Diter Vratabhaṅga and Indra’s Intervention (Diti–Kaśyapa Narrative)

Verse 1

सूत उवाच । एष मन्वन्तरे तात सर्गस्स्वारोचिषे स्मृतः । वैवस्वते तु महति वारुणे वितते क्रतौ

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ການສ້າງນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ເປັນຂອງມັນວັນຕະຣະ ສະວາໂຣຈິສະ. ແຕ່ໃນມັນວັນຕະຣະ ໄວວັສວະຕະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນຍັດຍາວາຣຸນະ ທີ່ແຜ່ກວ້າງ (ເລື່ອງຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ)».

Verse 2

जुह्वानस्य ब्रह्मणो वै प्रजासर्ग इहोच्यते । पूर्वं यानथ ब्रह्मर्षीनुत्पन्नान्सप्त मानसान्

ໃນນີ້ ໄດ້ພັນລະນາການເກີດຂຶ້ນຂອງປະຊາຈາກ ພຣະພຣະຫມາ ຈອມແຫ່ງການສ້າງ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກຳລັງຖວາຍຮົມະ. ກ່ອນອື່ນ ບຣະຫມະຣິສີ 7 ອົງ—ມຸນີເກີດຈາກໃຈ—ປາກົດຈາກພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ.

Verse 3

पुत्रान्वै कल्पयामास स्वयमेव पितामहः । तेषां विरोधो देवानां दानवानां महानृषे

ພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ສ້າງບຸດທັງຫຼາຍດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ຈາກພວກເຂົານັ້ນ ເກີດຄວາມອາຄາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ດານະວະ, ໂອ ມະຫາລຶສີ.

Verse 4

दिति विनष्टपुत्रा तु कश्यपं समुपस्थिता । स कश्यपः प्रसन्नात्मा सम्गयगाराधितस्तया

ດິຕິ ຜູ້ສູນເສຍບຸດທັງຫມົດ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາກັດຊະປະ. ກັດຊະປະນັ້ນ ຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະພໍໃຈ ເນື່ອງຈາກນາງໄດ້ອ້ອນວອນຢ່າງສົມຄວນ ແລະບໍລິການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 5

वरेणच्छंदयामास सा च वव्रे वरं तदा । पुत्रमिन्द्रवधार्थाय समर्थममितौजसम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະພອນ ນາງກໍເລືອກຂໍພອນໃນທັນທີ: ຂໍໃຫ້ມີບຸດຜູ້ມີຣັດສະໝີແລະພະລັງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ຜູ້ສາມາດປະຫານອິນທຣະໄດ້ ເພື່ອໃຫ້ອິນທຣະຖືກນຳໄປສູ່ຊະຕາກຳຂອງຕົນ.

Verse 6

स तस्यै च वरं प्रादात्प्रार्थितं सुमहातपाः । ब्रह्मचर्य्यादिनियमं प्राह चैव शतं समाः

ມະຫາຕະປະສີນັ້ນ ໄດ້ປະທານພອນຕາມທີ່ນາງຂໍ. ແລະຍັງກຳຊັບໃຫ້ນາງຮັກສາວິໄນທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກພຣະຫມະຈັນຍະ (ພຣະຫມະຈັນຍະວິໄນ) ເປັນເວລາຮ້ອຍປີ.

Verse 7

धारयामास गर्भं तु शुचिस्सा वरवर्णिनी । ब्रह्मचर्य्यादिनियमं दितिर्दध्रे तथैव वै

ນາງຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ໄດ້ຮັບຄັນ ແລະ ອຸ້ມຊູລູກໃນຄັນ; ດິຕີກໍໄດ້ຖືວິນັຍອັນສັກສິດ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ພຣະຫມະຈະຣິຍາ (ຄວາມສຳລວມບໍລິສຸດ) ຕາມພິທີທຳ.

Verse 8

ततस्त्वाधाय सोऽदित्यां गर्भं तं शंसितव्रतः । जगाम कश्यपस्तप्तुं तपस्संहृष्टमानसः

ຈາກນັ້ນ ພຣະກັດສະຍະປະ ຜູ້ມີຄວາມຕັ້ງໃຈອັນແນ່ວແນ່ໃນພອນຂອງຕົນ, ເມື່ອໄດ້ວາງຄັບພະນັ້ນໄວ້ໃນນາງອະທິຕິແລ້ວ, ກໍໄດ້ອອກໄປບຳເພັນຕະບະ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເບີກບານ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການເຮັດຕະບະ.

Verse 9

तस्याश्चैवांतरं प्रेप्सुस्सोऽभवत्पाकशासनः । ऊनवर्षे शते चास्या ददर्शान्तरमेव सः

ດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາທີ່ຈະຫາຂໍ້ຜິດພາດໃນຕົວນາງ, ພຣະປາກະສາສະນະ (ພຣະອິນ) ຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເຮັດແນວນັ້ນ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າເວລາຈະຜ່ານໄປເກືອບຮ້ອຍປີແລ້ວ, ພຣະອົງກໍບໍ່ເຫັນຫຍັງໃນຕົວນາງ ນອກຈາກຄວາມບໍລິສຸດທີ່ບໍ່ມີບ່ອນຕິ.

Verse 10

अकृत्वा पादयोः शौचं दितिरर्वाक्शिरास्तदा । निद्रामाहारयामास भाविनोऽर्थस्य गौरवात्

ໂດຍທີ່ບໍ່ໄດ້ລ້າງຕີນກ່ອນ, ນາງທິຕິ ກໍបានນອນລົງໂດຍປິ່ນຫົວໄປທາງທີ່ຜິດ ແລະໄດ້ຫຼັບໄປ, ເພາະຄວາມໜັກໜ່ວງຂອງເລື່ອງລາວທີ່ກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນ ໄດ້ກົດທັບຈິດໃຈຂອງນາງຢ່າງໜັກ.

Verse 11

एतस्मिन्नन्तरे शक्रस्तस्याः कुक्षिं प्रविश्य सः । वज्रपाणिस्तु तं गर्भं सप्तधा हि न्यकृन्तत

ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ, ພຣະສັກກະ (ພຣະອິນ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຂອງນາງ; ແລະ ພຣະວັດຊະຣະປານີ, ຜູ້ຖືວັດຊະຣະ, ກໍໄດ້ຕັດຄັບພະນັ້ນອອກເປັນເຈັດສ່ວນ.

Verse 12

स पाट्यमानो गर्भोऽथ वज्रेण प्ररुरोद ह । रुदन्तं सप्तधैकैकं मारोदीरिति तान्पुनः । चकर्त वज्रपाणिस्तान्नेव मम्रुस्तथापि ते

ເມື່ອຕົວອ່ອນນັ້ນຖືກຟາດດ້ວຍວັດຊຣະ ມັນຮ້ອງໄຫ້ດັງກ້ອງ. ເມື່ອຮ້ອງໄຫ້ ມັນແຕກອອກ—ແຕ່ລະສ່ວນເປັນເຈັດ. ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະ ຜູ້ຖືວັດຊຣະ ຕັດຊ້ຳອີກ ແລະກ່າວວ່າ «ຢ່າຮ້ອງ» ພວກນັ້ນກໍບໍ່ຕາຍ.

Verse 13

ते तमूचुः पात्यमानास्सर्वे प्रांजलयो मुने । नो जिघांससि किं शक्र भ्रातरो मरुतस्तव

ໂອ ມຸນີ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຖືກຟັນຟາດລົງ ທຸກຄົນພ້ອມກັນປະນົມມື ແລ້ວກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: “ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ເຈົ້າຈະຂ້າພວກເຮົາເພາະຫຍັງ? ພວກເຮົາແມ່ນພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າ—ພວກມະຣຸດ.”

Verse 14

इंद्रेण स्वीकृतास्ते हि भ्रातृत्वे सर्व एव च । तत्यजुर्द्दैत्यभावं ते विप्रर्षे शंकरेच्छया

ໂອ ພຣະຣິສີພຣາຫມັນ, ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກອິນທຣະໃຫ້ເປັນພີ່ນ້ອງ. ແລະໂດຍພຣະປະສົງຂອງ ສັງກະຣະ, ພວກເຂົາໄດ້ລະທິ້ງນິໄສອະສຸຣະຂອງຕົນ.

Verse 15

मरुतो नाम ते देवा बभूवुस्तु महाबलाः । खगा एकोनपंचाशत्सहाया वज्रपाणिनः

ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມີນາມວ່າ “ມະຣຸດ” ແລະມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເປັນຜູ້ມີປີກ ພວກເຂົາເປັນສະຫາຍ 49 ອົງຂອງ ວັຊຣະປານິ (ອິນທຣະ) ຜູ້ຖືສາຍຟ້າ.

Verse 16

तेषामेव प्रवृद्धानां हरिः प्रादात्प्रजापतिः । क्रमशस्तानि राज्यानि पृथुपूर्वं शृणुष्व तत्

ເມື່ອພວກເຂົາ (ຜູ້ສືບສາຍ) ເຕີບໃຫຍ່ແລະຮຸ່ງເຮືອງ, ຮະຣິ—ພຣະເຈົ້າແລະ ປຣະຊາປະຕິ—ໄດ້ປະທານອານາຈັກຂອງແຕ່ລະອົງໃຫ້ຕາມລຳດັບ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຖິງດິນແດນເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ປຣຶຖຸ.

Verse 17

अरिष्टपुरुषो वीरः कृष्णो जिष्णुः प्रजापतिः । पर्जन्यस्तु धनाध्यक्षस्तस्य सर्वमिदं जगत्

ພຣະອົງຄືບຸກຄົນທີ່ບໍ່ມີໃຜເອົາຊະນະໄດ້, ເປັນວີລະບຸລຸດ, ຜູ້ມີຜິວພັນສີດຳ, ຜູ້ມີໄຊຊະນະ, ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສັດ. ພຣະອົງຄືພຣະປັດຊັນຍະ, ຜູ້ປະທານຝົນ, ແລະຜູ້ເບິ່ງແຍງຊັບສົມບັດ—ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງ.

Verse 18

भूतसर्गमिमं सम्यगवोचं ते महामुने । विभागं शृणु राज्यानां क्रमशस्तं ब्रुवेऽधुना

ໂອ ມະຫາມຸນິ, ຂ້າໄດ້ກ່າວອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວເຖິງການສ້າງສັດທັງປວງນີ້. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງການແບ່ງສ່ວນແຫ່ງອານາຈັກແລະດິນແດນ ຕາມລຳດັບ ທີ່ຂ້າຈະກ່າວທີລະຂັ້ນ.

Verse 19

अभिषिच्याधिराज्ये तु पृथुं वैन्यं पितामहः । ततः क्रमेण राज्यानि व्यादेष्टुमुपचक्रमे

ເມື່ອໄດ້ປະພິທີອະພິເສກ ສະຖາປະນາ ພຣຶຖຸ ວາຍນະ ບຸດຂອງ ເວນະ ໃຫ້ເປັນອະທິຣາຊ, ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງເລີ່ມຈັດສັນອານາຈັກແລະການປົກຄອງ ຕາມລຳດັບ.

Verse 20

द्विजानां वीरुधां चैव नक्षत्रग्रहयोस्तथा । यज्ञानां तपसां चैव सोमं राज्येऽभ्यषेचयत्

ພຣະອົງໄດ້ອະພິເສກ “ໂສມະ” ໃຫ້ເປັນກະສັດ—ເຫນືອຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເຫນືອພືດແລະສະຫມຸນໄພ, ເຫນືອດາວນັກສັດແລະດາວເຄາະ, ແລະເຫນືອພິທີຍັດຍະກັບຕະປະສະຍາດ້ວຍ।

Verse 21

अपां तु वरुणं राज्ये राज्ञां वैश्रवणं प्रभुम् । आदित्यानां तथा विष्णुं वसूनामथ पावकम्

ເຫນືອນ້ຳທັງປວງ ວະຣຸນະເປັນຜູ້ຄອງ; ໃນບັນດາກະສັດ ໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣະ) ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ໃນອາທິຕະຍະ ວິສນຸ; ແລະໃນວະສຸ ພາວະກະ (ອັກນິ) ເປັນຜູ້ເດັ່ນ।

Verse 22

प्रजापतीनां दक्षं तु मरुतामथ वासवम् । दैत्यानां दानवानां च प्रह्लादममितौजसम्

ໃນບັນດາປຣະຊາປະຕິ ພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງ ທັກສະ; ໃນບັນດາມະຣຸດ ຕັ້ງ ວາສະວະ (ອິນທຣະ). ແລະໃນບັນດາໄດຕະຍະ ແລະດານະວະ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ປຣະຫລາດ ຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້।

Verse 23

वैवस्वतं पितॄणां च यमं राज्येऽभ्यषेचयत् । मातॄणां च व्रतानां च मन्त्राणां च तथा गवाम्

ພຣະອົງໄດ້ອະພິເສກ ວາຍວັສວະຕະ ຍະມະ ໃຫ້ເປັນຜູ້ຄອງອໍານາດເຫນືອປິຕຣຶ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ແລະດັ່ງນັ້ນກໍກໍານົດຜູ້ປົກຄອງເຫນືອມາຕຣຶ, ເຫນືອວຣະຕະແລະພິທີປະພຶດ, ເຫນືອມັນຕຣະ ແລະເຫນືອຝູງງົວດ້ວຍ.

Verse 24

यक्षाणां राक्षसानां च पार्थिवानां तथैव च । सर्वभूतपिशाचानां गिरिशं शूलपाणिनम्

ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຍັກສະ ແລະຣາກສະສະ ແລະຍັງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງກະສັດໃນແຜ່ນດິນ; ທັງເຫນືອສັດທັງປວງ ແລະປິສາຈາດ້ວຍ—ພຣະອົງຄື ກິຣີສະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູ, ຜູ້ຖືຕຣິສູນໃນພຣະຫັດ.

Verse 25

शैलानां हिमवन्तं च नदीनामथ सागरम् । मृगाणामथ शार्दूलं गोवृषं तु गवामपि

ໃນຫມູ່ພູທັງຫມົດ ພຣະອົງກໍານົດໃຫ້ ຫິມະວັນ ເປັນຜູ້ເລີດ; ໃນຫມູ່ແມ່ນ້ໍາ ທະເລເປັນອ່າງຮັບສຸດທ້າຍ. ໃນຫມູ່ສັດປ່າ ເສືອເປັນຈອມ; ແລະໃນຫມູ່ງົວ ງົວຜູ້ (ວຣຶສະພະ) ເປັນຜູ້ເດັ່ນສຸດ.

Verse 26

वनस्पतीनां वृक्षाणां वटं राज्येऽभ्यषेचयत् । इति दत्तं प्रजेशेन राज्यं सर्वत्र वै क्रमात्

ໃນຫມູ່ພືດແລະຕົ້ນໄມ້ ພຣະປຣະຊາປະຕິໄດ້ອະພິເສກຕົ້ນວະຕະ (ໄທບັນຍັນ) ໃຫ້ເປັນກະສັດ. ດັ່ງນັ້ນ ອໍານາດການປົກຄອງຈຶ່ງຖືກປະທານໂດຍຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງໃນທຸກແຫ່ງຕາມລໍາດັບ—ແຕ່ລະຜູ້ໄດ້ຮັບແດນຂອງຕົນ.

Verse 27

पूर्वस्यां दिशि पुत्रं तु वैराजस्य प्रजापतेः । स्थापयामास सर्वात्मा राज्ये विश्वपतिर्विभुः

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ—ວິນຍານແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຈອມອະທິປະໄຕແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ສະຖາປະນາບຸດຂອງພຣະປຣະຊາປະຕິ ວາຍຣາຈະ ໃຫ້ຄອງລາດເພື່ອປົກຄອງທິດນັ້ນ.

Verse 28

तथैव मुनिशार्दूल कर्दमस्य प्रजापतेः । दक्षिणस्यां तथा पुत्रं सुधन्वानमचीक्लृपत्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ໃນທຳນອງດຽວກັນ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ກັຣດະມະ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດນາມ ສຸທັນວານ ຜ່ານທາງ ທັກສິນາ।

Verse 29

पश्चिमायां दिशि तथा रजसः पुत्रमच्युतम् । केतुमन्तं महात्मानं राजानं व्यादिशत्प्रभुः

ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ເກຕຸມານ ມະຫາອາດມາ ເປັນພຣະຣາຊາ; ທ່ານແມ່ນບຸດຂອງ ຣະຈັສ ຜູ້ມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ (ອັຈຸຕະ).

Verse 30

तथा हिरण्यरोमाणं पर्जन्यस्य प्रजापतेः । उदीच्यां दिशि राजानं दुर्धर्षं सोऽभ्यषेचयत्

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ພຣະອົງໄດ້ປະພິທີອະພິເສກ ໃຫ້ ຫິຣັນຍະໂຣມາ ບຸດຂອງ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ປັຣຈັນຍະ ເປັນພຣະຣາຊາຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ ໃນທິດເໜືອ।

Verse 31

तस्य विस्तारमाख्यातं पृथोर्वेन्यस्य शौनक । महर्ध्ये तदधिष्ठानं पुराणे परिकीर्तितम्

ໂອ ຊອນະກະ, ການຂະຫຍາຍລາຍລະອຽດຂອງເລື່ອງນັ້ນ ໄດ້ຖືກເລົ່າໄວ້ໃນ ປຸຣານະ ພ້ອມກັບ ພຣິຖຸ ບຸດຂອງ ເວນະ; ແລະສະຖານທີ່ອັນສັກສິດ (ອະທິດຖານ) ອັນປະເສີດ ແລະນ່າເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ ກໍໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 33

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां सर्गवर्णनं नाम त्रयस्त्रिंशत्तमोध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີວະມະຫາປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ ໃນປຶ້ມທີ 5 «ອຸມາສັມຫິຕາ» ບົດທີ 33 ຊື່ «ການພັນລະນາການສ້າງ» ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।