महापातकवर्णनम् (Mahāpātaka-varṇanam) — “Description of Great Sins and Their Consequences”

Verse 1

व्यास उवाच । ये पापनिरता जीवा महानरकहेतवः । भगवंस्तान्समाचक्ष्व ब्रह्मपुत्र नमोऽस्तु ते

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າເຖິງສັດມີຊີວິດທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນບາບ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດນະລົກໃຫຍ່. ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ»

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । ये पापनिरता जीवा महानरकहेतवः । ते समासेन कथ्यंते सावधानतया शृणु

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ສັດມີຊີວິດທີ່ຫມົກມຸ່ນໃນບາບ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດນະລົກໃຫຍ່. ຂ້າຈະພັນລະນາໃຫ້ສັ້ນໆ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 3

परस्त्रीद्रव्यसंकल्पश्चेतसाऽनिष्टचिंतनम् । अकार्याभिनिवेशश्च चतुर्द्धा कर्म मानसम्

ໃນໃຈຄິດຢາກໄດ້ເມຍຂອງຄົນອື່ນ ຫຼືຊັບສິນຂອງຄົນອື່ນ, ຄິດຮ້າຍອັນບໍ່ພຶງປາດຖະນາ, ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນການກະທຳທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ—ທັງສີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າ ກຳທາງໃຈ.

Verse 4

अविबद्धप्रलापत्वमसत्यं चाप्रियं च यत् । परोक्षतश्च पैशुन्यं चतुर्द्धा कर्म वाचिकम्

ກຳທາງວາຈາມີສີ່ປະການ: (1) ເວົ້າເລື່ອນໄຫລບໍ່ມີເນື້ອຫາ, (2) ເວົ້າຕົວະ, (3) ຄຳເວົ້າຫຍາບຄາຍບໍ່ນ່າຟັງ, ແລະ (4) ນິນທາວ່າຮ້າຍຢູ່ລັບຫຼັງຄົນອື່ນ.

Verse 5

इति श्रीशिवमहापुराणे पंचम्यामुमासंहितायां महापातकवर्णनं नाम पंचमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» (Śrī Śiva Mahāpurāṇa) ໃນພາກທີ່ຫ້າ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອຸມາສັມຫິຕາ» (Umāsaṃhitā) ບົດທີ່ຫ້າ ຊື່ວ່າ «ການພັນນາບາບໃຫຍ່ (Mahāpātaka)» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 6

इत्येतद्वा दशविधं कर्म प्रोक्तं त्रिसाधनम् । अस्य भेदान्पुनर्वक्ष्ये येषां फलमनंतकम्

ດັ່ງນີ້ ວິນັຍທຳອັນເປັນກຳປະພຶດທາງທຳ 10 ປະການ ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ ໂດຍສຳເລັດດ້ວຍວິທີປະຕິບັດ 3 ປະການ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວອີກເຖິງການແບ່ງຍ່ອຍຂອງມັນ ທີ່ຜົນບຸນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 7

ये द्विषंति महादेवं संसारार्णवतारकम् । सुमहत्पातकं तेषां निरयार्णवगामिनाम्

ຜູ້ໃດທີ່ກຽດຊັງພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສານ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກໍ່ບາບອັນໜັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ; ແລະຈະໄປສູ່ທະເລແຫ່ງນະຣົກ.

Verse 8

ये शिवज्ञानवक्तारं निन्दंति च तपस्विनम् । गुरून्पितॄनथोन्मत्तास्ते यांति निरयार्णवम्

ຜູ້ໃດທີ່ດ່າທໍ່ຜູ້ສອນຜູ້ກ່າວຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ, ແລະດູຖູກນັກຕະປະສະວິນ, ພ້ອມທັງຫຍາບຄາຍຕໍ່ຄູບາອາຈານແລະບິດາ—ຄົນຫຼົງຜິດເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕົກສູ່ທະເລແຫ່ງນະຣົກ.

Verse 9

शिवनिन्दा गुरोर्निन्दा शिवज्ञानस्य दूषणम् । देवद्रव्यापहरणं द्विजद्रव्यविनाशनम्

ການນິນທາພຣະສິວະ, ການດ່າກູຣູ, ການດູຖູກຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ, ການລັກຊັບຂອງເທວະ (ຊັບວັດແລະຊັບສັກສິດ), ແລະການທຳລາຍຊັບຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກຳມະບາບຫນັກ ທີ່ຂັດຂວາງທາງໄສວະ ແລະການເກີດຂຶ້ນຂອງພັກຕິອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 10

हरंति ये च संमूढाश्शिवज्ञानस्य पुस्तकम् । महांति पातकान्याहुरनन्तफलदानि षट्

ຜູ້ທີ່ຫຼົງຜິດ ແລະລັກເອົາປຶ້ມທີ່ປະທານຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ ຖືກກ່າວວ່າຕ້ອງຮັບກຳມະບາບຫນັກຫົກປະການ—ບາບທີ່ໃຫ້ຜົນຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 11

नाभिनन्दंति ये दृष्ट्वा शिवपूजां प्रकल्पिताम् । न नमंत्यर्चितं दृष्ट्वा शिवलिंगं स्तुवंति न

ຜູ້ໃດເຫັນການບູຊາພຣະສິວະທີ່ຈັດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວບໍ່ຍິນດີ; ເຫັນສິວະລິງຄະທີ່ຖືກບູຊາແລ້ວບໍ່ກົ້ມກາບ; ແລະບໍ່ສັນລະເສີນ—ຄົນເຊັ່ນນັ້ນຍັງຂາດພັກຕິ ແລະຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

Verse 12

यथेष्टचेष्टा निश्शंकास्संतिष्ठंते रमंति च । उपचारविनिर्मुक्ताश्शिवाग्रे गुरुसन्निधौ

ພວກເຂົາເຄື່ອນໄຫວຕາມທີ່ປາດຖະນາ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລະຊື່ນບານ—ພົ້ນຈາກພິທີການບູຊາອັນເປັນຮູບແບບ—ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ ໃນພຣະສະນິດຂອງຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ)។

Verse 13

स्थानसंस्कारपूजां च ये न कुर्वंति पर्वसु । विधिवद्वा गुरूणां च कर्म्मयोगव्यवस्थिताः

ຜູ້ໃດທີ່ໃນວັນບຸນອັນສັກສິດ ບໍ່ເຮັດພິທີຊໍາລະແລະບູຊາສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ຮັບໃຊ້ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຕາມວິທີ—ແມ່ນແຕ່ອ້າງວ່າຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນກັມມະໂຢກະ—ຍ່ອມບໍ່ດໍາເນີນຕາມມາກທາສາຍວະອັນຖືກຕ້ອງທີ່ຖືກບັນຍັດໄວ້.

Verse 14

ये त्यजंति शिवाचारं शिवभक्तान्द्विषंति च । असंपूज्य शिवज्ञानं येऽधीयंते लिखंति च

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງວິໄນແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະເກຽດຊັງຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ; ທັງຜູ້ທີ່ຮຽນຫຼືຄັດລອກຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາກ່ອນ—ຜູ້ນັ້ນປະພຶດຜິດຈາກທຳຂອງພຣະສິວະ.

Verse 15

अन्यायतः प्रयच्छंति शृण्वन्त्युच्चारयंति च । विक्रीडंति च लोभेन कुज्ञाननियमेन च

ເຂົາເຈົ້າໃຫ້ຫຼືສອນມັນດ້ວຍວິທີທີ່ບໍ່ຊອບທຳ; ເຂົາເຈົ້າຟັງ ແລະທ່ອງສະດຸດີດ້ວຍ. ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ເຂົາເຈົ້າຍັງເອົາມັນເປັນຂອງຫຼິ້ນ—ຖືກຜູກມັດໂດຍລະບຽບແຫ່ງຄວາມຮູ້ອັນຜິດ.

Verse 16

असंस्कृतप्रदेशेषु यथेष्टं स्वापयंति च । शिवज्ञानकथाऽऽक्षेपं यः कृत्वान्यत्प्रभाषते

ໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຈະເລີນ ເຂົາເຈົ້ານອນຕາມໃຈຊອບ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ຂັດຈັງຫວະການສົນທະນາເລື່ອງຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ ແລ້ວໄປເວົ້າເລື່ອງອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນຫັນຫນີຈາກເສັ້ນທາງທີ່ນຳວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດໄປຫາພຣະອົງ (ປະຕິ).

Verse 17

न ब्रवीति च यः सत्यं न प्रदानं करोति च । अशुचिर्वाऽशुचिस्थाने यः प्रवक्ति शृणोति च

ຜູ້ໃດບໍ່ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະບໍ່ເຮັດທານ; ຜູ້ທີ່ບໍ່ສະອາດ ຫຼືຢູ່ໃນບ່ອນບໍ່ສະອາດ ແຕ່ຍັງເວົ້າ ແລະຟັງທຳອັນສັກສິດ—ຜູ້ນັ້ນຕົກຈາກຈັນຍາບັນໄສວະທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະບໍ່ເໝາະສົມຕໍ່ການບັນລຸທາງຈິດວິນຍານທີ່ສູງຂຶ້ນ.

Verse 18

गुरुपूजामकृत्वैव यश्शास्त्रं श्रोतुमिच्छति । न करोति च शुश्रूषामाज्ञां च भक्तिभावतः

ຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະຟັງຄຳສອນອັນສັກສິດ ໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາຄູບາອາຈານກ່ອນ; ແລະບໍ່ຮັບໃຊ້ດ້ວຍໃຈພັກດີ ຫຼືບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງຄູບາອາຈານ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນຜູ້ເໝາະສົມຢ່າງແທ້ຈິງສຳລັບການຮັບພຣະກະລຸນາຂອງຄຳພີ.

Verse 19

नाभिनन्दंति तद्वाक्यमुत्तरं च प्रयच्छति । गुरुकर्मण्यसाध्यं यत्तदुपेक्षां करोति च

ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຍອມຮັບຄໍາຂອງລາວ ແຕ່ກໍຍັງຕອບກັບ. ແລະວຽກໃດທີ່ຍາກຈະສໍາເລັດໃນການຮັບໃຊ້ພຣະຄູ (ກຸຣຸ) ນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍລະເລີຍ.

Verse 20

गुरुमार्त्तमशक्तं च विदेशं प्रस्थितं तथा । वैरिभिः परिभूतं वा यस्संत्यजति पापकृत्

ຜູ້ໃດທີ່ລະທິ້ງພຣະຄູ (ກຸຣຸ) ໃນຍາມທີ່ທ່ານຖືກທຸກທໍລະມານ ຫຼືອ່ອນແຮງ ຫຼືເດີນທາງໄປຕ່າງແດນ ຫຼືຖືກສັດຕູກົດຂີ່—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ກໍ່ບາບ.

Verse 21

तद्भार्य्यापुत्रमित्रेषु यश्चावज्ञां करोति च । एवं सुवाचकस्यापि गुरोर्धर्मानुदर्शिनः

ແລະຜູ້ໃດທີ່ດູໝິ່ນພັນລະຍາ ລູກ ແລະມິດສະຫາຍຂອງຕົນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຄົາລົບແມ່ນແຕ່ພຣະຄູ (ກຸຣຸ) ຜູ້ເວົ້າດີ ແລະຊີ້ນໍາທາງແຫ່ງທຳ—ຜູ້ນັ້ນຕົກໃນຄວາມຜິດຮ້າຍແຮງ.

Verse 22

एतानि खलु सर्वाणि कर्माणि मुनिसत्तम । सुमहत्पातकान्याहुश्शिवनिन्दासमानि च

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການກະທໍາເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ແທ້ຈິງແລ້ວຖືກປະກາດວ່າເປັນບາບອັນໜັກຫນ່ວງຢ່າງຍິ່ງ ແລະກ່າວວ່າເທົ່າກັບການຫມິ່ນປະມາດພຣະສິວະ.

Verse 23

ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः । महापातकिनस्त्वेते तत्संयोगी च पंचमः

ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ຜູ້ລັກຂອງ, ແລະຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ—ທັງໝົດນີ້ເອີ້ນວ່າ «ມະຫາປາຕະກິນ»; ແລະເປັນຄົນທີ່ຫ້າ ຜູ້ຄົບຄ້າສົມຄົບກັບເຂົາເຈົ້າ ກໍຖືກນັບຮວມດ້ວຍ।

Verse 24

क्रोधाल्लोभाद्भयाद्द्वेषाद्ब्राह्मणस्य वधे तु यः । मर्मांतिकं महादोषमुक्त्वा स ब्रह्महा भवेत्

ຜູ້ໃດຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຄວາມໂກດ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມຢ້ານ, ຫຼືຄວາມຊັງ ແລ້ວຂ້າພຣາຫມັນ—ເມື່ອໄດ້ກໍ່ກຳບາບໃຫຍ່ອັນບາດເຈັບຫົວໃຈ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນ «ພຣະຫມະຫາ» (ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ).

Verse 25

ब्राह्मणं यः समाहूय दत्त्वा यश्चाददाति च । निर्द्दोषं दूषयेद्यस्तु स नरो ब्रह्महा भवेत्

ຜູ້ໃດເຊີນພຣາຫມັນມາ ແລ້ວໃຫ້ທານທີ່ສັນຍາໄວ້ ແຕ່ພາຍຫຼັງກັບຍຶດຄືນ; ແລະຜູ້ໃດໃສ່ຮ້າຍພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຜູ້ນັ້ນເປັນ brahmahā ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ.

Verse 26

यश्च विद्याभिमानेन निस्तेजयति सुद्विजम् । उदासीनं सभामध्ये ब्रह्महा स प्रकीर्तितः

ຜູ້ໃດເນື່ອງຈາກຄວາມຫຍິ້ງຍໂຍດໃນວິຊາຂອງຕົນ ທຳໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ດີງາມອັນແທ້ ທີ່ນັ່ງສະງົບຢູ່ກາງສະພາ ຖືກຫຼຸດກຽດ—ຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນ brahmahā.

Verse 27

मिथ्यागुणैर्य आत्मानं नयत्युत्कर्षतां बलात् । गुणानपि निरुद्वास्य स च वै ब्रह्महा भवेत्

ຜູ້ໃດໃຊ້ຄຸນຄ່າປອມໆ ຜັກດັນຕົນເອງໃຫ້ສູງສົ່ງໂດຍຝືນ ແລະຍັງຂັບໄລ່ຜູ້ມີຄຸນຄ່າແທ້ອອກໄປ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນ brahmahā.

Verse 28

गवां वृषाभिभूतानां द्विजानां गुरुपूर्वकम् । यस्समाचरते विप्र तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດລະເມີດແລະຫຼູ່ຫຼຽມຕໍ່ງົວທີ່ຖືກງົວຜູ້ຂຶ້ນຄອບ, ແລະລະເມີດຕໍ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຄູອາຈານ (guru)—ຜູ້ນັ້ນເຂົາເອີ້ນວ່າ brahma-ghātaka.

Verse 29

देवद्विजगवां भूमिं प्रदत्तां हरते तु यः । प्रनष्टामपि कालेन तमाहुर्ब्रह्मघातकम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍຶດເອົາດິນທີ່ໄດ້ຖວາຍຢ່າງຖືກທຳນຽມແກ່ເທວະ, ແກ່ພຣາຫມັນ, ຫຼືແກ່ງົວ—ແມ່ນແຕ່ເວລາຜ່ານໄປເຮັດໃຫ້ການຖວາຍນັ້ນເຫັນຄືຫາຍ ຫຼືຖືກລືມ—ຜູ້ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ (brahmahatyā).

Verse 30

देवद्विजस्वहरणमन्यायेनार्जितं तु यत् । ब्रह्महत्यासमं ज्ञेयं पातकं नात्र संशयः

ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນວ່າ ການຍຶດເອົາຊັບສິນຂອງເທວະ ຫຼືຂອງດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໂດຍທາງອະທຳ ເປັນບາບເທົ່າກັບ brahmahatyā; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 31

अधीत्य यो द्विजो वेदं ब्रह्मज्ञानं शिवात्मकम् । यदि त्यजति यो मूढः सुरापानस्य तत्समम्

ຖ້າດວິຊະຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຮຽນວິເທດ—ຊຶ່ງແກ່ນແທ້ແມ່ນປັນຍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ແລະອົງສານແມ່ນພຣະສິວະ—ແຕ່ກັບລະທິ້ງມັນດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ການນັ້ນເທົ່າກັບບາບການດື່ມເຫຼົ້າ.

Verse 32

यत्किंचिद्धि व्रतं गृह्य नियमं यजनं तथा । संत्यागः पञ्चयज्ञानां सुरापानस्य तत्समम्

ບໍ່ວ່າຈະຮັບວຣະຕະໃດ, ຖືນິຍະມໃດ, ຫຼືປະກອບພິທີບູຊາ/ຍັດຍະໃດກໍຕາມ—ຖ້າລະທິ້ງປັນຈະຍັດຍະ (ຍັດຍະຫ້າປະຈຳວັນ) ການລະທິ້ງນັ້ນຖືກນັບເທົ່າກັບການດື່ມເຫຼົ້າເມົາ.

Verse 33

पितृमातृपरित्यागः कूटसाक्ष्यं द्विजानृतम् । आमिषं शिवभक्तानामभक्ष्यस्य च भक्षणम्

ການລະທິ້ງພໍ່ແມ່, ການເປັນພະຍານປອມ, ຄຳຕົວະຂອງພຣາຫມັນ, ການເອົາເນື້ອສັດຂອງຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ, ແລະການກິນຂອງຕ້ອງຫ້າມ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນການລ່ວງລະເມີດຫນັກ ທີ່ຂັດຂວາງເສັ້ນທາງແຫ່ງສິວະພັກຕິ ແລະຜູກມັດວິນຍານໃນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 34

वने निरपराधानां प्राणिनां चापघातनम् । द्विजार्थं प्रक्षिपेत्साधुर्न धर्मार्थं नियोजयेत्

ໃນປ່າ ຜູ້ດີງາມບໍ່ຄວນເຮັດຮ້າຍ ຫຼືຂ້າສັດທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ໂດຍອ້າງວ່າເພື່ອບຸນທາງທັມມະ. ແມ່ນແຕ່ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນ ກໍຄວນປະຕິເສດ ແລະບໍ່ຄວນນຳຄວາມຮຸນແຮງນັ້ນໄປເປັນທາງແຫ່ງທັມມະ.

Verse 35

गवां मार्गे वने ग्रामे यैश्चैवाग्निः प्रदीयते । इति पापानि घोराणि ब्रह्महत्यासमानि च

ຜູ້ໃດຈຸດໄຟ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນຈຸດໄຟ ໃນທາງທີ່ຝູງງົວເດີນ ບໍ່ວ່າໃນປ່າຫຼືໃນບ້ານ ຜູ້ນັ້ນກໍ່ກະທຳບາບອັນນ່າຢ້ານ ຖືກນັບເທົ່າກັບບາບຂ້າພຣາຫມະນ (ພຣະຫມະຫັດຍາ).

Verse 36

दीनसर्वस्वहरणं नरस्त्रीगजवाजिनाम् । गोभूरजतवस्त्राणामौषधीनां रसस्य च

ນີ້ແມ່ນການປົ່ນປີ້ຊິງເອົາຊັບສິນທັງໝົດຂອງຜູ້ທຸກຍາກແລະຜູ້ອ່ອນແອ—ທັງຊາຍຍິງ, ຊ້າງ ແລະ ມ້າ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງເປັນການຍຶດເອົາງົວ, ດິນ, ເງິນ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຢາ ແລະແມ່ນແຕ່ສານສຳຄັນຂອງມັນອີກດ້ວຍ.

Verse 37

चन्दनागरुकर्पूरकस्तूरीपट्टवाससाम् । विक्रयस्त्वविपत्तौ यः कृतो ज्ञानाद् द्विजातिभिः

ຖ້າໃນເວລາທີ່ບໍ່ມີຄວາມລຳບາກ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊາຕິ) ຮູ້ຢູ່ແລ້ວແຕ່ຍັງຄ້າຂາຍ ຈັນທະນາ, ອາກະຣຸ, ກາມຟໍ, ກະສຕູຣີ, ໄໝ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງດີໆ ການປະພຶດນັ້ນຖືກເຫັນວ່າບໍ່ຄວນ ເພາະຜູກມັດໃຫ້ຕິດໂລກຫນາແນ່ນ ບໍ່ນຳໄປສູ່ຄວາມບໍລິສຸດແລະການຫຼຸດພົ້ນອັນຫັນໜ້າຫາພຣະສິວະ.

Verse 38

हस्तन्यासापहरणं रुक्मस्तेयसमं स्मृतम् । कन्यानां वरयोग्यानामदानं सदृशे वरे

ການຍຶດເອົາດ້ວຍກຳລັງ ສິ່ງທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນຝາມືເປັນຂອງຖວາຍ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບການລັກຄຳ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການກັ້ນໄວ້ບໍ່ຍອມມອບສາວຜູ້ຄວນແຕ່ງງານ ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວທີ່ເໝາະສົມ ແລະເທົ່າທຽມ ກໍເປັນຄວາມຜິດຄ້າຍກັນ.

Verse 39

पुत्रमित्रकलत्रेषु गमनं भगिनीषु च । कुमारीसाहसं घोरमद्यपस्त्रीनिषेवणम्

ການລ່ວງລະເມີດທາງເພດ—ເຂົ້າໄປຫາເມຍຂອງລູກ ຫຼືເມຍຂອງມິດ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ອງສາວ/ເອື້ອຍຂອງຕົນ; ການລະເມີດພຣະຈັນທະກຸມາຣີ (ສາວພຣົມຈັນ); ນິໄສອັນນ່າຢ້ານຂອງການດື່ມເຫຼົ້າ ແລະຄົບຫາຍິງຕົກຕ່ຳ—ທັງໝົດນີ້ຖືກປະນາມວ່າເປັນບາບໜັກ ທີ່ເພີ່ມ pāśa (ພັນທະ) ແລະຂັດຂວາງຈິດວິນຍານຈາກການຫັນໄປຫາພຣະສິວະ.

Verse 40

सवर्णायाश्च गमनं गुरुभार्य्यासमं स्मृतम् । महापापानि चोक्तानि शृणु त्वमुपपातकम्

ການຮ່ວມສຳພັນກັບຍິງໃນວັນນະດຽວກັນ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບການເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາຂອງຄູ. ບາບໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍບາບຮອງ (upapātaka)។