Vāyu-jaya (Prāṇa-vijaya) and Yogic Mastery over Time — वायुजय (प्राणविजय) तथा कालजय

Verse 1

देव्युवाच । वायोस्तु पदमाप्नोति योगाकाशसमुद्भवम् । तन्मे सर्वं समाचक्ष्व प्रसन्नस्त्वं यदि प्रभो

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງ (ປະພົວ)! ສະພາບທີ່ໄດ້ຮັບດ້ວຍວາຍຸ ອັນເກີດຈາກ ໂຢກາກາສ (yogākāśa) ນັ້ນ ມີການກ່າວເຖິງ. ຖ້າພຣະອົງເມດຕາ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍທັງໝົດໃຫ້ຂ້າພະອົງຟັງໂດຍຄົບຖ້ວນ»

Verse 2

शंकर उवाच । पुरा मे सर्वमाख्यातं योगिनां हितकाम्यया । कालं जिगाय यस्सम्यग्वायोर्लिंगं यथा भवेत्

ພຣະສັງກະຣະກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງໄວ້ແລ້ວ—ວ່າຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະຢ່າງແທ້ຈິງ ຊະນະການເວລາ (ກາລະ) ໄດ້ແນວໃດ ແລະລິງຄະຂອງວາຍຸ ຄວນຮູ້ແລະບູຊາແນວໃດ.

Verse 3

तेन ज्ञात्वा दिनं योगी प्राणायामपरः स्थितः । स जयत्यागतं कालं मासार्द्धेनैव सुंदरि

ໂດຍວິທີນັ້ນ ໂຍຄີຮູ້ມາດຕາຂອງວັນໄດ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນປຣານາຍາມະ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ດ້ວຍວິນັຍນັ້ນ ລາວຊະນະເວລາທີ່ເຂົ້າມາຫາຕົນ—ແມ່ນແຕ່ໃນເວລາພຽງເດືອນເຄິ່ງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 4

हृत्स्थो वायुस्सदा वह्नेर्दीपकस्सोऽनुपावकः । स बाह्याभ्यंतरो व्यापी वायुस्सर्वगतो महान्

ວາຍຸແຫ່ງຊີວິດ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈ ຈຸດໄຟພາຍໃນໃຫ້ລຸກໂຊດຢູ່ເສມືອນດວງໄຟ ແລະແປວໄຟຜູ້ຊ່ວຍ. ວາຍຸນັ້ນແຜ່ຊຶມທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ; ເປັນຫຼັກການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກບ່ອນ.

Verse 5

ज्ञानविज्ञानमुत्साहः सर्वं वायोः प्रवर्तते । येनेह निर्जितो वायुस्तेन सर्वमिदं जगत्

ຄວາມຮູ້ ແລະ ປັນຍາທີ່ຮູ້ແຈ້ງ ພ້ອມທັງຄວາມຮຸ່ນແຮງ ແລະ ຄວາມພາກພຽນທັງປວງ ເກີດຈາກອຳນາດຂອງປຣານ (ລົມຊີວິດ)។ ຜູ້ໃດຊະນະລົມພາຍໃນນີ້ໄດ້ ຍ່ອມໄດ້ອຳນາດເຫນືອໂລກທີ່ມີກາຍທັງປວງ।

Verse 6

धारणायां सदा तिष्ठेज्जरामृत्युजिघांसया । योगी योगरतः सम्यग्धारणाध्यानतत्परः

ເພື່ອປາດຖະໜາຈະຊະນະຄວາມແກ່ ແລະ ຄວາມຕາຍ ໂຍຄີຄວນຕັ້ງຢູ່ໃນທາຣະນາ (ການຈົ່ງໃຈພາຍໃນຢ່າງໝັ້ນຄົງ) ຢູ່ເສມອ. ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນໂຍຄະຢ່າງແທ້ ຄວນອຸທິດຕົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງແກ່ທາຣະນາ ແລະ ທະຍານ (ການດຳດິ່ງສະມາທິ) ເພາະດ້ວຍວິໄນພາຍໃນນີ້ ພັນທະທີ່ຜູກມັດວິນຍານຈະຄ່ອຍຄາຍ ແລະ ຈະຮູ້ແຈ້ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ)۔

Verse 7

लोहकारो यथा भस्त्रामापूर्य्य मुखतो मुने । साधयेद्वायुना कर्म तद्वद्योगी समभ्यसेत्

ໂອ ມຸນີ, ເຫມືອນຊ່າງເຫຼັກເຕີມຖົງລົມດ້ວຍປາກ ແລະສໍາເລັດວຽກດ້ວຍກໍາລັງຂອງລົມ, ຢ່າງນັ້ນໂຍຄີຄວນຝຶກຝົນຊໍ້າໆ ໃຫ້ຊໍານານໃນວິໄນແຫ່ງລົມຊີວິດ (ປຣານາ).

Verse 8

देवस्सहस्रके नेत्रपादहस्तसहस्रकः । ग्रंथीन्हि सर्वमावृत्य सोऽग्रे तिष्ठेद्दशांगुलम्

ເທວະຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ—ມີຕາພັນ ແລະມືກັບຕີນພັນ—ຫໍ້ຫຸ້ມປົກຄຸມປົມປົກ (granthi) ອັນລະອຽດທັງປວງ, ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າ ຫ່າງອອກໄປສິບນິ້ວມື ຈາກບ່ອນຫົວໃຈ, ເປັນພຣະສະຖິດພາຍໃນຜູ້ນໍາທາງ.

Verse 9

गायत्रीं शिरसा सार्द्धं जपेद्व्याहृतिपूर्विकाम् । त्रिवारमायतप्राणाः प्राणायामस्स उच्यते

ຄວນສວດຈະປະ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ພ້ອມກັບ ສິຣັສ (Śiras) ໂດຍມີ ວະຍາຫຣິຕິ (vyāhṛti) ນໍາໜ້າ. ເມື່ອຍືດລົມຫາຍໃຈໃຫ້ຍາວແລະໝັ້ນຄົງແບບນີ້ສາມຄັ້ງ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ປຣານາຍາມ (prāṇāyāma).

Verse 10

गतागता निवर्तंते चन्द्रसूर्यादयो ग्रहाः । अद्यापि न निवर्तंते योगध्यानपरायणाः

ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວເຄາະທັງຫຼາຍ ກັບໄປກັບມາເປັນວົງຈອນບໍ່ຂາດ. ແຕ່ຜູ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ໂຍຄະ ແລະສະມາທິ ບໍ່ຫັນກັບຈາກການດຳດິ່ງພາຍໃນເລີຍ।

Verse 11

शतमब्दं तपस्तप्त्वा कुशाग्रापः पिबेद्द्विजः । तदाप्नोति फलं देवि विप्राणां धारणैकया

ໂອ ເທວີ, ດວິຊະຜູ້ໜຶ່ງ ຖ້າບຳເນັດຕະປະສະຍາເປັນເວລາຮ້ອຍປີ ແລະດື່ມແຕ່ນ້ຳທີ່ຕັກຈາກປາຍຫຍ້າກຸສະ ກໍຈະໄດ້ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນກັບທີ່ພຣາຫມັນໄດ້ດ້ວຍການເຮັດທາຣະນາເພີງຄັ້ງດຽວ (ການຍຶດຈິດໃຫ້ໝັ້ນ).

Verse 12

यो द्विजः कल्यमुत्थाय प्राणायामैकमाचरेत् । सर्वं पापं निहंत्याशु ब्रह्मलोकं स गच्छति

ດວິຊະ ຜູ້ໃດ ຕື່ນຂຶ້ນໃນເວລາອັນເປັນມົງຄຸນຍາມອາລຸນ ແລະເຮັດປຣານາຍາມະ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍທຳລາຍບາບທັງປວງໄດ້ໄວ ແລະໄປຮອດ ພຣະຫມະໂລກ.

Verse 13

योऽतंद्रितस्सदैकांते प्रणायामपरो भवेत् । जरां मृत्युं विनिर्जित्य वायुगः खेचरीति सः

ຜູ້ໃດບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ ແລະຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບໂດດດ່ຽວເປັນນິດ ອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ວິໄນປຣານາຍາມະ; ເມື່ອຊະນະຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ ກໍເປັນນາຍແຫ່ງລົມຊີວິດ; ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ເຂຈະຣີ’ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ.

Verse 14

सिद्धस्य भजते रूपं कांतिं मेधां पराक्रमम् । शौर्यं वायुसमो गत्या सौख्यं श्लाघ्यं परं सुखम्

ຜູ້ນັ້ນບັນລຸສະພາບສິດທະ: ມີຮູບງາມ, ຮັດສະມີສະຫວ່າງ, ປັນຍາ ແລະ ພະລັງກ້າຫານ. ຄວາມກ້າຫານໝັ້ນຄົງ, ການເຄື່ອນໄຫວໄວດັ່ງລົມ, ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນຄວນສັນລະເສີນ—ເປັນສຸກສູງສຸດ.

Verse 15

एतत्कथितमशेषं वायोस्सिद्धिं यदाप्नुते योगी । यत्तेजसोऽपि लभते तत्ते वक्ष्यामि देवेशि

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວອະທິບາຍຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບສິດທິທີ່ໂຍຄີໄດ້ບັນລຸໃນການຄອບຄອງທາດລົມ. ບັດນີ້, ໂອ ເທວີເອຊີ, ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງສິດທິແຫ່ງເຕຊະ—ພະລັງແສງສະຫວ່າງ—ທີ່ລາວກໍໄດ້ຮັບເຊັ່ນກັນ.

Verse 16

स्थित्वा सुखासने स्वे शेते जनवचनहीने तु । शशिरवियुतया तेजः प्रकाशयन्मध्यमे देशे

ລາວນັ່ງຢູ່ເທິງສຸຂາສະນະຂອງຕົນ ແລະພັກຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສງົບ ທີ່ປາສຈາກຄໍາເວົ້າຂອງຜູ້ຄົນ. ແລ້ວດ້ວຍເຕຊະທີ່ບໍ່ໄດ້ອາໄສແສງຈັນ, ລາວໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງພາກກາງໃຫ້ແຈ້ງໃສ.

Verse 17

वह्निगतं भ्रूमध्ये प्रकाशते यस्त्वतंद्रितो योगी । दीपहीनध्वांत पश्येन्न्यूनमसंशयं लोके

ສຳລັບໂຍຄີຜູ້ບໍ່ປະມາດ ໄຟທີ່ສະຖິດຢູ່ກາງຄິ້ວຈະສ່ອງສະຫວ່າງປາກົດ. ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຫັນແມ່ນແຕ່ຄວາມມືດໂດຍບໍ່ມີໂຄມໄຟ ດັ່ງຖືກຫຼຸດລົງໃນໂລກນີ້ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 18

नेत्रे करशाखाभिः किंचित्संपीड्य यत्नतो योगी । तारं पश्यन्ध्यायेन्मुहूर्तमर्द्धं तमेकभावोऽपि

ໂຍຄີໃຊ້ປາຍນິ້ວກົດຕາເບົາໆເພີ່ມຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງລະມັດລະວັງ. ແລ້ວຈົ່ງເບິ່ງ ‘ຕາຣາ’ ພາຍໃນ ແລະເຂົ້າສະມາທິປະມານຄຶ່ງມຸຫູຣຕະ; ແມ່ນແຕ່ເທົ່ານັ້ນກໍກາຍເປັນຈິດດຽວໃນຄວາມຈິງນັ້ນ.

Verse 19

ततस्तु तमसि ध्यायन्पश्यते ज्योतिरैश्वरम् । श्वेतं रक्तं तथा पीतं कृष्णमिन्द्रधनुष्प्रभम्

ຕໍ່ມາ ໃນຄວາມມືດແຫ່ງສະມາທິ ຜູ້ພິຈາລະນາເຫັນແສງອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະອົງ—ຂາວ ແດງ ເຫຼືອງ ແລະ ດຳ ສະຫວ່າງດັ່ງສາຍຮຸ້ງ।

Verse 20

भुवोर्मध्ये ललाटस्थं बालार्कसमतेजसम् । तं विदित्वा तु कामांगी क्रीडते कामरूपधृक्

ຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກ ກາງຄິ້ວທັງສອງ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຕາເວັນຂຶ້ນ. ເມື່ອຮູ້ຈັກບ່ອນອັນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ມີອະວະຍະງາມ—ຖືຮູບຕາມປາດຖະໜາ—ກໍ່ຫຼິ້ນລີລາເທວະ।

Verse 21

कारणप्रशमावेशं परकायप्रवेशनम् । अणिमादिगुणावाप्तिर्मनसा चावलोकनम्

ການເຂົ້າສູ່ພາວະທີ່ແຮງກະຕຸ້ນຕົ້ນເຫດຖືກສະງົບ, ການເຂົ້າໄປໃນກາຍຂອງຜູ້ອື່ນ, ການໄດ້ຮັບສິດທິດັ່ງອະນິມາແລະອື່ນໆ, ແລະການເຫັນດ້ວຍໃຈ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິດທິຍະໂຍກທີ່ກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້।

Verse 22

दूरश्रवण विज्ञानमदृश्यं बहुरूपधृक् । सतताभ्यासयोगेन खेचरत्वं प्रजायते

ດ້ວຍໂຍຄະແຫ່ງການຝຶກຝົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຈຶ່ງໄດ້ອຳນາດ: ຟັງໄດ້ໄກ, ປັນຍາຮູ້ອັນລະອຽດ, ເຮັດໃຫ້ຕົນມອງບໍ່ເຫັນ, ຮັບຮູບໄດ້ຫຼາຍຮູບ, ແລະ ສິດທິເຄຈະຣະ—ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ.

Verse 23

श्रुताध्ययनसंपन्ना नानाशास्त्रविशारदाः । ज्ञानिनोऽपि विमुह्यंते पूर्वकर्मवशानुगाः

ຜູ້ທີ່ພ້ອມດ້ວຍການຟັງແລະການຮຽນ, ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີຫຼາຍປະເພດ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ກໍຍັງອາດຫຼົງຜິດໄດ້ ເນື່ອງຈາກຖືກນຳໄປໂດຍອຳນາດກຳເກົ່າ (ກຳອະດີດ).

Verse 24

पश्यंतोऽपि न पश्यंति शृण्वाना बधिरा यथा । यथांधा मानुषा लोके मूढाः पापविमोहिताः

ແມ່ນມີຕາແຕ່ບໍ່ເຫັນຈິງ; ແມ່ນໄດ້ຍິນແຕ່ຄືຄົນຫູໜວກ. ເຫມືອນຄົນຕາບອດໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຫຼົງໂງ່ຖືກບາບບັງປັນຍາ ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະປະຕິ ແລະທາງທີ່ຕັດພາຊະ (ພັນທະ).

Verse 25

वेदाहमेतं पुरुषं महांतमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पंथा विद्यते प्रायणायः

ຂ້ອຍຮູ້ຈັກພຣະບຸລຸດສູງສຸດນັ້ນ—ຍິ່ງໃຫຍ່ ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະຢູ່ເໜືອຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ. ຮູ້ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ ຈຶ່ງຂ້າມພົ້ນຄວາມຕາຍ; ເພື່ອຫຼຸດພົ້ນ ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 26

एष ते कथितः सम्यक्तेजसो विधिरुत्तमः । कालं जित्वा यथा योगी चामरत्वं प्रपद्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ວິທີອັນສູງສຸດແຫ່ງເຕຊະ (ພະລັງສະຫວ່າງທາງວິນຍານ). ເມື່ອຊະນະກາລະ (ເວລາ) ໄດ້ ໂຍຄີຍ່ອມບັນລຸສະພາບອະມະຕະ—ດັ່ງທີ່ສອນໃນປະເພນີພຣະສິວະ.

Verse 27

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां कालवंचनशिवप्राप्तिवर्णनं नाम सप्तविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານ ພາກທີ 5 — ອຸມາສັມຫິຕາ — ບົດທີ 27 ຊື່ “ການບັນຍາຍການໄດ້ຮັບພຣະຊິວະໂດຍຫຼອກລວງເວລາ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 28

तुरीया देवि भूतानां योगिनां ध्यानिनां तथा । सुखासने यथास्थानं योगी नियतमानसः

ໂອ ເທວີ, ສະພາບທີ 4 (ຕຸຣີຍາ) ເປັນຂອງສັດທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນໂຍຄີ ແລະຜູ້ພິຈາລະນາສະມາທິ. ໂຍຄີຜູ້ຄວບຄຸມໃຈ ນັ່ງໃນອາສນະທີ່ສະບາຍ ຕັ້ງຢູ່ໃນທີ່ປະຕິບັດຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 29

समुन्नतशरीरोऽपि स बद्ध्वा करसंपुटम् । चञ्च्वाकारेण वक्त्रेण पिबन्वायुं शनैश्शनैः

ແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຕັ້ງຕົງສູງ ລາວກໍປະສານຝາມືເປັນຮູບຖ້ວຍ. ແລ້ວເຮັດປາກໃຫ້ເປັນຮູບຈົກນົກ ແລະຄ່ອຍໆດື່ມວາຍຸ—ລົມຊີວິດ—ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ.

Verse 31

पिबन्ननुदिनं योगी न मृत्युवशगो भवेत् । दिव्यकायो महातेजाः पिपासा क्षुद्विवर्जितः

ໂຍຄີດື່ມວາຍຸນັ້ນທຸກມື້ ຈຶ່ງບໍ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ລາວໄດ້ຮັບກາຍທິບ ມີລັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຫິວນ້ໍາກັບຄວາມຫິວເຂົ້າ.

Verse 32

बलेन नागस्तुरगो जवेन दृष्ट्या सुपर्णस्सुश्रुतिस्तु दूरात् । आकुंचिताकुंडलिकृष्णकेशो गंधर्वविद्याधरतुल्यवर्णः

ດ້ວຍກໍາລັງ ລາວເຫມືອນນາກ; ດ້ວຍຄວາມໄວ ເຫມືອນມ້າ; ດ້ວຍສາຍຕາ ເຫມືອນສຸປັນນະ (ກະຣຸດ); ແລະດ້ວຍການໄດ້ຍິນ ລາວຮັບຮູ້ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກໄກ. ຜົມດໍາຂອງລາວມ້ວນເປັນລອນເປັນວົງ, ແລະສີຜິວຄ້າຍຄືກັບພວກຄັນທະວະ ແລະ ວິທະຍາທະຣະ.

Verse 33

जीवेन्नरो वर्षशतं सुराणां सुमेधसा वाक्पतिना समत्वम् । एवं चरन् खेचरतां प्रयाति यथेष्टचारी सुखितस्सदैव

ຊາຍຜູ້ນັ້ນມີອາຍຸຢູ່ໄດ້ໜຶ່ງຮ້ອຍປີແຫ່ງເທວະ ແລະດ້ວຍປັນຍາອັນດີເລີດ ລາວບັນລຸຄວາມເທົ່າທຽມກັບວາກປະຕິ (ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ). ດໍາລົງຢູ່ແບບນີ້ ລາວໄດ້ອໍານາດເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າຕາມໃຈ ເດີນທາງຕາມປາຖະໜາ ແລະມີຄວາມສຸກຢູ່ເສມອ.

Verse 34

पुनरन्यत्प्रवक्ष्णमि विधानं यत्सुरैरपि । गोपितं तु प्रयत्नेन तच्छृणुष्व वरानने

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດພິທີອັນສັກສິດອື່ນໜຶ່ງ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງຮັກສາໄວ້ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ. ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາເຖິງ.

Verse 35

समाकुंच्याभ्यसेद्योगी रसनां तालुकं प्रति । किंचित्कालांतरेणैव क्रमात्प्राप्नोति लंबिकाम्

ໂດຍການຫົວງແລະຝຶກລີ້ນໃຫ້ເຂົ້າຫາເພດານປາກຢ່າງສະເໝີ ໂຍຄີ—ເມື່ອຜ່ານໄປບາງເວລາ—ຈະບັນລຸການຄວບຄຸມລຳບິກາ (ລິ້ນໄກ່) ຢ່າງຄ່ອຍໆ.

Verse 36

ततः प्रस्रवते सा तु संस्पृष्टा शीतलां सुधाम् । पिबन्नेव सदा योगी सोऽमरत्वं हि गच्छति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອມັນຖືກສຳຜັດ ນ້ຳອະມະຕະອັນເຢັນຊື່ນ (ສຸທາ) ຈະໄຫຼອອກມາ. ໂຍຄີດື່ມມັນຢູ່ເສມອ ແລະຍ່ອມບັນລຸອະມະຕະພາບ—ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງຄວາມຕາຍ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ.

Verse 37

रेफाग्रं लंबकाग्रं करतलघटनं शुभ्रपद्मस्य बिन्दोस्तेनाकृष्टा सुधेयं पतति परपदे देवतानंदकारी । सारं संसारतारं कृतकलुषतरं कालतारं सतारं येनेदं प्लावितांगं स भवति न मृतः क्षुत्पिपासाविहीनः

ທີ່ປາຍ «ເຣຟະ» ແລະທີ່ປາຍຂອງຢອດທີ່ຫ້ອຍລົງ ໂດຍການວາງຝາມື ຢູ່ຈຸດຂອງດອກບົວຂາວ ນ້ໍາອະມຣິຕະຖືກດຶງອອກ; ສານອັນເປັນອະມຣິຕະນັ້ນໄຫຼລົງໃນສະຖານະສູງສຸດ ນໍາຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ມັນແມ່ນແກ່ນສານທີ່ພາຂ້າມສັງສານ ຊໍາລະມົນທິນທີ່ສະສົມ ຊະນະກາລະ ແລະພາໃຫ້ພົ້ນກາລະ. ເມື່ອກາຍນີ້ຖືກທ່ວມດ້ວຍນ້ໍານັ້ນ ຄົນຜູ້ນັ້ນດຸດດັ່ງບໍ່ຕາຍ—ປາສະຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ.

Verse 38

एभिर्युक्ता चतुर्भिः क्षितिधरतनये योगिभिर्वै धरैषा धैर्य्यान्नित्यं कुतोऽन्तं सकलमपि जगद्यत्सुखप्रापणाय । स्वप्ने देही विधत्ते सकलमपि सदा मानयन्यच्च दुःखं स्वर्गे ह्येवं धरित्र्याः प्रभवति च ततो वा स किञ्चिच्चतुर्णाम्

ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ! ເມື່ອແຜ່ນດິນນີ້ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍໂຍຄີຜູ້ມີຫຼັກຄ້ຳຈຸນສີ່ປະການ ດ້ວຍຄວາມອົດທົນນາງຈຶ່ງຮັບໄວ້ທັງໂລກ ເພື່ອໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ. ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ ວິນຍານຜູ້ມີກາຍກໍສ້າງແລະປະສົບທຸກສິ່ງ ເຫັນແມ່ນແຕ່ທຸກຂ໌ກໍເປັນຈິງ; ດັ່ງນັ້ນໃນສະຫວັນກໍເກີດຮູບແບບດຽວກັນຈາກອຳນາດແຫ່ງທຳມະຊາດໂລກີ. ດັ່ງນັ້ນ ນອກຈາກຫຼັກສີ່ນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນທີ່ພໍພຽງແທ້.

Verse 39

तस्मान्मंत्रैस्तपोभिर्व्रतनियमयुतैरौषधैर्योगयुक्ता धात्री रक्ता मनुष्यैर्नयविनययुतैर्धर्मविद्भिः क्रमेण । भूतानामादि देवो न हि भवति चलः संयुतो वै चतुर्णां तस्मादेवं प्रवक्ष्ये विधिमनुगदितं छायिकं यच्छिवाख्यम्

ດັ່ງນັ້ນ ພະລັງຄ້ຳຈຸນ (ທາຕຣີ) ຈຶ່ງຖືກຈັດໃຫ້ຖືກທາງ—ໂດຍມົນຕຣາ, ຕະປະ, ວຣະຕະແລະວິໄນ, ຢາສະໜັບສະໜູນ, ແລະການປະຕິບັດໂຍຄະ—ເມື່ອມະນຸດຜູ້ມີຄວາມປະພຶດດີ ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ ຜູ້ຮູ້ທຳມະ ປະຕິບັດຕາມລຳດັບ. ເພາະພຣະເທວະດາເດີມແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍ ຄື ພຣະສິວະ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຫວັ່ນໄຫວ; ພຣະອົງຄວນຖືກເຂົ້າເຖິງໃນຖານະ “ອົງດຽວ” ຜູ້ປະສານກັບວິທີສີ່ປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຕາມຄຳສອນທີ່ສືບທອດມາ ວິທີກຳນົດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊາຍິກະ” ອັນຮູ້ຈັກວ່າ “ສິວະ”.