Saṃjñā–Chāyā Upākhyāna: Sūrya-tejas, Substitution, and the Birth of Manu, Yama, and Yamunā

Verse 1

सूत उवाच । विवस्वान्कश्यपाज्जज्ञे दाक्षायण्यां महाऋषेः । तस्य भार्याऽभवत्संज्ञा त्वाष्ट्री देवी सुरेणुका

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຈາກມະຫາຣິສີ ກັດຍະປະ ໃນນາງດາກຊາຍະນີ ບຸດຣີຂອງດັກຊະ, ວິວັສວານ ໄດ້ບັງເກີດ. ພຣະຍາຂອງທ່ານແມ່ນ ສັມຍາ, ທິດາເທວີຂອງ ຕວັສຕຣິ, ຜູ້ມີນາມວ່າ ສຸເຣນຸກາ.

Verse 2

मुनेऽसहिष्णुना तेन तेजसा दुस्सहेन च । भर्तृरूपेण नातुष्यद्रूप यौवनशालिनी

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ນາງຜູ້ງາມສະຫງ່າ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍວັຍໜຸ່ມ ບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ເຕຊະອັນຮຸນແຮງ ແລະທົນບໍ່ໄດ້ນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ເມື່ອທ່ານປາກົດໃນຮູບຂອງສາມີ ນາງກໍບໍ່ພໍໃຈ.

Verse 3

आदित्यस्य हि तद्रूपमसहिष्णुस्तु तेजसः । दह्यमाना तदोद्वेगमकरोद्वरवर्णिनी

ເມື່ອບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາແຫ່ງເຕຊະຂອງພຣະອາທິດໃນຮູບນັ້ນ, ນາງຜູ້ຜິວພອນງາມ—ຖືກໄຟຮ້ອນເຜົາ—ຈຶ່ງເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນ ແລະຄວາມທຸກໃຈ.

Verse 4

ऋषेऽस्यां त्रीण्यपत्यानि जनयामास भास्करः । संज्ञायां तु मनुः पूर्वं श्राद्धदेवः प्रजापतिः

ໂອ ພຣະລິສີ! ໃນນາງນັ້ນ ພຣະເທວະສຸຣິຍະ (ພາສະກະຣະ) ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກສາມຄົນ. ແລະໃນ ສັມຊະຍາ ກ່ອນອື່ນໝົດ ມະນຸ—ສຣາດທະເທວະ ພຣະປຣະຊາປະຕິ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 5

यमश्च यमुना चैव यमलौ संबभूवतुः । एवं हि त्रीण्यपत्यानि तस्यां जातानि सूर्य्यतः

ຍະມະ ແລະ ຍະມຸນາ ໄດ້ເກີດເປັນຄູ່ແຝດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈາກນາງ (ສັມຊະຍາ) ລູກສາມຄົນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແທ້ ໂດຍພຣະສຸຣິຍະ.

Verse 6

संवर्तुलं तु तद्रूपं दृष्ट्वा संज्ञा विवस्वतः । असहंती ततश्छायामात्मनस्साऽ सृजच्छुभाम्

ເມື່ອເຫັນຮູບອັນແຜ່ພະລັງແລະເຜົາໄໝ້ຂອງ ວິວັສວານ ສັມຊະຍາ ທົນບໍ່ໄດ້; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງສ້າງຈາກຕົນເອງ ເປັນຮູບເງົາອັນເປັນມງຄົດ (ຈາຍາ).

Verse 7

मायामयी तु सा संज्ञामवोचद्भक्तितश्शुभे । किं करोमीह कार्य्यं ते कथयस्व शुचिस्मिते

ແລ້ວນາງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງມາຍານັ້ນ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມພັກດີວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດວຽກອັນໃດໃນນີ້ເພື່ອທ່ານ? ຂໍຈົ່ງກ່າວເຖີດ ໂອ ຜູ້ຍິ້ມອັນບໍລິສຸດ.”

Verse 8

संज्ञोवाच । अहं यास्यामि भद्रं ते ममैव भवनं पितुः । त्वयैतद्भवने सत्यं वस्तव्यं निर्विकारतः

ສັມຊະຍາ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປ—ຂໍໃຫ້ມງຄົດແກ່ເຈົ້າ—ໄປຍັງເຮືອນຂອງພໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ສັດຍາ, ຈົ່ງຢູ່ໃນເຮືອນນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ ຫຼືຫວັ່ນໄຫວ.”

Verse 9

इमौ मे बालकौ साधू कन्या चेयं सुमध्यमा । पालनीयाः सुखेनैव मम चेदिच्छसि प्रियम्

«ເດັກຊາຍສອງຄົນນີ້ແມ່ນລູກຂອງຂ້າ ດີງາມ ມີຄວາມປະພຶດດີ; ແລະນາງສາວນີ້ມີແອວອ່ອນງາມ. ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງທີ່ຂ້າຮັກ ຈົ່ງດູແລເຂົາເຈົ້າດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະໃຫ້ຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຸກ»។

Verse 10

छायोवाच । आकेशग्रहणाद्देवि सहिष्येऽहं सुदुष्कृतम् । नाख्यास्यामि मतं तुभ्यं गच्छ देवि यथासुखम्

ຊາຍາກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຈັບຂ້າດ້ວຍຜົມ, ຂ້າຈະອົດທົນຕໍ່ການກະທຳຜິດອັນໜັກນີ້. ຂ້າຈະບໍ່ເຜີຍຄວາມຄິດຂອງຂ້າໃຫ້ເຈົ້າ. ໄປເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຕາມທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ»។

Verse 11

सूत उवाच । इत्युक्ता साऽगमद्देवी व्रीडिता सन्निधौ पितुः । पित्रा निर्भर्त्सिता तत्र नियुक्ता सा पुनः पुनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖືກກ່າວແບບນັ້ນ ເທວີນາງນັ້ນກໍໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ເຂົ້າໄປຫາພໍ່ຂອງນາງ. ທີ່ນັ້ນ ນາງຖືກພໍ່ຕຳນິ ແລະຖືກກົດດັນໃຫ້ເຮັດທາງເກົ່ານັ້ນຊ້ຳໆ»។

Verse 12

अगच्छद्वडवा भूत्वाऽऽच्छाद्यरूपं ततस्त्वकम् । कुरुंस्तदोत्तरान्प्राप्य नृणां मध्ये चचार ह

ຕໍ່ມາ ນາງອອກໄປ ໂດຍແປງກາຍເປັນແມ່ມ້າ ແລະປົກປິດຮູບອັນແທ້ດ້ວຍເຄື່ອງຄຸ້ມ. ເມື່ອໄປຮອດແດນກຸຣຸ ແລະເຂດເໜືອ ນາງກໍເດີນຢູ່ທ່າມກາງມະນຸດ.

Verse 13

संज्ञां तां तु रविर्मत्वा छायायां सुसुतं तदा । जनयामास सावर्णिं मनुं वै सविता किल

ແຕ່ພຣະສູຣະຍະ ເຂົ້າໃຈວ່ານາງແມ່ນສັມຍາ; ແລະໃນຊາຍານັ້ນ ພຣະອາທິດໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ປະເສີດ—ແທ້ຈິງ ສະວິຕຣິ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດມະນຸ ຊື່ສາວັຣນິ.

Verse 14

संज्ञाऽनु प्रार्थिता छाया सा स्वपुत्रेऽपि नित्यशः । चकाराभ्यधिकं स्नेहं न तथा पूर्वजे सुते

ດ້ວຍການວິນວອນຊັກຊວນຂອງ ສັນຍາ ນາງຈາຍາ ຈຶ່ງສະແດງຄວາມຮັກຢ່າງເກີນກວ່າເກົ່າ ຕໍ່ລູກຊາຍຂອງນາງເອງທຸກໆມື້ ແຕ່ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນຕໍ່ລູກຊາຍຜູ້ເກີດກ່ອນ।

Verse 15

अनुजश्चाक्षमस्तत्तु यमस्तं नैव चक्षमे । स सरोषस्तु बाल्याच्च भाविनोऽर्थस्य गौरवात्

ແຕ່ນ້ອງຊາຍຜູ້ນ້ອຍ ຍະມະ ບໍ່ອາດອົດທົນສິ່ງນັ້ນໄດ້; ລາວບໍ່ຍອມຮັບເລີຍ. ເນື່ອງຈາກຍັງເປັນເດັກ ແລະໃຫ້ນ້ຳໜັກຫຼາຍຕໍ່ຜົນທີ່ລາວເຊື່ອວ່າຈະຕາມມາ ຈຶ່ງເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນເຕັມໃຈ।

Verse 16

छायां संतर्जयामास यदा वैवस्वतो यमः । तं शशाप ततः क्रोधाच्छाया तु कलुषीकृता

ເມື່ອ ວາຍວັສວະຕະ ຍະມະ ຂູ່ຂົນາງຈາຍາ ນາງ—ຜູ້ຈິດໃຈຖືກຄວາມວຸ່ນວາຍເຮັດໃຫ້ໝອງມົວ—ກໍໄດ້ສາບແຊ່ງລາວດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 17

चरणः पततामेष तवेति भृशरोषितः । यमस्ततः पितुस्सर्वं प्रांजलिः प्रत्यवेदयत्

ຍະມະໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຕີນນີ້ຕົກລົງໃສ່ເຈົ້າ!» ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວພະນົມມື ແລະລາຍງານເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ບິດາຂອງລາວຮູ້।

Verse 18

भृशं शाप भयोद्विग्नस्संज्ञावाक्यैर्विचेष्टितः । मात्रा स्नेहेन सर्वेषु वर्तितव्यं सुतेषु वै

ເພາະຢ້ານຄຳສາບແຊ່ງຢ່າງແຮງ ລາວຈຶ່ງຫວາດຫວັນ ແລະພະຍາຍາມຈັດການດ້ວຍຄຳເວົ້າແບບອ້ອມໆ ແລະຄຳບອກໃບ້. ແທ້ຈິງແລ້ວ ແມ່ຄວນປະພຶດດ້ວຍຄວາມຮັກເມດຕາຕໍ່ລູກທຸກຄົນໃຫ້ເທົ່າກັນ.

Verse 19

स्नेहमस्मास्वपाकृत्य कनीयांसं बिभर्ति सा । तस्मान्मयोद्यतः पादस्तद्भवान् क्षंतुमर्हति

ນາງໄດ້ວາງຄວາມຮັກຕໍ່ພວກເຮົາໄວ້ຂ້າງຫຼັງ ແລະອຸ້ມຊູຜູ້ນ້ອຍກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ຕີນຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນດ້ວຍໂທສະ—ຂໍທ່ານໄດ້ໂປດອະໄພຄວາມຜິດນີ້ເຖີດ.

Verse 20

शप्तोहमस्मि देवेश जनन्या तपतांवर । तव प्रसादाच्चरणो न पतेन्मम गोपते

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດານັກຕະປະ, ຂ້ອຍຖືກແມ່ສາບແຊ່ງແລ້ວ. ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະອົງຈອມ, ຂໍໃຫ້ຕີນຂອງຂ້ອຍຢ່າລື່ນ ແລະຢ່າໃຫ້ຂ້ອຍຕົກຈາກເສັ້ນທາງ.

Verse 21

सवितोवाच । असंशयं पुत्र महद्भविष्यत्यत्र कारणम् । येन त्वामाविशत्क्रोधो धर्मज्ञं सत्यवादिनम्

ສະວິຕາ ກ່າວວ່າ: «ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ລູກເອີຍ, ໃນເລື່ອງນີ້ມີເຫດປັດໃຈອັນໃຫຍ່. ເປັນຫຍັງຄວາມໂກດຈຶ່ງເຂົ້າມາໃນເຈົ້າ—ຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະ ກ່າວຄວາມຈິງ?»

Verse 22

न शक्यते तन्मिथ्या वै कर्त्तुं मातृवचस्तव । कृमयो मांसमादाय गमिष्यंति महीतले

«ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ຄໍາຂອງແມ່ເຈົ້າເປັນຄໍາມົວໄດ້. ແມງໜອນຈະກິນເນື້ອ ແລະ ຄືບຄານໄປທົ່ວພື້ນດິນ»।

Verse 23

तद्वाक्यं भविता सत्यं त्वं च त्रातौ भविष्यसि । कुरु तात न संदेहं मनश्चाश्वास्य स्वं प्रभो

«ຄໍານັ້ນຈະເປັນຄວາມຈິງແນ່ນອນ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຊ່ວຍຊີວິດ. ຈົ່ງເຮັດເຖີດ ລູກເອີຍ, ຢ່າສົງໄສ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງປອບໃຈ ແລະ ເຮັດໃຫ້ໃຈຕົນໝັ້ນຄົງກ່ອນ»។

Verse 24

सूत उवाच । इत्युक्त्वा तनयं सूर्यो यमसंज्ञं मुनीश्वर । आदित्यश्चाब्रवीत्तान्त्तु छायां क्रोधसमन्वितः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ບຸດຂອງຕົນ ຊື່ ຍະມະ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອາທິດ (ອາດິຕະຍະ) ຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບ ຊາຍາ ດ້ວຍຄວາມໂກດເກຣີຍວເຕັມໃຈ.

Verse 25

सूर्य उवाच । हे प्रिये कुमते चंडि किं त्वयाऽऽचरितं किल । किं तु मेऽभ्यधिकः स्नेह एतदाख्यातुमर्हसि

ສູຣະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮັກ, ໂອ ຈັນດີຜູ້ມີໃຈຫຼົງ, ເຈົ້າໄດ້ກະທໍາຫຍັງແທ້? ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກຂອງເຮົາຕໍ່ເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່, ເຈົ້າຄວນເປີດເຜີຍເລື່ອງນີ້ໃຫ້ເຮົາຮູ້.”

Verse 26

सूत उवाच । सा रवेर्वचनं श्रुत्वा यथा तथ्यं न्यवेदयत् । निर्दग्धा कामरविणा सांत्वयामास वै तदा

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງຄໍາຂອງ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ນາງກໍໄດ້ບອກເລື່ອງນັ້ນຕາມຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍ “ພຣະອາທິດແຫ່ງກາມະ” ຄືຄວາມປາຖະໜາ ນາງຈຶ່ງພະຍາຍາມປອບໂຍນແລະບັນເທົາໃນເວລານັ້ນ.

Verse 27

छायोवाच । तवातितेजसा दग्धा इदं रूपं न शोभते । असहंती च तत्संज्ञा वने वसति शाद्वले

ຈາຍາເວົ້າວ່າ: «ດ້ວຍຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍລັດສະຫມີອັນແຮງກ້າຂອງທ່ານ ຮູບນີ້ບໍ່ງາມສະຫງ່າອີກແລ້ວ. ນາງທົນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສະພາບນັ້ນ ແລະນາງ—ຜູ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ນັ້ນ—ອາໄສຢູ່ໃນປ່າ ຢູ່ເທິງພື້ນຫຍ້າ»

Verse 28

श्लाघ्या योगबलोपेता योगमासाद्य गोपते । अनुकूलस्तु देवेश संदिश्यात्ममयं मतम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ (ໂກປະຕິ), ນາງຜູ້ນ່າສັນລະເສີນ ແລະມີພະລັງໂຍຄະ ໄດ້ບັນລຸການດຳລົງໃນໂຍຄະ (ສະມາທິ) ແລ້ວ ນາງໄດ້ຖວາຍຄໍາສອນອັນມີຮາກຖານໃນອາດຕະມັນ ແກ່ ເທເວຊະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ຜູ້ມີໃຈເມດຕາອະນຸໂກນ.

Verse 29

रूपं निवर्तयाम्यद्य तव कांतं करोम्यहम् । सूत उवाच । तच्छ्रुत्वाऽपगतः क्रोधो मार्तण्डस्य विवस्वतः

«ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫົວງຫ້າມຮູບຮ່າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ມັນນ່າພໍໃຈສຳລັບເຈົ້າ»। ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຄວາມໂກດຂອງມາຣຕັນຑະ ວິວັສວານ (ພຣະອາທິດ) ກໍສົງບົບລົງ.

Verse 30

भ्रमिमारोप्य तत्तेजः शातयामास वै मुनिः । ततो विभ्राजितं रूप तेजसा संवृतेन च

ໂດຍການວາງລັດສະໝີນັ້ນລົງເທິງກົງຈັກທີ່ໝູນຢູ່, ລຶສີກໍໄດ້ຕັດມັນອອກ. ຈາກນັ້ນ ຮູບຮ່າງທີ່ຮຸ່ງເຮືອງກໍປາກົດຂຶ້ນ ແຕ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍແສງສະຫວ່າງຂອງມັນເອງ.

Verse 31

कृतं कांततरं रूपं त्वष्ट्रा तच्छुशुभे तदा । ततोभियोगमास्थाय स्वां भार्य्यां हि ददर्श ह

ຈາກນັ້ນ ພຣະຕວັສຕຣາໄດ້ສ້າງຮູບຮ່າງທີ່ງົດງາມກວ່າເກົ່າ ແລະ ມັນກໍຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ, ພຣະອົງກໍបានທອດພຣະເນດເບິ່ງມະເຫສີຂອງຕົນ.

Verse 32

अधृष्यां सर्वभूतानां तेजसा नियमेन च । सोऽश्वरूपं समास्थाय गत्वा तां मैथुनेच्छया

ບໍ່ມີສິ່ງມີຊີວິດໃດສາມາດທຳຮ້າຍໄດ້ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງລັດສະໝີ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈອັນແນ່ວແນ່, ພຣະອົງໄດ້ແປງກາຍເປັນມ້າ ແລະ ໄປຫານາງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະຮ່ວມພິສົມວາດ.

Verse 33

मैथुनाय विचेष्टंतीं परपुंसोभिशंकया । मुखतो नासिकायां तु शुक्रं तत् व्यदधान्मुने

ໂອ້ລຶສີ, ດ້ວຍຄວາມຢ້ານວ່າຊາຍຄົນອື່ນອາດຈະເຂົ້មកຫານາງ ໃນຂະນະທີ່ນາງກຳລັງເຄື່ອນໄຫວເພື່ອຮ່ວມຮັກ, ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ປ່ອຍນ້ຳອະສຸຈິຈາກປາກເຂົ້າໄປໃນຮູດັງ.

Verse 34

देवौ ततः प्रजायेतामश्विनौ भिषजां वरौ । नासत्यौ तौ च दस्रौ च स्मृतौ द्वावश्विनावपि

ຕໍ່ມາ ອັສວິນສອງອົງ ເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມໍຮັກສາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ທັງສອງນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ ນາສັດຕະຍະ (Nāsatya) ແລະ ດັສຣະ (Dasra) — ແມ່ນຄູ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັສວິນສອງອົງ.

Verse 35

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां मन्वन्तरकीर्तने वैवस्वतवर्णनं नाम पचत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີ-ຊິວະມະຫາປຸຣານະ—ໃນປື້ມທີ່ຫ້າ ອຸມາສັມຫິຕາ, ໃນພາກທີ່ກ່າວເຖິງມັນວັນຕະຣະ—ບົດທີ່ 35 ຊື່ວ່າ ‘ການພັນລະນາເຖິງ ໄວວັສວະຕະ (Manvantara)’ ຈົບລົງແລ້ວ.

Verse 36

पत्या तेन गृहं प्रायात्स्वं सती मुदितानना । मुमुदातेऽथ तौ प्रीत्या दंपतो पूर्वतोधिकम्

ສະຕີ ພ້ອມກັບສາມີ ໄດ້ກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ໂດຍໃບໜ້າສົດໃສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ຕໍ່ມາ ຄູ່ທິບນັ້ນ ໄດ້ຊື່ນບານຮ່ວມກັນດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິ ຍິ່ງກວ່າເກົ່າ.

Verse 37

यमस्तु कर्मणा तेन भृशं पीडितमानसः । धर्मेण रंजयामास धर्मराज इमा प्रजाः

ແຕ່ພຣະຍະມະ ມີໃຈຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກດ້ວຍກຳນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍນີ້ຍິນດີດ້ວຍທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະທຳມະຣາຊາ (ຈອມແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ) ໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຕາມຫຼັກທຳມະ.

Verse 38

लेभे स कर्मणा तेन धर्मराजो महाद्युतिः । पितॄणामाधिपत्यं च लोकपालत्वमेव च

ດ້ວຍກຳກະທຳນັ້ນເອງ ທຳມະຣາຊາຜູ້ສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນຈອມເຫນືອພິຕຣະ (ແດນບັນພະບຸລຸດ) ແລະຍັງໄດ້ສະຖານະເປັນ ໂລກະປາລະ—ຜູ້ພິທັກໂລກ—ອີກດ້ວຍ.

Verse 39

मनुः प्रजापतिस्त्वासीत्सावर्णिस्स तपोधनः । भाव्यः स कर्मणा तेन मनोस्सावर्णिकेंतरे

ສາວັນນິ ແທ້ຈິງແມ່ນ ມະນຸ ຜູ້ເປັນປຣະຈາປະຕິ ແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ. ໂດຍບຸນກຳນັ້ນເອງ ທ່ານຈະເປັນ ມະນຸ ອີກຄັ້ງ ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງສາວັນນິ ຕໍ່ຈາກ ໄວວັສວະຕະມະນຸ.

Verse 40

मेरुपृष्ठे तपो घोरमद्यापि चरते प्रभुः । यवीयसी तयोर्या तु यमी कन्या यशस्विनी

ຈົນຮອດມື້ນີ້ ພຣະເຈົ້າຍັງຄົງປະພຶດຕະປະອັນຮຸນແຮງ ຢູ່ເທິງຫຼັງພູເມຣຸ. ບຸດສາວຄົນນ້ອຍຂອງຄູ່ນັ້ນ ແມ່ນນາງພຣະຍິມີ ກຸມາຣີຜູ້ມີກຽດສັກສີ.

Verse 41

अभवत्सा सरिच्छ्रेष्ठा यमुना लोकपा वनी । मनुरित्युच्यते लोके सावर्णिरिति चोच्यते

ແລ້ວມາ ຍະມຸນາ ກໍເກີດເປັນແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງໂລກ ແລະເປັນເທວີແຫ່ງປ່າວັນ. ໃນໂລກ ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ “ມະນຸ” ແລະຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ “ສາວັນນິ” ອີກດ້ວຍ.

Verse 42

य इदं जन्म देवानां शृणुयाद्धारयेत्तु वा । आपदं प्राप्य मुच्येत प्राप्नुयात्सुमहद्यशः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຟັງເລື່ອງກຳເນີດຂອງເທວະດານີ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຈື່ຈຳໄວ້ໃນໃຈ ເມື່ອພົບຄວາມທຸກຍາກອັນຕະລາຍ ຈະພົ້ນຈາກໄພນັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບກຽດສັກສີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.