम् । लिंगबेरार्चनामात्रान्मुक्ताः पुर्वे महाजनाः
siddhimeti śivaprītyā hitvāpi śravaṇādikam | liṃgaberārcanāmātrānmuktāḥ purve mahājanāḥ
ດ້ວຍຄວາມປິຕິພໍໃຈຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ບູຊາຍ່ອມບັນລຸຄວາມສໍາເລັດ—ແມ່ນແຕ່ຈະລະທິ້ງການຟັງພຣະທຳ ແລະສິ່ງອື່ນໆກໍຕາມ. ແທ້ຈິງ ມະຫາບຸລຸດໃນອະດີດຫຼາຍທ່ານ ໄດ້ພົ້ນທຸກໂດຍການບູຊາລິງຄະ ແລະຮູບບູຊາບີຣະເທົ່ານັ້ນ।
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Mahādeva
Significance: Teaches that Śiva’s prasāda (grace) can grant siddhi and mokṣa through simple, steady liṅga/bera-arcana, highlighting accessibility for householders.
Role: liberating
Offering: pushpa
It teaches that moksha ultimately arises from Shiva’s anugraha (grace). Even when auxiliary disciplines like śravaṇa (sacred listening) are absent, sincere devotion expressed through Linga/bera worship can become the channel for Shiva’s liberating favor.
The verse affirms Saguna upāsanā—worship of Shiva through tangible sacred forms like the Linga and consecrated icon—as a direct means to invoke Shiva’s pleasure, which culminates in liberation.
Regular Linga-archana (offerings, mantra-japa such as Om Namaḥ Śivāya, and simple puja/abhisheka) performed with bhakti is implied as a sufficient, grace-centered practice leading toward siddhi and moksha.